Een eigen boek schrijven #6

Door Gerben gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Deel 6 alweer van het verhaal zonder naam. Er zijn al een aantal ontknopingen geweest, wat gaat er nu weer gebeuren? Steeds als ik een artikel heb geplaats, schrijf ik het vervolg. Het geeft me rust. Het volgende deel hoef ik pas een dag later te plaatsen en ik heb dus altijd speling. Nog steeds geen plan en zoals ik het nu merk, waarom zou ik eigenlijk ook? De delen zijn afzonderlijk goed te lezen, maar voor het complete beeld kun je het beste bij deel 1 beginnen.

06/04/2012 - Mijn hele leven heb ik me niet voor kunnen stellen dat mensen in staat zijn vreselijke dingen te doen. En nu, nu is het allemaal zo logisch. Als ik bij ons huis aankom, zie ik dat de buren op hun gazon naar me staan te kijken. “Klootzak, ik heb altijd geweten dat je een vieze klootzak bent,” zegt mijn buurvrouw. Ze was altijd jaloers geweest op het leven wat we hadden en het kind in ons midden. Ik wend mijn gezicht af en loop snel naar binnen. Iedereen is weg! Deel twee van het plan? IJzer smeden als het nog helder gloeit?

De envelop
In de hal ligt een envelop op de grond. Terwijl ik naar de keuken loop om een fles drank te pakken, zie ik in de woonkamer de tekening van Fleur liggen die ze die middag heeft gemaakt. Ik was zo druk bezig dat ik toen niet heb gekeken wat ze aan het maken was. Aan de linkerkant van de tekening stonden Tessa en zij en helemaal aan de rechterkant stond ik. ‘Dag pappa’ stond midden op het vel. “Wat hebben ze in godsnaam tegen haar gezegd?” fluister ik. Met de tekening in mijn hand slenter ik de keuken in. De fles cognac waaruit ik nota bene Henry het eerste glas had gegeven keek me uitnodigend aan. Vanaf dat moment is drank mijn vriend. Eenmaal terug in de gang, zak ik door mijn benen. Om vijf uur in de morgen word ik wakker tegen een stel jassen bij de kapstok. Terwijl ik nog op de grond lig, pak ik de envelop. Er zit geld in en - weer - een briefje. Ik begon een hekel aan die dingen te krijgen. ‘Verdwijn’ stond erop. Wat moest ik doen? Waarom heb ik dan ook tegen Tessa gezegd dat ik over moest werken? Waarom? Ik geloof nooit zo in toeval, maar de scenarioschrijver van mijn lot leek wel heel erg gek in zijn hoofd te zijn.

Opkrabbelen
Om een beetje helder te kunnen denken, ga ik koffie zetten. Het heet niet voor niets troost. Ik zie iedere druppel die door het filter gaat in de koffiepot belanden. Ik voel me afwezig. Na drie kopjes kom ik weer een beetje bij mijn positieven. Het wordt licht buiten en starend in de ochtendzon, bedenk ik hoe ik dit ga oplossen. Met dichtgeknepen ogen ontvouwt zich een scenario waaruit zal blijken dat ik niets heb gedaan. Ik moet mijn chef naar Tessa laten bellen. Hij moet toch wel iets hebben geweten? En Susan, als ze al een kind heeft, moet ook met Tessa bellen en hetzelfde tegen haar zeggen als tegen mij. Ze heeft zelfs een geluidsopname waar haar vader op te horen is. Die opname is de sleutel. Ik weet dat ze bang is, maar ze mag deze scherven zelf opruimen. Mijn leven is kapot dankzij haar! Als ze niet had meegewerkt had ze hooguit haar baan verloren. Mensen die zich laten leiden door angst doen de stomste dingen. Vergeten dat ik uit precies dezelfde emotie handel, ga ik douchen. Ik scheer me en doe schone kleren aan. Niet mijn mooiste pak, want dat zou de indruk kunnen wekken dat ik iets goed te maken heb. En dat heb ik niet. Ik moet iets duidelijk maken. Ik neem het heft in eigen handen. Desnoods met ernstige consequenties komt er in me op, maar ik gruwel van het beeld dat ik in mijn hoofd krijg. Ik zou het liefste zorgen dat Henry voorlopig door een rietje moet eten, maar ik zou verder van Tessa verwijderd raken dan ik nu al was. Ik ben geen held, geen vechter en een leven achter de tralies zie ik ook niet zo zitten.

Verbijsterd
Omdat mijn auto niet meer in de garage staat, pak ik de fiets van Tessa. Het is één van de weinige dingen die me nog aan haar herinnert. Toen ik net onder de douche vandaan kwam, rook ik aan één van haar parfumflesjes. Het maakte me verdrietig en vastberaden. Ik fiets naar het huis waar Susan woont. Als ik in de straat kom waar ik haar twee avonden geleden af had gezet, zie ik tot mijn grote schrik dat er een bordje ‘te huur’ in te tuin staat. Ik stop en buig over mijn stuur. Het plan is dus tot in detail voorbereid.

De confrontatie
Snel fiets ik naar het huis van de ouders van Tessa. Daar moet ze zijn. Ze kunnen alles goed voorbereid hebben, een villa van drie miljoen verlaat je niet in één nacht. Met het zweet op mijn voorhoofd en in mijn handen bel ik aan. Mijn hartslag is inmiddels gestegen tot 180. De deur gaat langzaam open en Henry steekt zijn hoofd naar buiten. “Pa,” hoor ik Tessa, die achter haar vader staat zachtjes zeggen. “Hoe durf je je nog te vertonen?” zegt hij hard terwijl hij me een knipoog geeft en glimlacht. “Ga weg en verdwijn, voordat je jezelf en ons nog verder te schande maakt!” Tessa trekt haar vader weg bij de deur en doet de deur tot een kiertje dicht. Ik hoor was gefluister en ik zie het gezicht van Tessa weer in de deuropening verschijnen. “Lieverd, er is helemaal niets gebeurd. Het is helemaal niet wat je denkt.” Echt origineel zijn mijn woorden niet, sterker nog, ze maken me alleen nog meer verdacht. Tessa kijkt boos en verdrietig tegelijk. Alsof ze tijdenlang vergiftigd is met leugens en alsof er de hele nacht op haar is ingepraat zegt ze: “Ga weg. Ik wil je nooit meer zien. Op de één of andere manier wist ik dat dit ging gebeuren, het is me al zo vaak gebeurd. Ik wist alleen niet dat het weer zoveel pijn zou doen.” Met open mond en grote ogen hoor ik haar aan. Ik vraag me af of Henry dit plan al vaker heeft gebruikt. Het zou me niet verbazen. “Het is niet erg dat je het hebt gedaan, was er in ieder geval eerlijk over geweest, dan hadden we er misschien nog uit kunnen komen. Het is allemaal je eigen schuld.” Ze begint te huilen. Praten kan ze niet meer. Ik sta op een afstandje van de deur te kijken naar haar. Hoe heeft het toch zo ver kunnen komen?

Einde deel 6

© Gerben

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.