De avonturen van Nina, Kootje en Pluk. ( deel drie)

Door NikkiZentjens gepubliceerd op Friday 28 September 12:10

Hier vindt je alle avonturen over Nina, een meisje, met haar pony Kootje en haar hond Pluk. Een spanndend maar mooi verhaal. Dit is deel drie.

Buterfly en Kootje.

Na die spong, die geweldige sprong, nam Nina voortaan twee keer per weer springles met Butterfly van Nellie. Nellie was vroeger een bekende springruiter, maar tien jaar geleden is ze ermee gestopt. Nina reed ook nog op Kootje. Een keer per week had ze les met Kootje en verder reed ze zo vaak mogelijk bosritten, samen met Jasmijn en Nikki. Zij waren met z'n driën beste vrienden, nadat Butterfly kwam. Nina had nog niks vertelt tegen hun over haar nachtmerries. NIna had er nog steeds last val. Wel minder, maar nog wel elke nacht.   

Het was vrijdagmiddag. Nina had weer springles met Butterfly. De les was bijna afgelopen toen Nellie zei:' Ik denk dat Butterfly wel klaar is voor de wedstrijd over twee weken. Zal ik jullie opgeven?' 'Uuuhm... denk je dat echt?', zei Nina twijfeld. 'Ja, hoor. Jullie doen beide zo goed je best.', zei Nellie gerust stellend. 'Oke, maar wil je dan wel met me mee, als ik de wedstijd heb?', zei Nina. 'Ja, hoor. Nou, spring die hindernis nog maar eens.', zei Nellie, en Nina nam de sprong. Butterfly sprong er ruim over heen.

De wedstijd.

Het was zondag. De dag van de wedstrijd. Ze hoefde pas om half elf aan te rijden maar Nina was al om negen uur op stal. Nina had Butterfly al drie keer gepoetst. Ze had alvast knotjes in de manen gedaan en de staart had ze alvast ingevlochten. Eindelijk vertrokken ze. Een half uurtje later kwamen ze op het wedstrijdterrein aan. Voorzichtig opende Nina de klep. 'Hallo meisje, ben je klaar voor de grote dag?', zei Nina en ze zette Butterfly uit de trailer en binde haar buiten aan de trailer vast. 'Moet ik even helpen met zadelen?', vroeg Nellie en ze deed de beschermers aan.

Een half uurtje later zat Nina op Butterfly. 'Nou, neem maar eens een oefen sprongetje.', zei Nellie. Nina spoorde Butterfly aan. 'Hup meisje, laat maar eens zien wat je kan!', zei ze en ze nam de sprong. Na een paar oefen sprongetjes was Nina aan de beurt. Ze reed het parcours binnen. Diegene die nu aan het springen was was wel goed, vond Nina, maar het meisje jaagde haar paard te erg op en na drie weigeringen werd ze gediscalificeerd.

Nina spoorde Buterfly aan naar de eerste hindernis. Nina was een beetje zenuwachtig. Buterfly sprong de eerste sprong. Het prima. Nina had het gevoel ofdat ze vlogen. Ze hadden nog een hindernis te gaan. Nina was tot nu toe foutloos. De laatste hindernis was een oxer. Oh oh dacht Nina, die vind Buterfly het moeilijkste, meestal weigerde Butterfly als zij een oxer moest springen. Nog een pasje, Buterfly sprong. Na de landing keer Nina achterom. Yes, dacht ze, de balken liggen er nog op. Nina was foutloos. Een kwartier later moest Nina de barage springen met Butterfly. De barage hadden ze ook foutloos gesprongen en ze hadden een hele snelle tijd.

Het was de prijsuitreiking. Nina was zenuwachtig, Nellie had gezegd dat ze een grote kans maakte op de eerste prijs. En de eerste prijs is voor...  Nina met Buterfly. 'Wat..!', dacht Nina, 'Dat kan toch niet.'. Maar toch was het zo. Na de prijsuitreiking reden ze weer terug.

Een jaar later

Het was een jaar later. Nina had veel wedstijden gesprongen met Butterfly. Ze wonnen samen de een na de andere wedstrijd. Nina had over twee dagen weer een wedstrijd. Het was de belandrijkste wedstrijd van nu toe. Nina was niet meer zo zenuwachtig. Ze wist dat Butterfly er klaar voor was en meer dan haar best zou doen voor Nina. Nellie was er niet dus had Nina nu geen les met Buterfly en was de bossen in gegaan op Kootje samen met Jasmijn en Nikki. Na een race van 5 minuten gingen ze uitstappen. 'Heb je nog grooms nodig voor zondag?', vroeg Jasmijn aan Nina. 'Haha, jullie mogen gerust mee hoor als jullie dat willen'., zei Nina. 'Oke leuk, hoelaat moeten we op stal zijn?', vroeg Jasmijn. 'Om half negen rijden we aan, dus half 8.', zei Nina. 'Oke, dan zijn we er dan, baas.', zei Nikki met een plagende stem.

