Verandering.. is dat niet iets geweldigs!

Door Anna Elisabeth gepubliceerd op Friday 28 September 12:11

Verandering.. soms ontkom je er niet aan. Maar is dat niet juist de bedoeling?

0f4bcf819fdbacb2a65d63843f39f441MzYwMTMy

Verandering


Verandering...

..is dat niet iets geweldigs. Is dat niet fantastisch? Is dat niet prachtig!  Maar tegelijkertijd ook weer beangstigend, spannend en nieuw. Verandering. Soms omdat je omgeving veranderd. Alles om je heen is constant in beweging. En jij kan niet altijd mee bewegen. En deze vertrouwde omgeving zal zeker niet altijd met jou mee bewegen. Dus ja, soms veranderen de dingen om ons heen, soms veranderen de mensen om ons heen. En soms.. soms verander jij. Diep van binnen heeft het lot weer een nieuw pad voor je gekozen. Diep van binnen krijg jij dat stootje dat je aangeeft dat je er klaar voor bent. Dat het tijd is om je pad te vervolgen. 

 

3bf3dc7172bfe2666db8b4798fe7c193Rmxvd2Vy
Mijn reis


Maar ondanks dat het goed voelt om verder te gaan. Voel ik dat verder gaan ook inhoud dat ik dingen achter mij zal moeten laten. Ik kan toch onmogelijk alles mee nemen in mijn reis.

Toch had ik alles wat maar belangrijk voor mij was in koffers gepakt en zoveel mogelijk bagage in mijn rugtas gedaan om zo dicht mogelijk bij mij te houden. En even voelde het alsof ik alles met mij mee nam en kon nemen wat mij zo dierbaar was.


Helaas merkte ik het al snel. Zelfs al was ik nog maar even onderweg. Ik zou, of ik het nu wilde of niet gedeeltes van mijzelf alsnog achter  moeten laten. Delen van mijzelf die ik met liefde langs de weg zou laten liggen,  die ik niet meer nodig had. Stukken die mij meer dan genoeg verdriet hadden gegeven en hun doel verloren hadden.

Maar ook veel herinneringen en mooie mensen die toch besloten niet met mij mee te komen. Mensen die ik zo ontzettend veel zou missen zou ik ze niet meer mogen zien. Of zij er nu voor kozen om mij niet meer te zien, of dat zij mij ontnomen werden nadat hun reis volbracht was.

Hun reis.. want een ieder heeft nu eenmaal zijn eigen weg te gaan. En hoe graag ik ook wil dat ze bij mij blijven en bleven, het is niet altijd mogelijk om een pad uit te tekenen voor jezelf en al helemaal niet voor de ander. Het pad ligt immers al heel lang op ons te wachten. Wij zijn enkel de reiziger die zijn reis uit kan stellen, maar niet af kan zeggen.

e43ee1cd18b2493cb3d602230562da54ZmFyZXdl


Vertrek

En nu ik denk te weten waar ik heen moet. Nu de weg die ik volg eindelijk juist voelt, is er nog maar ëen ding te doen. En er zijn niet zoveel keuzes te overwegen. Er is stilstaan.. en er is verdergaan. Maar zelfs al zou ik stil staan, in een poging mijn lot te weigeren. De wereld zal altijd verder draaien. En de aan mij zo vertrouwde omgeving zal altijd verder veranderen.
Dus ik maak mij klaar voor mijn reis. Ik vertrek. Omdat ik het wil, niet alleen omdat ik het moet. Ik zal ruimte maken in mijn koffers en in mijn rugtas. Maar niet in mijn hart. Mijn hart kent geen grenzen. Mijn hart is een knapzak met oneindig veel ruimte en ontelbaar veel kamers. Mijn hart is mijn thuis.

Ondanks dat de bestemming nog onduidelijk is, is het reizen een genot. Er gaan  heuvels en kuilen komen. Heuvels en kuilen om te overwinnen. Verleidingen om mij van het pad te lokken. Af en toe gewoon een steentje. Groot genoeg om op te rapen en met een boog over het water te zien verdwijnen. Grote stenen om op te rusten wanneer de reis te vermoeiend is, of om te zitten en te genieten van het uitzicht.


Want het uitzicht is mooi.

Heel erg mooi.
 

a70173259986b6b812c5875719ed7a28VmFuLVJl

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi hoor!
mooi geschreven en mooie illustraties