Een zeereis bij jou vandaan...

Door Loesje190 gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Hij. Een boot. De zee. Wat zo mooi begon, begint zijn keerzijde te krijgen.

Hij hoorde het klotsen van de golven tegen zijn schip. Nog geen twee uur was het nog schitterend weer, zonnetje erbij, geen wolkje aan de lucht, rustig kabbelende golfjes tegen de boeg van de boot. Wolken waren verschenen, ze hadden de zon weggevoerd. Alles wat zojuist nog zo vrolijk leek, was nu grijs en somber, deprimerend haast. De golven waren hoog, het schip waar hij op zat, schommelde vrolijk mee.

Op zijn boot voelde hij zich vrij. Vrij als een vogel, zwevend in de lucht. Hij kon ontsnappen aan zijn dagelijkse sleur. Even ontspannen. Al vanaf zijn jeugd had hij gezeild, bootjes gekeken, boten gepoetst. De liefde voor het water, de wind, de natuur… dat was er met de paplepel in gegoten. Hij zat al eerder in zijn eentje in een bootje dan dat hij kon fietsen. En zijn liefde voor zijn boot.. dat was anders, anders dan de liefde voor zijn familie, vrienden, een meisje. Zijn boot was er namelijk altijd, of hij nu vrolijk was, of bedroefd, gekwetst, verraden… Bij zijn boot kon hij altijd terecht. Gesprekken voeren, tegen de boot, of tegen zichzelf. Zijn boot luisterde naar hem. Hij kon dan wel geen antwoord geven, maar dat was niet erg. Juist niet eigenlijk. Al dat gezeur tegen zijn hoofd, daar kon hij niet zo goed tegen. Hij was liever even alleen.

Hij was nog nooit zeeziek geweest, maar nu kwam het toch wel dichtbij. Waren het de hoge golven waar hij zo misselijk van werd? Of de grote verlaten zee waar hij nu op zat. Een enorme hoeveelheid water, met daarin alleen zijn boot en hem. Hij voelde zich plots zo klein. De elementen van de natuur tegen hem. De zee was indrukwekkend, daarbij viel zijn zeilbootje in het niet. De vreugde, het genieten van het zeilen kon de leegte binnen in hem niet helemaal opvullen.

Hij was zojuist vertrokken uit de haven van La Coruna, het was ongeveer windstil. Maar echt vertrokken was hij al eerder. Morgen zat hij alweer twee maanden op zee. Het werd hem thuis te benauwd. Hij moest weg, en snel! Thuis voelde niet meer als thuis. Op het moment was zijn kajuitzeilbootje zijn huis. Zijn thuis verplaatste zich naar de plek die hij zich wenste. Het werkte bevrijdend. Hij hoefde in ieder geval niet meer te doen alsof.

Hij zou deze dagen de golf van Biskaje passeren. Een gevaarlijk stukje, vooral met deze weersomstandigheden, die harde wind! De afgelopen jaren waren hier toch een aantal boten gestrand, mede door de vreemde golfslag. Toch deinsde hij hier niet voor terug. Hij kon alles aan. Samen met zijn boot. Het voelde alsof hij in een kermisattractie terecht was gekomen. Zijn boot schommelde van links naar rechts, iets dat ook niet erg bevorderend was voor zijn nachtrust.

Daar zat hij dan, alleen op zijn zeilboot. Windkracht zes, een stevig briesje. Hij had erg getwijfeld of hij wel zou gaan. Helemaal alleen, toch eng, ondanks zijn jarenlange ervaring. Door de dagen heen merkte hij dat hij zich comfortabeler voelde, hij werd één met zijn boot, ze vormden een goed team. Hij had inmiddels de nogal suffe naam van de boot, namelijk ‘Zeearend’ veranderd in een andere. Met liefde had hij een naam uitgekozen voor haar. Tenminste, hij vond dat het een haar was.

Zij. Nu dacht hij toch weer aan haar. Iets dat hij zichzelf nog zo verboden had. Hij kon het niet helpen. Zij was de reden waarom hij hier zat. Verlaten en alleen op deze enorme zee. Hij hield van haar. Had dat altijd gedaan, en doet het nog steeds. Maar hij kon niet van haar houden op de manier die ze verdiende.
Ze was volmaakt in zijn ogen. Zo’n volmaakt persoon verdiende ook een evenwaardig goed persoon. Niet alleen van buiten, vooral ook van binnen. En dat was hij niet, kon hij niet zijn. Dus vertrok hij. Voor haar. Ook al vonden ze het beiden moeilijk, het moest zo gaan.
Zij was dus ingeruild voor zijn boot. Zijn boot was vernoemd naar haar. Zodat hij haar nooit zou vergeten. Want ook al is hij aan de andere kant van de wereld, hij mist haar.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed geschreven Loesje!