Het eerste hoofdstuk van mijn boek: Duisternis in Saymor

Door Dalbertino gepubliceerd op Friday 28 September 12:10

Het eerste hoofdstuk van het boek dat ik heb geschreven.

  Hoofdstuk 1: Vreemd voorstel

Het was een warme, benauwde lente middag, Jonathan liep over het marktplein richting de supermarkt om een paar kleine boodschappen te doen voor zijn pasgeboren zoon, Maximilian Alfaros.
De hele middag werd Jonathan al gevolg door een vreemde man gekleed in oude vodden, zoals de afgelopen maand een gewoonte bleek te zijn. Trek ik zwervers aan?
Elke keer als Jonathan afsloeg deed de zwerver precies hetzelfde en als hij achter om keek dook de gek weg achter een muurtje of vuilnisbak. Tot drie keer toe werd de zwerver bijna aangereden, toeterend kwamen de auto's met piepende banden tot stilstaan waardoor er nog bijna een kettingbotsing ontstond ook. De lucht vulde zich met luid geroepen scheldwoorden. Die zal wel dronken zijn.
Jonathan was nu toch wel zenuwachtig geworden van deze levensmoeie bedelaar en het laatste stukje naar de supermarkt trok hij een sprintje. Gelukkig werd de zwerver niet binnen gelaten in de supermarkt en kon Jonathan zijn vluchtactie dus combineren met de benodigdheden voor zijn zoontje. Dus pakte Jonathan in gemaakte rust een mandje en liep langs de groente naar het schap met de artikelen voor onze kleine medemens en pakte een pak luiers, wat voedingspotjes en een blik aanmaakmelk. Daarna liep hij naar de afdeling waar het drank stond en pakte een krat bier, voor het humeur van moeder. Tot zijn grootste opluchting zag hij toen hij uit het raam keek dat de dronken zwerver weg was en vergat in zijn opluchting bijna de boodschappen af te rekenen waardoor hij te maken kreeg met een boze beveiligingsmedewerker. Nadat hij dit probleempje wist op te lossen door de agent een flinke fooi te geven en de boodschappen alsnog te betalen liep hij terug naar zijn splinternieuwe mercedes cabriolet, laadde de boodschappen in en zag dat er een briefje tussen de ruitenwisser zat.

Jonathan,

tegen de tijd dat je straks in je dure sportwagen bij je mooie villa aankomt zul je op de keukentafel een rode envelop vinden. Lees de brief die er in zit aandacht en onthoud elk detail om vervolgens de brief te verbranden.

Was getekend,
K.E.B.

Jonathan startte zijn auto en scheurde weg, niet naar huis maar richting het politie bureau. Op dat moment ging zijn mobiele telefoon, Jonathan stopte langs de kant van de weg.
Hallo...   
Verkeerde kant! Riep een stem aan de andere kant van de verbinding, en er werd opgehangen. Het vreemde aan deze situatie was dat Jonathan nergens langs de weg een voorbijganger of goede verstop plaats, niemand kon dus weten waar hij nu was. Jonathan besloot om dan maar de politie te bellen maar zag dat zijn telefoon geen verbinding met het netwerk had. Hij herinnerde zich plots de nieuw aangebrachte technologie in auto's waardoor bellen of gebeld worden tijdens het rijden onmogelijk is. Maar hoe kon de schreeuwende man hem dan bellen? Hij besloot deze vraag even naast zich neer te leggen voor later aangezien hij toch nieuwsgierig geworden was naar het op de keukentafel wachtende briefje in de rode envelop. Thuis viel het hem meteen op dat er niemand thuis was aangezien hij niet verwelkomt werd door oorverscheurend baby gekrijs. Hij liep gelijk door naar de keuken, pakte de rode envelop die daar inderdaad lag, scheurde hem open en las:

Geachte Jonathan Alfaros.

Mijn naam is Kapitein Elstabar Brok. Ik schrijf deze brief omdat ik uw hulp nodig heb. Het gaat om een antieke klok die ooit in het bezit van uw familie is geweest. Naar het schijnt is deze nu aanwezig op een oud schip. Aangezien het de schuld van uw vader is dat de klok nu op de bodem van de zee ligt wil ik dat u hem voor mijn baas terug haalt.

Als waarschuwing zou ik dit graag willen zeggen: ik weet alles van uw familie geschiedenis, het zou kunnen dat dat wel eens in de kranten komt als je mijn aanbod weigert. Het zou ook kunnen dat je vrouw en je kind betrokken raken bij een ongeluk als ze op donderdag terug komen van oma.

Ik neem morgen contact met je op.

Met vriendelijke groet,

K.E.B.

Wie denkt die man wel wie hij is, me dagen lang volgen, aan mijn eigendommen komen en me bedreigen en me vervolgens dwingen om die klok van de zeebodem te halen. Die klok... ik hoopte dat hij daar veilig was... na alle moeite die vader er voor heeft gedaan. Nee, ik had dat leven achter me gelaten en dat ga ik morgen aan meneer Brok vertellen. Ik had het kunnen weten...
 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
spannend, ben benieuwd hoe het verder gaat
ben benieuwd naar de rest