Dan ga ik naar jou - 3

Door 429258 gepubliceerd op Saturday 24 November 17:07

Ik vind het geweldig wat Madamex doet, dus ga ik hetzelfde doen: Alle opbrengsten van dit verhaal gaan naar KIKA - Stichting kinderen kankervrij, dus als je wilt helpen.. Dit is mijn verhaal dat ik ooit eens op Xead had geplaatst, maar weer had verwijderd. Nu ga ik het er weer opzetten om KIKA te steunen.

Ik zette mijn fiets in het fietsenhok en liep gedachteloos, geconcentreerd op mijn voetstappen, over het schoolplein op weg naar de hoofdingang en liep daarbij natuurlijk weer bijna tegen Esmée aan. Sam was er nog niet of het was uit. Dat gebeurde wekelijks en daarna was het weer aan. Ik grimaste en keek naar Esmée. Ze had haar armen in haar zij en zei: “Waarom verspreid jij leugens over Sam en mij? Nu is het weer uit! Niet dat het wat uitmaakt want ik krijg hem toch wel terug.” Haar opmerkingen waren snijdend maar ze deden me bijna niets. Ik keek haar aan.

“Ik zou nog niet eens over jou wíllen praten,” zei ik spottend en ik duwde haar aan de kant, maar ze greep mijn arm. “Luister, Jennifer. Denk nou maar niet dat je hiermee wegkomt. Ik weet heus wel wat je hebt gezegd! Je zei dat Sam jou leuk vond. Mij krijg je daar niet mee, hoor! Sam is van mij!” Alsof ze het over een voorwerp had in plaats van over een mens. “Ja hoor, Sam is van jou. Dag, Esmée!”
Ik liep verder. Ik kon haar maar het beste gewoon altijd gelijk geven. Ik had geen idee waar ze dat nou weer vandaan had gehaald, maar het sloeg in ieder geval nergens op. Ik liep naar binnen, hing mijn jas aan de kapstok en ging naar de aula. Ik had in de aula een vast plekje waar ik altijd zat en dat was helemaal in het hoekje tegen de muur. Daar kwam niemand en van daarvandaan kon ik altijd iedereen in de gaten houden. Jammer genoeg wist Esmée me altijd te vinden en ik zat erover te denken om een ander plekje op te zoeken, maar ze kon mij niet wegjagen. Ik plofte neer en haalde mijn boeken Duits uit mijn tas. Ik concentreerde me op de woordjes die ik had moeten leren. Ik had toch niets beters te doen. Toen eindelijk de bel ging was ik een beetje stijf en met moeite kwam ik overeind. Het eerste uur hadden we geschiedenis van mevrouw Valencia, die tegelijk ook onze klassenlerares was. Ik slofte door de school en volgens mij zag het eruit alsof ik het liefste verdwenen was en nooit meer teruggekeerd. Ik kwam bij het lokaal aan en dumpte mijn tas op de grond. Mevrouw Valencia kwam op haar hoge hakken aangelopen. Ze was cool en toch heel lief. Ze struikelde haast en stak snel de sleutel in het slot van de deur en deed hem open. Eigenlijk had ik helemaal geen zin in geschiedenis. Stiekem had ik geen zin in de hele dag, maar ik moest wel. Mevrouw Valencia ging achter haar bureau zitten en wachtte tot iedereen ging zitten. Ik had mijn plekje achteraan in het hoekje. Ik hield van plekjes achteraan in hoekjes. Daar voelde ik me niet zo bekeken en ik had bijna alle plekken achteraan al bemachtigd. Naast mij kwam eigenlijk nooit iemand zitten. Daar zorgde Esmée wel voor. Die kwam op haar hoge hakken binnengestampt en ze was dit keer zonder Sam. Ja, het was uit. Maar ik wist dat het morgen weer aan zou zijn en ik grimaste weer. Esmée zag me zitten en haalde haar neus voor me op. Ze ging aan de andere kant van de klas zitten en Sam kwam ook binnen. Hij zag Esmée, zette zijn stoerste gezicht op en ging naast haar zitten. Meteen begon Esmée slijmerig tegen hem te praten. Ik wilde het liefste mijn handen voor mijn oren duwen en er niet naar luisteren, het was slap gepraat over van alles en nog wat, maar natuurlijk het meest over de laatste hits en de leukste filmsterren. Sam leek volgens Esmée op haar televisie-idool en daar walgde ik nog meer van. Volgens mij had ze gewoon alleen verkering met hem omdat hij knap is en voordat Esmée met hem verkering had, was hij veel aardiger en spontaner dan hij nu was. Ik staarde naar de letters die op de muur waren getekend. Die hield van die, de ander hield weer van een meisje uit de hoeveelste klas en ik staarde ernaar. Alsof door het staren daar opeens letters konden staan die zeiden dat er ook iemand van mij hield. Maar dat zou toch nooit gebeuren. Dacht ik.

<< Klik hier voor het vorige deel VERVOLG KOMT

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.