Het Hamstertje.....................

Door Ankajohanna gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Het hamstertje........................................

Een van mijn dochters had vroeger nogal last van nachtmerrie`s met het gevolg dat zij soms krijsend en gillend in de nacht wakker werd en ik rechtop in bed zat.
Nu was en is zij van nature nogal een druk persoontje en aangezien dit het enige moment voor haar was waarop haar lichaam en geest tot rust konden komen, ging zij daardoor waarschijnlijk spoken.
Ze was met name als de dood voor ratten, die regelmatig voor kwamen in haar nachtmerrie`s.
Wat ik ook deed of zei om haar tot rust te brengen, bijna niets hielp.

Totdat ik het idee kreeg om eens op zoek te gaan naar een speelgoedratje, die zij dan hopelijk zou gaan zien als een van haar andere knuffeltjes die op haar bed lagen.In geen een speelgoedzaak kon ik een knuffelratje vinden, waar ik eigenlijk al een vermoeden van had, gezien het feit dat een rat niet echt het ultieme knuffelbeestje van een kind is.

Als moeder van drie kinderen word je steeds vindingrijker en ik besloot eens een dierenwinkel in te gaan.
En ja hoor, ik vond een zwart pluizig kunststof ratje met zwarte kraaloogjes.
“Zeer geschikt voor de kat om mee te spelen”zei de verkoopster, waarop ik haar een beetje lachend vroeg of zij hem in een kadopapiertje kon verpakken.
“Ik heb een hele slimme kat thuis, die gek is op verassingen” zei ik na haar verbaasde blik.

Toen ik m`n druktemakertje uit school had gehaald en s`middags samen met de andere dochters thee zat te drinken, overhandigde ik haar het cadeautje na haar eerst voorbereid te hebben ondanks het papiertje erom heen, dat hier het liefste namaak knuffelratje in zat die je maar kon bedenken.
Met een sceptische, bijna angstige blik haalde ze voorzichtig het papiertje eraf en moest een beetje lachen toen zij het beestje zag, maar liet het op tafel liggen.
Mijn jongste dochter pakte het ratje wel direct op en was razend enthousiast.
Mijn oudste dochter, die oud genoeg was om al een beetje haar pedagogische kanten te gebruiken, haalde haar middelste zus over om het te aaien en te knuffelen.

Nu heb ik drie dochters die topactrices hadden kunnen worden, hadden ze daarvoor gekozen en was drama en toneel een van de grootste aangelegenheden bij ons thuis vroeger.
Waardoor zij bij het zien van zoveel enthousiasme en liefde van haar zussen voor dat speelgoedbeestje, uiteindelijk het ratje vastpakte en dagen niet meer heeft losgelaten.
Het ging overal mee naar toe en ook al had ze nog wel eens nachtmerrie`s, de gevreesde ratten kwamen daar niet meer in voor.

Na een aantal weken vervaagde de liefde voor het ratje en verdween deze op bed, tussen de talloze andere knuffels en daarmee ook het verhaal, dacht ik….
De desbetreffende dochter had, met haar grote liefde voor echte levende dieren naar keuze, ook een hamstertje op haar kamer staan.
Een hamstertje met zo`n loopding en een huisje waar hij of zij in en uit kon.
Bij de meeste huisdieren die wij hadden, kwam het verschonen van de beestjes vaak op papa en mama neer, dus toen ik op een ochtend het kooitje pakte om te verschonen schrok ik me kapot, want als ik ergens een hekel aan heb dan zijn het dode beesten, hoe groot of hoe klein dan ook.
Het hamstertje lag met zijn kopje door het ronde gaatje van het huisje heen, doodstil met zijn oogjes wijd open.
Ik tikte eerst zachtjes met mijn voet een paar keer tegen de kooi aan, om te kijken of het eventueel nog met zijn oogjes knipperde ( als hamsters dat al doen) of op een andere manier nog een beetje bewoog.
Maar nee en om het heel zeker te weten, schudde ik handmatig de kooi zodanig heen en weer, dat mocht de hamster nog geleefd hebben, het daarna dus zeker in twijfel getrokken kon worden.
Ik pakte een grote handdoek die ik over de kooi heen gooide en had mijn afscheid op mijn manier al genomen.
Het echte afscheid zou ik wel over laten aan de man in huis en het vertellen zou ik dan wel doen als de kinderen uit school kwamen.

Bij het gebruikelijke kopje thee met de dames, vertelde ik dus voorzichtig dat het hamstertje was overleden.
“Hoe kan dat nou”? was het antwoord van de jongste “vanmorgen heb ik nog de hele tijd met hem gespeeld”!
“Tja” antwoordde ik “die dingen gebeuren nu eenmaal ook al is het heel zielig, maar als papa thuis komt gaan jullie een mooi plekje uitzoeken om het hamstertje te begraven”.

Terwijl de traantjes bij de eigenaresse al op de randen van haar oogleden zichtbaar waren en ik haar wilde troosten, renden zij alledrie naar boven, want in tegenstelling tot hun moeder hadden zij geen problemen met dierenlijkjes.
Ik rende er met tegenzin achteraan, want ik wist niet zeker of zij ook geen problemen hadden met dierenlijkjes aanraken, maar ik wel.
“Mam”!!! hoorde ik nog voordat ik het kamertje in kon komen, “Kraaloogje (jaja) was helemaal niet zwart”!!
“Zwart”? zei ik, “dat heb ik vanmorgen niet gezien, maar dat zal dan wel komen door dat het al een paar uur dood is”.
“Mam, ik heb vanmorgen met het ratje zitten spelen en de hamster”zei de jongste snel en
voordat ik enigszins ook maar iets kon zeggen, deden de jongste en de middelste de kooi open, trokken met hun blote handen!!!! de hamster eruit, wat geen hamster was, maar het toen aangeschafte speelgoed ratje.
Daarachter kwam doodleuk het springlevende hamstertje tevoorschijn, die een dagje vast had gezeten, omdat mijn jongste dochter het s`ochtends een leuk idee leek om het ratje in het huisje te proppen, als gezelschap voor het hamstertje die dag…..             

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Thanks! En Mereltje, goed idee!
geweldig verhaal! verder is wat mereltje zegt wel een goed idee voor je lap tekst! Duim en Fan erbij!
Welkom op xead, Leuk verhaal, misschien kun je het verdelen in alinea's, dan leest het wat prettiger. Ook een afbeelding erbij vrolijkt de lange tekst op. Weet je niet he je dat doet, kijk dan even voor uitleg in mijn artikel: 10 tips voor nieuwe xead schrijvers.(je vind het op mijn profiel pagina)