Gelukkig of juist ongelukkig met je werk?

Door Tandra gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Wat zou jij kiezen? Een baan waar je doodongelukkig van wordt maar wel een vast inkomen hebt? Of het risico van (langdurige) werkloosheid en financiële zorgen? Ik maakte mijn keuze!

Het is al een tijdje geleden dat ik nog iets geschreven heb. Zelfs mijn klaagmails naar vriendinnen zijn sterk in aantal verminderd en worden zo kort mogelijk gehouden. Ik ben het zo beu om steeds maar weer een reden tot klagen te hebben!

Ik kan enorm genieten van de kleine dingen in het leven. Het is dus niet dat ik niet graag blij ben, of dat ik alles even duister inzie. Het begint er onderhand toch echt op te lijken dat ik dikke pech heb met mijn werkgevers. Mijn zoon denkt dat het aan mij ligt en gedeeltelijk heeft hij gelijk: ik ben nu eenmaal geen onderdanig jaknikkertje. Ik heb een sterke voorkeur voor zelfstandig handelen en mag graag eens tegenspreken. Daar staat tegenover dat mijn werk altijd optimaal uitgevoerd wordt, als ik de kans maar krijg om mijn beste beentje voor te zetten.

Het grootste euvel ligt in het feit dat ik telkens opnieuw verkeerde mannen kies. Of het nu privé of werk is, ik loop telkens tegen het soort mannen aan dat niet met zelfstandige, vrijgevochten vrouwen kan omgaan. Ik van mijn kant kan niet met bullebakken overweg. Onkundige en dan nog grofgebekte en luidruchtige macho's krijgen van mij blikken die een bliksem nog zou doen verschieten. Dat nemen ze me meestal niet in dank af. Maar heus, ik kan echt het zonnetje in huis zijn! Als je mij mijn gang maar laat gaan om alles netjes op orde te brengen, komt alle werk keurig op tijd voor elkaar. En dan ben ik vanzelf gelukkig en voldaan.

Wat is het toch dat maakt dat ik als een rode lap op een stier werk? Als ik mijn mond opendoe om mijn mening te geven, ben ik brutaal. Hou ik hem dicht voor de lieve vrede, word ik al rap onder de voet gelopen. Tien tellen nadenken voor ik antwoord geef werkt wel, maar die tijd krijg je niet altijd.
Ik heb door schade en schande geleerd dat ik belangrijke beslissingen altijd ruimschoots moet overdenken, wikken en wegen. Als ik dan 100% zeker ben, moet ik nog eens opnieuw piekeren over het meest geschikte moment om erover te beginnen. Na ettelijke slapeloze nachten is het moment dan eindelijk gekomen en valt het resultaat inderdaad vaak best mee. Maar dan heb ik alle mogelijke ellende, rake antwoorden en tegenwerpingen dus al zelf  herkauwd. Komt de tegenpartij dus heel aardig uit de bus, terwijl ik alle confrontatie al in mijn eentje heb zitten verhapstukken.

Nou ja, soit, dan komt er in ieder geval geen geroep en getier aan te pas, dat is wel zo aangenaam. Zo ook mijn huidige situatie. Ik weet nog goed hoe blij ik was dat ik een nieuwe baan had gevonden na het faillissement van mijn vorige werkgever. Ik was er doodziek van, ruim 2 jaar stress en ellende voor de zaak eindelijk definitief ten onder ging. En toen opeens de feestperiode zonder inkomen (ik heb nog steeds mijn loon en verbrekingsvergoeding te goed).
Ik was dus heel blij om half januari te mogen beginnen in een nieuwe job, al was het dan maar voor 6 maanden. Ja, toen leek dat nog 'maar' 6 maanden.

Inmiddels zijn we 6 weken verder en lijkt 30 juni nog heel erg ver weg! Zo ver dat het mij de laatste weken onoverkomelijk begon voor te komen.


Mijn werk is oninteressant en ver beneden mijn capaciteiten gebleken. Mijn baas blijkt zo'n persoon te zijn die minstens 80% van zijn tijd doorbrengt met roepen en tieren op alles en iedereen. Ook al weet je dat het niet persoonlijk bedoeld is drukt dat enorm op je gemoed na een tijdje.

Bovendien mag ik amper een postzegel plakken zonder het eerst te vragen, dus je kan je wel voorstellen dat dit niet echt voldoening schenkt aan iemand die jarenlang in haar eentje alle boontjes heeft gedopt voor een druk bedrijf.

Aangezien ik nog niet helemaal hersteld ben van de stress van de vorige baan die ooit 'de job van mijn leven' was, heb ik besloten ontslag te nemen. Sterker nog, ik heb de piekerperiode al achter de rug, de risico's die ik financieel loop zijn al opgevraagd en vallen mee. Afgelopen weekend heb ik mijn laatste voors en tegens afgewogen. Het gesprek heb ik in mijn (half)slaap al minstens twintig keer gevoerd, met alle mogelijke reacties erin verwerkt. Vanmorgen was ik dan ook zeer verbaasd dat de baas van de eerste keer al overstag ging. Het was bijna te gemakkelijk! Maar joepie, over twee weken loopt deze job nu ten einde en ben ik vrij om elders opnieuw te proberen. 

Wat zou ik in de toekomst nog tegenkomen? Ga ik nog eens zo'n heerlijke job vinden waar ik al mijn capaciteiten kan inzetten en 's avonds bekaf maar voldaan naar huis ga?
Net zoals ik privé telkens maar weer besluit dat ik alleen nog het beste af ben, denk ik dat ik ook op werkvlak het best als zelfstandige zou werken. Dat probeer ik dan ook, maar dat wil nog niet erg lukken. Hier en daar eens een kleine losse opdracht, daar kan je niet van leven. En die schaarse klanten durven dan ook nog wel eens niet betalen! Ik geef de moed nog niet op, maar het wordt onderhand eens hoog tijd voor de 7 vette jaren! 

© Tandra

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Natuurlijk komen die vette jaren er aan. Heb je vast met kliks op weg geholpen. Waarschijnlijk slaap je nu en word je dus slapend rijk, hoe leuk is dat?
Niks mis met zelfstandige vrouwen....volhouden maar....succes! D
Goed artikel! Duim!
Bijzonder aansprekend artikel, werk en privé heb ik het hier ook nog niet gevonden maar ik hoop nog steeds en ook voor jou! Goede stap genomen knap van je!
herkenbaar, m.i. veel mannen zijn bang voor zelfstandige vrouwen die hun eigen boontjes doppen, dan gaan ze extra laten zien dat zij de baas willen zijn, zowel op werk als privégebied.In ieder geval vind ik het nu heerlijk "mijn eigen baas" te zijn op het gebied van werk, privé moet ik nog de man tegenkomen die mij niet bestookt met ongevraagde adviezen of mij op de een of andere wijze probeert te "kleineren". Succes en ik hoop dat jouw vette jaren zullen komen!
***Duim*** erbij groetje ouss..