Liefdesverklaring, terug in de tijd.

Door Trudybrinkman gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Omdat het soms zo lekker om te lezen is. Een korte lovestory.

De afspraak

Het is een donkere nacht. Zelfs het zwakke schijnsel van de maan heeft het af moeten leggen tegen het dikke wolkendek dat de sterren al eerder bedekte.
Ik trek mijn wollen cape dichter om me heen. Het is de stilte die het gevoel van eenzaamheid intenser laat lijken en er voor zorgt dat ieder geluidje, hoe klein ook, me op laat schrikken. Het geritsel van de muizen door de droge bladeren op de grond, een zwijn die door het kreupelhout wroet.
Waarom ben ik in hemelsnaam op de uitnodiging in gegaan?

Die middag was er een kort briefje afgegeven aan één van onze dienstmeisjes. 'Vannacht op de klok van twaalf, ons geheime plekje. Kom alsjeblieft', had er opgestaan. Mijn hart was als een razende begonnen te bonzen. Ik wist precies van wie het briefje afkomstig was.

Het was al bijna een week geleden dat ik voor het laatst iets gehoord had. Een kort berichtje dat je vader plotseling erg ziek is geworden en jij de zorg voor het familiebezit op je moet nemen. Het zou heel wat ruzies tot gevolg kunnen hebben. Jouw denkwijzen wijken erg af van die van jouw vader.
Jullie wijngaard is de grootste in de wijde omgeving. Toch is het niet degene die het meeste opbrengt. De nieuwe uitvinding van een irrigatiesysteem is volgens je vader volslagen onzin. Hij denkt nog steeds dat het voldoende is om te hopen op regen of om de werknemers met emmers water te laten slepen. Nu heb jij het voor het zeggen en jou kennende kan je niet wachten tot je de wijngaard in zijn oude glorie kan herstellen en het opnieuw tot grote bloei kan brengen.

Mijn rok blijft haken achter een doornstruik. Ik hoor de stof scheuren wanneer ik het los probeer te trekken. Het schiet door mijn hoofd dat ik morgen wel op mijn kop zal krijgen voor de winkelhaak en ik zal moeten bedenken hoe ik het uit ga leggen. Ik kan niet zeggen dat ik zo laat in de avond nog het bos in ben gegaan. Het zal mijn moeders hart breken en mijn vaders woede zal groot zijn. Helemaal als hij er ooit achter komt dat de afspraak waar ik nu naar toe ga met jou is.
Hoe lang hebben onze vaders nu al ruzie? Ik kan het me niet eens meer herinneren wanneer het begon. De reden weet ik wel. Er gaat vrijwel geen dag voorbij dat ik daar niet aan herinnerd wordt.

De bomen wijken hier verder uit elkaar. Het struikgewas wordt minder en plots sta ik op de open plek. Een geluid aan mijn linkerkant laat me omkijken. Mijn hart slaat als een razende trom tegen de binnenkant van mijn ribbenkast. Doordat het zo donker is zie ik niets.
Het geluid komt dichterbij en ik sta doodstil. Maar dan ruik ik de kruidige geur van je aftershave. Een geur die ik overal zal herkennen.

Ik draai me om en ik voel hoe jij je armen om me heen slaat. Meteen voegt mijn lichaam zich naar het jouwe en ik leg mijn hoofd in de holte tussen je schouder en je hals. Je lippen rusten op mijn haren. Zachtjes fluister je mijn naam.

Ik laat mijn hoofd naar achteren vallen zodat ik je lippen op de mijne kan proeven.
Na een lange intense kus die mijn knieën laat knikken duw je me zachtjes van je af. Je zegt dat je me wat belangrijks te vertellen hebt en wanneer ik zo dicht bij je blijf staan vergeet je wat je wil zeggen. Ik kan alleen maar knikken dat ik dat begrijp. Mijn stem vertrouw ik niet.

Twee dagen gaan voorbij. Ik hou het bijna niet meer van de spanning. Mijn ouders snappen er niets van. Wanneer we die avond net rond de eettafel zitten en het voorgerecht opgediend wordt gaat de deur open en komt de meid vertellen dat er een bezoeker voor meneer is. Met een handbeweging maakt hij duidelijk dat de bezoeker verder mag komen.
Daar sta je op de drempel.
Het lijkt of de haat in mijn vaders ogen plots alle zuurstof uit de kamer absorbeert. De stilte die gevallen is wordt bijna tastbaar.
Vader snakt naar adem en zet zijn borst op om uit te barsten. Die kans krijgt hij niet. Je bent hem voor. Heel rustig vraag je hem om mijn hand. Meteen laat je er op volgen dat het niet goed gaat met jouw vader en dat hij beseft dat het een moeilijke situatie is.


Onder je arm heb je een map met papieren die je met mijn vader wil bespreken. Ik weet wat er in die papieren staat vermeld.
Je wil de twee wijngaarden samen voegen en het de eerste jaren onder het beheer van mijn vader stellen. Je hoopt dat hij daardoor overgehaald kan worden om zijn toestemming te geven voor ons huwelijk. 

Je plan is gelukt. Bijna een week lang ben je hier iedere dag geweest terwijl ik je niet mocht zien. Samen met mijn vader heb je in zijn kantoor gezeten om de papieren door te nemen.
De spanningen lopen op. Bij elk dingetje dat misgaat barst ik in een huilbui uit. Moeder loopt op eieren en houdt me zoveel mogelijk gezelschap.
Op de achtend van de zevende dag wordt de spanning ook mamma te veel.
Ze loopt met opgeheven hoofd de studeerkamer in en stuurt jou de kamer uit. Nog geen half uur later komt vader met rood aangelopen hoofd naar buiten. Zijn gemompelde toestemming zorgt voor grote opluchting bij niet alleen ons maar ook voor ons voltallige personeel.

Twee maanden later, na een bruiloft die zijn weerga niet kent, zijn we man en vrouw.
Dat jouw plannen goed zijn blijkt in de jaren die volgen.
Niet alleen ons huwelijk is vruchtbaar. De wijngaard is opgebloeid en produceert wijnen die al snel bekroond worden en verscheept worden naar alle uithoeken van de wereld.

Reacties (14) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Bouquet reeks in het kort Nonnie. hahaha
Dank je Ingrid.
Soms zou ik het wel willen Roselove.
Heerlijk, zo terug in de tijd!
Een vluggertje, helemaal volgens de regels van de romantiek.
Leuk om te lezen.
Oh hoe romantisch! Mijn slechte geest zag al van alles gebeuren in dat bos, maar gelukkig ben jij vandaag in een happy mood. :)
wat voor koekjes bedoel je?een koekje van eigen deeg of een liever koekje?
ik heb j verhaal gelezen van achter mijn pc met warme melk met anijs