x

Misbruik melden

Bedankt dat je Plazilla wilt helpen door schendingen van onze regels en richtlijnen te melden.

Wil je een inbreuk op jouw auteursrecht of intellectuele eigendom melden? Gebruik dan a.u.b. het formulier Inbreuk auteursrecht / intellectuele eigendom

Welke vorm van misbruik wil je melden?




Annuleren

Het lelijke jonge eendje

Door RutgerB gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Type een korte omschrijving over uw artikel

Het kunstwerk:
Samenvatting:
In de tuin van de dominee leefde eens een groep met eenden. Een eend was haar eieren aan het uitbroeden. De eieren kwamen allemaal uit behalve één. Een tijdje daarna kwam dat ene ei ook uit. Maar dat eendje zag er helemaal niet uit zoals de andere het was lelijk en maakte rare geluiden. De moedereend was bang dat het een kalkoen was dus zij schopte het eendje het water in. Maar omdat het kon zwemmen was het dus geen kalkoen. In het water dreven ze langs allemaal verschillende eenden. Ze kwamen langs een eend van adel en een andere eend. De eend van adel vond de eendjes mooi behalve de grootte lelijke eendje. Andere eenden begonnen het arme lelijke eendje te bijten. Ook de broertjes en zusjes deden rot tegen het lelijke eendje. Het lelijke eendje was het zat en vloog over de omheining. Hij kwam terecht in een grote plas met wilde eenden. Het lelijke eendje bleef in de plas terwijl de wilde eenden een voor een wegvlogen. Uit het niets kwamen twee wilde ganzen. Ze maakten een praatje met het lelijke eendje. Toen hoorden ze opeens geweerschoten. Ze wilden wegvliegen maar ze werden uit de lucht geschoten. Er was een grote jacht aan de gang. Het lelijke eendje was zo bang dat hij de hele tijd bij de plas heeft gewacht totdat de jagers weg gingen. Toen ging het eendje naar een boerderij. In die boerderij woonde een oude vrouw met haar kat en haar kip. Hij werd voor proef in de boerderij gehouden. Maar de kip en de kat deden niet aardig tegen het lelijke eendje. Op een gegeven moment wilde het lelijke eendje de vrije wereld in om lekker rond te drijven en onder te duiken in het water. Het lelijke eendje ging dus weg en kwam in een plas terecht. Uit het niets kwamen er hele mooie vogels. Hij kon zijn ogen niet geloven en het lelijke eendje was buiten zichzelf. De mooie vogels waren weggevlogen en de winter brak aan. Het was heel koud. De plas waar het lelijke eendje in dreef was bijna bevroren. Hij kon niet langer rondjes blijven zwemmen om het wak open te houden en dus vroor hij vast in het ijs. Die ochtend schopte een boer het ijs kapot en pakte het lelijke eendje. In het huisje kwam hij weer bij. Maar hij was bang dat de kinderen en de vrouw hem kwaad zouden doen en vloog het raam uit. Het eendje vloog weg en voelde zich veel sterker. Hij zag drie Koninklijke zwanen en wilde dat de zwanen hem doodmaakte. Maar toen hij bij hun was zag hij tot zijn grote verbazing dat hij niet meer lelijk was,  maar dat hij ook zo’n mooi vogel geworden was. Iedereen vond hem mooi. Hij werd hartelijk gegroet door iedereen en zo leefde het lelijke eendje nog lang en gelukkig.


Leeswijzer:
In dit sprookje is vooral gebruik gemaakt van een alwetende verteller want het eendje weet sommige dingen nog niet die wij wel weten.
Het is een chronologisch sprookje want er zijn geen flashbacks of flashforwards. Er zitten wel tijdsprongen in het sprookje.
Het sprookje is heel plechtig een heel ernstig verteld. Want tijdens het lezen van het verhaal krijg je steeds meer medelijden met het lelijke eendje. Er wordt ook gebruikt gemaakt van heel plechtig taalgebruik.
Dit sprookje speelt zich af in het verleden. Dat kun je goed zien aan de omgeving waar hij eerst woonde, dus bij de dominee. En dit sprookje is ook in het verleden geschreven.
De karakters die voorkomen in dit sprookje zijn soms flat en som round characters. Het lelijke eendje is bijvoorbeeld een round character. En de kip en de kat zijn flat characters. Over het algemeen gebruikt hij meer flat dan round characters in dit sprookje
Het lelijke eendje bevindt zich eerst in een vreemde omgeving maar daar went die aan. Maar dan vliegt hij weg en komt weer in een vreemde omgeving. Zo gaat het maar door. Hij gaat van vreemde omgeving naar een andere vreemde omgeving.
Het is geen roman het is gewoon een cultuursprookje.
De titel verwijst duidelijk naar de hoofdpersoon want de titel is het kleine lelijke eendje en de hoofdpersoon is een klein lelijk eendje.
Er wordt in dit sprookje een heel mooie moraal meegegeven. Dat moraal is: Beoordeel niemand op het uiterlijk want hij/zij kan heel aardig zijn en kan het nog verder schoppen dan jij zelf. Er wordt hier dus duidelijk een mooie boodschap meegegeven.

