Mantels der liefde

Door Lebonton gepubliceerd op Friday 28 September 12:11

hoe een beeld, opgevangen in een gezegde, op eigen benen is gaan staan.

het duurde langer dan ik dacht

dat is lang geleden dat ik geschreven heb. los van de wekelijkse bijdrage voor het lokale medium (digitaal en papier) stond ik al een tijd behoorlijk droog. enerzijds heeft dat te maken met wat altijd rond de feestdagen gebeurt. er is gewoon te veel te doen, met plezier, maar te veel. daarnaast valt er in de jaren dat ik schrijf wel eens een gat van een paar weken. vervreemdend.

meestal helpt een prettige sigaret wel, maar dat moet je ook weer niet te veel doen, want een hand die een roker bezigt hanteert geen pen.

of is er meer aan de hand?

een ander excuus, wat ik graag naar me zelf maak, is dat ik de afgelopen periode meer dan gebruikelijk met muziek bezig was, en aangezien ik daar minder dan wenselijk een routinier in ben, kost dat wel wat, maar het levert ook weer veel genoegen op als een nummer er goed in zit.

 

wat een buigingen, alsof ik alles met de mantel der liefde wil bedekken.

blijf ik wel op xead?

nee, het grootste bezwaar voor schrijven op xead is de vereiste omvang. mijn kracht ligt in korte teksten, die beter niet verpakt kunnen worden in lange verhalen. ik twijfel er dus ook sterk aan of ik op dit podium wel moet blijven.

wie mij elders wil volgen, kan altijd terecht op http://tondegruijter.blogspot.com/

 

in ieder geval wil ik u deze tekst niet onthouden:

mantels der liefde

 

soms liegt in mijn herinnering

dat woorden van verlangen

gesproken in een koude nacht

in een kraag zijn blijven hangen

 

alsof na ‘t vormen van geluid

het zachtjes raken van de oren

ze door zwaartekracht gelaten

doel en richting zijn verloren

 

en dat jassen aan een kapstok

als achteloos bijeen gedreven

verhalen van de verrukte hals

en een liefde herbeleven

 

© ton de gruijter

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed artikel. een duim vanuit Bali, waar ik woon, en ik word fan!
Ook Xead heeft zo zijn regels,wat vele naar verloop van tijd zal opbreken. Zelf zit ik ook op een dood spoor maar goed ik moet niet, doe het voor de leukigheid.
Goed dat je onder mijn tekst over het vastgegroeid zijn aan negativisme reageerde. Zo kon ik je via je foto vinden met de mantel der liefde. Mooie stijl inderdaad. Lees ik graag. dikke duim
Jammer
Super goed geschreven!
duim van een fan !
Ja ik heb gekeken ik ben juist bij blogspot weggegaan.
En ik moet zeggen ze passen daar wel.

Pork geeft een DUIM.
FAN was hij al.

DRIMPELS.