Onopvallend opvallen midden in de nacht

Door Rabarbara gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Met dit verhaal won ik de tweede prijs op Sabi's verhalenforum.

Het was de nacht voor Valentijn: Valentijnsnacht. Natuurlijk is Valentijnsdag een opgeblazen boel en commerciële bullshit. Natuurlijk is het feest geheel en al uit proportie getrokken. Van het oorspronkelijke idee om je geheime liefde een anonieme brief of kaart te sturen is haast niets meer over. Vandaag de dag moet je bijna iedereen die je liefhebt een berichtje sturen. Van je oma tot je schoonbroer. Toch ben ik erg gecharmeerd van deze dag. Al vind ik wel dat je degene van wie je houdt altijd de liefde moet verklaren. Elk uur van de dag, elke dag van de week en ga zo maar door.

De Valentijnsnacht 2006 was voor mij speciaal. De relatie met mijn Ware en Onmogelijke Liefde was net beëindigd. Ja, ik had een gelukkige relatie achter de rug. Helaas was alleen IK gelukkig in de relatie. Mijn partner had er andere gedachten over. Dus na vijf jaar samen met iemand te zijn geweest, was ik weer vrijgezel. Mijn hart was weer vrij en een tikkie beschadigd stond hij open voor nieuwe zaken.

 

Mijn idool

Ik zocht in allerlei hoeken inspiratie voor een rijk liefdesleven. Al zoekend op het pad der Liefde, kwam ik in aanraking met een boek van Leo van der Plas. Een gevierd schrijver in de stad waar ik woonde. Ik had veel recensies gelezen over zijn boek ‘Rariteiten: maskerades over de Liefde’ en het leek me wel een hele uitdaging om het tot me te nemen. Te meer omdat ik de schrijver heel vaak door de stad zag lopen en wel geïntrigeerd was door zijn hele Zijn.

Zo kwam het dat ik de woorden, zinnen en gedachten tot mij nam van het boek. Ik rolde van de ene in de andere verbazing. De woorden in het boek maakten mijn ogen vochtig en deden mij zuchten van verlangen. Toen ik het uit had kraakten mijn hersenen en bonkte mijn hart. Ja, ik ben er zo een die verliefd word op de taal, op dat wat tussen de regels door staat. Ik was verkocht. In alles en iedereen zag ik Leo. Dwepen andere meisjes en vrouwen met popsterren en/of acteurs, ik had posters van deze schrijver in mijn slaapkamer hangen. Al zijn boeken prijkten in mijn boekenkast. Hoezo had ik een idool? Honderduit praatte ik over hem. Mijn vriendinnen kregen er een kunstkop van.

Op de een of andere manier wilde ik mijn liefde ook aan hem kenbaar maken. Maar hoe doe je dat? Deze uitmuntende en zeer populaire schrijver had al met genoeg groupies te maken. Hoe kon ik een onsterfelijke indruk op hem maken, zonder een belachelijk figuur te slaan? Juist. Met een anoniem Valentijnsgedicht.

 

 

Valentijnsnacht

Ik moest en zou mijn gevoelens kwijt, mijn eigen zwelgende inspiratie. Zijn woorden hadden veel bij mij te weeg hadden gebracht en ik kon niet leven met de gedachte dat hij daar totaal geen weet van zou hebben. Dus kroop ik achter mijn laptop. Op de bewuste Valentijnsnacht was na heel wat gezwoeg mijn meestergedicht klaar. Speciaal voor hem had ik mezelf in de mooist mogelijke taal uitgedrukt. Het sierlijke lettertype maakte de tekst die ik op geparfumeerd papier in een roze enveloppe had gedaan extra aantrekkelijk.

De tijd begon te dringen. Het was al bijna Valentijn! Snel stapte ik op mijn fiets richting huize Plas (iedere inwoner van ons stadje wist immers waar hij woonde). Alles had ik er aan gedaan om niet op te vallen in smalle de steeg waar zijn piepkleine huis staat. Normaal gesproken zou dat niet zo moeilijk zijn geweest. Wie gaat er nu op een doordeweekse dag midden in de nacht op pad. Niemand toch?  Nu liepen er echter veel mensen door de stad en in zijn steeg leek het wel een optocht. Zou iedereen dan op het lumineuze idee gekomen zijn om hem te verleiden met een gedicht? Nauwlettend hield ik zijn brievenbus in de gaten. Nee. Niemand deponeerde er wat in.

Als je onopvallend niet probeert op te vallen, val je juist op. Dat denk je dan in ieder geval. Zeker als je zo aan het loeren bent als ik. Gelukkig vond ik een geschikt moment en op een onbewaakt ogenblik schoof ik de brief voorzichtig in zijn brievenbus. Niemand had me gezien. Tevreden trapte ik richting huis. Ik had de oorspronkelijke betekenis van Valentijn weer ontdekt. Verklaar je geheime en onbereikbare Liefde de liefde. Valentijnsnacht is de enige nacht dat je iemand legaal kan stalken.

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi geschreven!
Mooi geschreven. Dikke duim van mij
Mooi zo'n geheime liefde!