Ik ben een slechte slaper

Door Maaike82 gepubliceerd op Friday 28 September 12:11

Dit artikel gaat over mijn ervaringen met slecht slapen, het belang voor mij van het hebben van een goed ritme. Ook het hebben van vermoeidheidsklachten met medische oorzaak en het slechte slapen komt aan bod.

Onderstaand stuk schreef ik bijna een jaar geleden op een blog (onder pseudoniem). Om dit artikel te begrijpen is het van belang te weten dat ik kanker heb gehad. Ik had en heb, in mindere mate, ontzettend veel last van vermoeidheidsklachten door de behandeling. Na mijn behandelingen heb ik meegedaan aan een revalidatieprogramma voor kankerpatiënten. Hierin is ook slapen en ritme aan bod gekomen. 

Mijn hele leven slaap ik al slecht. Als kind lag ik regelmatig ‘s avonds wakker en ook als volwassene had ik dit probleem. Voordat ik ziek werd maakte dat allemaal niet zo veel uit. Ik sliep een nacht wat korter en dronk, bij wijze van spreken, een kop koffie extra. Avondje vroeg naar bed en het was weer over.

Naast dat ik een slechte slaper ben, ben ik ook een avondmens. Als ik niet heel bewust erop let ga ik makkelijk midden in de nacht naar bed en slaap ik lang uit. Erg fijn met mijn werk, ik moet echt om 8 uur aanwezig zijn. En dat is vroeg! Mijn ritme verschuiven naar een wat werkzamer ritme heeft me ruim een maand gekost. Het lukt me wel, maar het was niet makkelijk.

Toen ik ziek werd is mijn ritme ook heel snel weer wat verschoven. Absoluut niet naar diep in de nacht, maar wel pas om een uur of 12 naar bed (periode ook wat later) en rond een uur of 9, half 10 eruit. Daar functioneerde ik een tijd prima op. Ook een keer wat later naar bed of iets eerder op kon prima.

Voordat ik aan het revalidatieprogramma mee ging doen waar ik nu net mee klaar ben, werden de eerder genoemde slaapproblemen steeds groter. Het was niet meer wekelijks een nachtje te weinig slaap, het was minstens de helft van de week! In combinatie met vermoeidheidsklachten erg funest voor je lichaam. Ik ging steeds minder goed functioneren en me steeds rotter gaan voelen.

Op de een of andere manier heb ik, toen ik begon aan dat revalidatieprogramma vrij snel die knop om kunnen zetten. Ik ben vaste bedtijden gaan hanteren, ‘s avonds geen koffie meer gaan drinken en daarnaast overdag langzamerhand steeds meer gaan doen, dus ik was lichamelijk moeier.

Ergens is dat ritme vasthouden best lastig, maar ik merk wel dat ik me er beter bij voel. Ik ben energieker en vrolijker. Dus dan maar braaf om 11 uur naar bed en iedere ochtend mijn wekker zetten. Onhandig, maar het is niet anders.

Maar juist omdat ik dit ritme al zo’n tijd vast hou verbaast het me dat ik deze week al 3 keer tussen 8 en half 9 wakker ben geworden, zonder die wekker. Ik doe nog steeds redelijk wat (voor mijn doen). Maar het voelt niet echt logisch. Ergens wel fijn, kennelijk kan ik met iets minder slaap af, maar toch is het ook vreemd. Wie weet word het nog eens wat met dat slapen bij mij. 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Oei vervelend ! Wel goed artikel!
@joeri99 Dank je!

@Lovely Ik heb door mijn ziekte meer rust als normaal nodig. Een nacht slecht slapen betekent een dag nauwelijks iets doen. Erg lastig.
Geweldig dat het werkt!
Ja, dat is wel erg fijn! Ik merk inmiddels (9 maanden later) ook dat zodra ik dingen los ga laten ik snel weer slechter ga slapen. Ik moet gewoon niet te vaak uitslapen en op tijd naar bed gaan. Verstandig, maar soms wel vervelend.