Het was zondag. Nina was al om half 7 op stal. Butterfly wist al wat er ging gebeuren. Toen Nina, Jasmijn en Nikki bij Butterfly knotjes hadden gemaakt en helemaal gepoetst hadden was het al 5 voor half 9. 'Kom, we doen Buterfly's fleecedeken op en zetten haar in de trailer.', zei Nina. 'Ja is goed, ik pad de fleecedeken wel even.', zei Nikki en liep naar de fleecedeken. Nadat ze Butterfly in de trailer hadden gezet reden ze aan.

Pepper?

Het was maar een kwartiertje rijden. Toen ze aankwamen en Butterfly hadden gezadeld ging Nina warm stappen en inspringen. Butterfly was fris vandaag, vond Nina. Nina was aan de beurt. 'Rustig meisje, het is goed, normaal doe je nooit zo.', zei Nina een beetje geïriteerd. Na een paar hindernissen was Butterfly weer een beetje rustig geworden. Nina had nog een hindernis te gaan, tot nu toe was ze foutloos. En ja hoor, ook de laatste hindernis had ze foutloos gesprongen. Nina was de laatste in haar ronde en moest dus meteen de barrage springen. De barrage heel goed en ze waren weer foutloos en ze hadden de eerste prijs.

Toen Nina Butterfly aan het afzadelen was bij de trailer kwam er een meisje naar haar toe gelopen. Butterfly begn te hinniken. 'Mooi paard heb je.', zei ze. 'Dankje.', zei Nina. 'Het klinkt misschien heel raar.', zei het meisje twijfeld, 'Maar.... 5 jaar geleden had ik een veulentje, Pepper, precies zoals jouw paard. Toen ik voor een jaar naar Amerika moest, zoude mijn ouders voor haar zorgen. Ze was weggelopen en toen ik terug kwam toen heb ik haar nooit meer gezien.' 'Wat erg!', zei Nina, 'Maar wat heeft dat met mijn Butterfly te maken?'. O nee dacht Nina, dat kan toch niet. 'Nou.', zei Nina stotterend, 'Ik... ik... ik heb Butterfly gevonden, maar ik heb over gemeld over een gevonden veulen, maar niemand reageerde. 'Na een maand, zei Nellie dat ik heb mocht houden, omdat de eigenaar zich toch niet meer zou melden. Mijn... mijn Butterfly, nee dat kan toch. Butterfly kan Pepper niet zijn, dat kan gewoon niet!'. Nellie kwam aanlopen, en zag Nina beteurde gezicht. 'Wat is er meiden?', vfoeg Nellie. 'Ik geloof dat ik de eigenaar van Butterfly heb gevonden.', zei Nina.

Butterfly delen?

Nina was weer thuis. Toen ze Butterfly terug had gezet in de wei liep ze naar het kantoor van Nellie toe. Lis, het meisje dat zei dat Butterfly Pepper was, was er ook. 'Nou.', zei Nellie, 'Hoe gaan we dit oplossen?'. 'Nou.', zei Lis, 'Pepper uhh ik bedoel Butterfly was van mij, maar ze is al 4 jaar bij jou. Ze heeft het perfect bij, Nina. Maar, ik wil haar zo graag terug.' 'Waarom....', begon Nina stotterend, 'Waarom... waarom delen we haar niet gewoon. Dan rijd ik op vrijdag met haar en dan rijd jij op zaterdag en zondag. Ze kan hier blijven staan toch Nellie?' 'Natuurlijk kan ze hier blijven staan. Ik vind het een prima idee, maar Lis jij moet het ook goed vinden.', zei Nellie. 'Ja hoor, ik vind het goed, dan kom ik in de weekende haar rijden en verzorgen en jij door de weeks.', zei Lis. 'Ja, is goed, ik kom hier toch elke dag ik moet Kootje ook verzorgen, en dan kunnen we samen op bosrit gaan want dan kan ik op Kootje. Maar... ik heb op zondag wel wedstrijden....', zei Nina. 'Ooh dat maakt niet uit hoor. Dan rijd jij haar ook op zondag als je een wedstrijd hebt en dan ga ik mee als jullie groom.'

Een half jaar later.

Iedere zaterdag gingen de meisjes samen op bosrit. Dit is perfect, dacht Nina, Butterfly is van ons beide, nou kan ik haar toch blijven verzorgen.

Einde

Dit was deel drie van het verhaal. Maar helaas is dit ook het laatste deel. Bedankt voor het lezen!

 

 

 

 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed vervolg,Duim en fan
erg leuk verhaal!