Het contrast van de gedichtenavond In Amsterdam en de volgende ochtend

Door Mijler gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Twee maal, stond ik kort na elkaar voor het publiek, maar het contrast was groot

Het contrast van de gedichtenavond in Amsterdam en de volgende ochtend

 

Het leven bestaat uit contrasten, die soms in beeldspraak met een gezegde heel treffend worden weergegeven. Zoals met het gezegde: “Na regen komt zonneschijn!”
Veel tegenstellingen komen veelvuldig voor en daarmee zijn we zo vergroeid dat ze niet eens meer opvallen. Neem bijvoorbeeld rust en arbeid. Alleen als één van beiden intens is, krijgt het andere ineens meer aandacht en wordt de tegenstelling wat sterker belicht, zoals de rust tijdens een voetbalwedstrijd.
Tegenstellingen kunnen ook complex en veelvuldig zijn in bepaalde situaties.

Echo van het vergane

 

Dit overkwam mij op de vroege vrijdagochtend na de late gedichtenavond in Zaal 100 Amsterdam. Wij werden daar geconfronteerd met groep “doorleefde” mensen. Mensen die ook de duistere kant van het leven kennen. Mensen die bewust of onbewust het gangbaar burgerlijke leven zijn ontvlucht. Ik mag en wil niet generaliseren maar ik kon me niet aan deze indruk onttrekken. Velen maakten een indruk wat gelaten en passief aan het duistere leven te kleven. Bij gebrek aan beter, tevreden met een goedkoop bord eten, biertje, ongecontroleerd paffen met toelage en een warm verblijf, dat al voor een luttel bedrag. Ongetwijfeld mensen met bepaalde talenten, zoals een blousezanger/gitarist, twee pianisten, enkele dichters, die hier nog wat nagalmden uit hun mogelijk gedroomde en vergane glorie.

Brabantse nachten zijn lang

 

Ik arriveerde die vrijdagnacht om half twee thuis en realiseerde me dat ik die ochtend om half negen, fris en monter, in de plaatselijke sporthal moest staan om voor drie klassen van de basisschool een clinic te verzorgen, met badminton als thema. Het was bedoeld als buitenschoolse activiteit (B.S.O.) Het lesuur lichamelijke oefening van de school werd hiervoor gebruikt en de gehele hal met zeven badmintonvelden stond ter beschikking.

Trompettergeschal van de toekomst

 

Ik had het programma grondig voorbereid met een kort inleidend praatje, een speelse waming up van vijf minuten en daarna een reeks vaardigheidsoefeningen met racket en shuttle. We hadden zeven velden ter beschikking en konden de respectievelijk 27, 27 en 25 leerlingen met dubbelspel (7 X 4) gemakkelijk en gelijktijdig laten spelen

Dank U, vrijwilligers

.
Ik had zeven volwassen spelers van de badmintonvereniging gevraagd om te assisteren tijdens het spel, zodat met wat vereenvoudigde regels gespeeld kon worden.
Met vier volwassenen gaf ik een kort voorbeeld hoe het spel gespeeld moest worden en de partijtjes konden beginnen.
Een half uur hebben de kinderen gespeeld met een leider per baan die de score bij hield en bijstuurde waar nodig.

 

Appels en peren

 

Nu is badminton een sport die in het heen en weer slaan vrij snel lukt en tot een slagenwisseling leidt, wat enorm stimuleert evenals een wedstrijdelement, hoe simpel ook aanwezig. De frisheid, gretigheid, enthousiasme, spontaniteit en zo kan ik wel doorgaan met superlatieven stonden in schril contrast met de beleving in Zaal 100.
Je kunt natuurlijk appels en peren niet met elkaar vergelijken, maar voor mij was het in beide situaties een presentatie met een totaal andere gewaarwording.

Toch vond ik beiden de moeite waard en laat ik het er maar op houden, dat beiden hun charme hebben!
 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een wereld van verschil, maar als ik het goed begrijp waren beide evenementen de moeite waard.
Dat is het mooie Henk, van iedere activiteit kunnen genieten.
Grappig ik stond zaterdagochtend bij een badminton-toernooi aan de kant. Mooi contrast weergegeven had er zelf niet zo bij stil gestaan!
Zo kunnen twee heel verschillende dingen toch allebei een mooi gevoel opleveren!
Twee totaal verschillende kanten van het leven, mooi beschreven.