De Kunstenaar:

De kunstenaar van dit kunstwerk, ofwel de schrijver van dit verhaal is Hans Christian Andersen, hij is een Deense schrijver en dichter. Hij leefde van 1805 tot 1875. Dus in de 18e eeuw, ten tijde van de industriële revolutie. Hij volgde eerst een opleiding aan een armenschool. Maar via vrienden kreeg hij op zeventienjarige leeftijd een studiebeurs kreeg voor een goede school. Daar werd hij door iedereen, zelfs leraren, gepest. Dit komt waarschijnlijk doordat hij daar bekend stond om zijn egoïsme. Aanvankelijk wilde hij acteur worden, maar hij werd niet aangenomen bij de koninklijke theaterschool. Hij begon met het schrijven van romans, na enkele studiereizen begon hij pas met het schrijven van sprookjes waar hij het beroemdst mee is geworden. Deze worden namelijk algemeen gewaardeerd, zijn in veel talen vertaald en zijn onderdeel van de lijst van wereldliteratuur. In zijn eigen tijd werd hij juist gewaardeerd om zijn romans. Hij is deze ook na het schrijven van de sprookjes blijven schrijven. Hij had ook grote passie voor muziek en heeft samen met vrienden van hem, romantische componisten enkele opera’s geschreven. Zijn werk kenmerkt zich door de vele humor, maar ook doordat het vaak een dubbele bodem heeft en dus een duidelijke boodschap. De moraal van “Het lelijke eendje” is dat men mensen niet op hun uiterlijk mag beoordelen. Vooral niet als zo’n iemand later heel waardevol blijkt te zijn. Dan zien mensen namelijk in hoe mis ze zaten. Verder bedoelt de schrijver ook wat over zijn eigen leven duidelijk te maken, het is eigenlijk autobiografisch. Hij is het lelijke eendje, de gepeste leerling, die later een prachtige zwaan, een beroemde schrijver, blijkt te zijn. Hij probeert waarschijnlijk medelijden en respect te creëren door zo’n zielig verhaal te schrijven. Dit kunstwerk neemt een belangrijke plaats binnen het oeuvre van Andersen in. Hij is namelijk het beroemdst om zij sprookjes en dit is een van zijn bekendste sprookjes


De cultuurhistorie:

Dit kunstwerk behoort tot de romantiek. De romantiek was een reactie op een eerdere stroming, namelijk de Verlichting. Bij de Verlichting werd er meer van het objectieve, het verstand uitgegaan. Alles werd wetenschappelijke benaderd en religies werden als onzin bestempeld. Ook emoties zag men als een menselijke beleving van iets puur objectiefs. Bij de romantiek draaide het meer om het subjectieve, om het gevoel. Overal werd op een emotionele wijze tegen dingen aangekeken. De emotie was dan ook het belangrijkste kenmerk van de romantiek. Verder was vriendschap voor romantici ook erg belangrijk, omdat deze ervoor konden zorgen dat iemands gemoedstoestand goed was. Verder hadden zij een hekel aan de industrie en alles wat mensen maakten en hadden zij groot respect voor de natuur. Dit is duidelijk in het kunstwerk terug te zien. Dit blijkt alleen al uit het gedrag van de hoofdpersoon, het eendje. Hij laat zich leiden door zijn gevoel als hij van huis wegloopt. Hij weet dat de kans dan groot is dat hij gedood zal worden, maar hij heeft dat liever dan dat hij zijn hele leven gepest zal worden. Hetzelfde doet hij als hij bij een oude vrouw in huis wordt genomen. Het is daar wel warm en gezellig, maar omdat hij zin heeft om de wijde wereld in te trekken loopt hij weg van zijn nieuwe huis. Hij wil dus dat het goed zit met zijn gevoel. Verder is het eendje ook steeds op zoek naar vriendschap, wat ook in de romantiek heel belangrijk is, maar niemand accepteert het eendje zoals hij is. Eerst vind zijn moeder hem lelijk, dan de eendenkolonie, vervolgens het oude vrouwtje. En als hij eindelijk twee vrienden heeft worden die doodgeschoten. Hij kan dus nooit vrienden met iemand worden. Hierin blijkt ook dat het verhaal autobiografisch is, want de schrijver had zelf ook niet veel vrienden.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Duim erbij!