De mysterieuze jonge man

Door Srientjj gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

Een vrouw, die ziet een man wanneer ze op een terrasje een drankje aan het doen is met een vriendin.. Ze vind hem erg knap en probeert contact te zoeken, maar dan is hij ineens verdwenen,,Na een langere tijd staat hij ineens weer voor haar neus en ze komen in contact. Na een tijdje merkt ze dat hij niet helemaal is zoals hoe ze dacht hem te kennen..


De vrouw zat rustig met haar vriendin, die ze al een tijdje niet meer had gezien, op een terrasje te zitten.
Ze kletsen van alles bij, over wat er de afgelopen tijd gebeurd was, op het werk, mannen, huis alles erop en eraan.
Ze waren de beste vriendinnen op de universiteit.

Toen de vriendin nog even naar binnen ging om 2 wijntjes te halen, zat ze alleen een beetje rond te kijken.
Terwijl ze rond keek zag ze dat er een man naar haar keek.
Ze keek terug en snel weer weg.
Hij is super knap!! dacht ze en ze keek weer recht voor zich uit.
Ze voelde zijn ogen op haar rusten en besloot  om weer oog contact te maken, dus ze keek weer beetje die kant op en zag ineens dat de man verdwenen was.
Haar vriendin kwam terug met de wijntjes en ze besloot verder niets te zeggen over die knappe vreemde man die ineens verdwenen was.
Ze dronken hun wijntje op en gingen naar huis.

Alle dagen die daarna volgden kon ze niet stoppen met denken aan die man,
Ook had ze het gevoel dat ze in de gaten gehouden werd.
Vrijdag laat op de middag was ze eindelijk klaar met werken en liep richting haar auto.
Ze zocht haar sleutels in haar tasje, ze keek op en zag ineens die zelfde man, van dat terrasje, tegen haar auto aan staan.
Ze schrok er best wel van, hoe wist hij waar ze zou zijn, en dat dit haar auto was, of was het gewoon toeval?

Ze liep erheen en hoe dichterbij ze kwam hoe mooier hij werd.
Hij had donker haar, donkere ogen, hij was lang, slank maar wel gespierd en had een vreemde maar mooie glimlach op zijn lippen.

Hij sprak haar aan en stelde zichzelf voor en vroeg of het klopte dat ze vorige week ook op het terrasje zat daar op de hoek.
Ze dacht er niet meer aan hoe vreemd het was dat hij hier voor haar werk stond, tegen haar auto aan, en zich gewoon zomaar voorstelde.
Ze vond hem helemaal geweldig.
Hij vroeg of ze die avond misschien met hem iets wilde drinken en dat wilde ze graag.

Die avond verliep alles zoals hoe ze had gewild, en die man was alles wat ze had verwacht
Grappig, Aardig, Slim, Charmant, Begripvol, Lekker spraakzaam en ook nog een knapperd.

Die weken daarop hebben ze iedere week afgesproken en ze vond het steeds prettiger om bij hem te zijn en ze leerde hem steeds beter kennen en hoe leuker ze hem dus begon te vinden.

Maanden gingen voorbij en ze verhuisde bij hem in huis.
Ze had de ware gevonden, hij was alles waar ze ooit van gedroomd had.
Zijn huis was een los staand groot huis, Victoriaans stijl, met een groot stuk grond omheen wat helemaal van hem was, je moest 10 minuten lopen wilde je de buren zien.

Eenmaal helemaal wonend bij hem begon ze de omgeving een beetje te ontdekken, het kleine winkelcentrum 20 minuten verderop en het oude echtpaar die 10 minuten verderop woonden.
Ze besloot ook even in de grote achtertuin te lopen die helemaal bebost was.
Na een wat langere tijd recht door te lopen door het bos heen, kwam ze op een heel oude begraafplaats die haar kippenvel gaf en liep eigenlijk direct weg.
Er gingen weer maanden voorbij de winter kwam eraan en ze zaten veel binnen.
Haar vriend was nog steeds een geweldige man, die mee hielp met het eten maken en het huis schoonmaken en dat ze daarna lekker samen op de bank film gingen kijken.
Maar ze merkte dat ze steeds slechter begon te slapen, ze had soms het gevoel dat ze alleen sliep in de nacht, terwijl ze naast haar vriend lag.
Ze zette dat rare gevoel steeds weer opzij en bleef genieten van haar leventje.

Het werd langzaam lente, ze begonnen in de tuin al stukken te reserveren voor hun kruiden en groenten later, want ze wilde heel graag lekker een beetje in de tuin werken.
Maar ze hoopte wel dat ze daar de energie voor zou hebben aangezien ze nog steeds slecht slaapt en het maar niet beter wordt en eigenlijk alleen maar slechter, ze heeft een negatief zenuwachtig gevoel.
Het is weekend en op de een of andere manier is ze er helemaal niet zo blij mee dat haar vriend dus de hele dagen thuis zal zijn, ze voelde zich heel erg alert.
Die nacht kon ze helemaal niet zo goed slapen, ze werd steeds weer wakker
en de tweede keer dat ze wakker werd was om 2 uur en haar vriend lag niet naast haar.
Ze ging haar bed uit en keek of hij misschien in de badkamer was , maar daar was hij niet, ook niet in de woonkamer en toen ze hem riep kwam hij ineens vanuit de werkkamer aanlopen.

Hij zei dat hij niet kon slapen en dat het niet zijn bedoeling was haar wakker te maken en dat ze wel weer samen gaan proberen te slapen.
Eenmaal in bed liggend naast hem, voelde ze dat zijn haren vochtig waren, en het regende buiten.
Waar was hij geweest?

Die dagen daarna gebeurde het steeds weer, iedere keer was hij weg als zij wakker werd en iedere keer kwam hij weer die werkkamer uitlopen.

Op een dag besloot ze thuis te blijven van haar werk en meldde zich ziek, haar vriend wilde ook thuis blijven maar ze stond erop dat hij naar zijn werk zou gaan en dat ze gewoon lekker ging slapen.
Toen hij weg was naar zijn werk, ging ze meteen naar die werkkamer waar hij steeds s' nachts zat.
Er was niets vreemds aan, gewoon papieren van het werk, rekeningen, op de computer was ook niets raars, alles was gewoon normaal.

Ze keek in de muur kast, daar gingen een paar oude jassen.
Ze keek achter die jassen, ze had het gevoel dat ze daar juist verder moest kijken, ze drukte tegen de achterkant van de kast niets, ze keek op de grond, naar het plafond en ineens, zag ze ineens een soort kiertje, heeel klein kiertje, toen ze met haar vinger er langs ging, ontdekte ze een gaatje waar ze een beetje aan trok en er ging een deur open.
 

Toen kwam ze in een kleine donkere ruimte met allemaal rare gereedschappen, zagen, messen, scalpels en een soort ziekenhuis operatie tafel. 
Toen ze naar links keek zag ze nog een deur die naar buiten liep, precies richting het bos waar die enge oude begraafplaats is.

Ze besloot niet verder te kijken in de kamer, rende er snel uit, zette alles terug op plek en ging liggen.
Toen ze wakker werd was haar man al thuis en zat naast haar, hij had gekookt en vroeg of ze wilde eten.
Dus ze probeerde zo normaal mogelijk te doen en zei dat ze graag wilde eten.

Ze voelde zich niet meer veilig bij hem.. Hoe normaal ze ook probeerde te doen, ze merkte dat ze bang was voor hem, wat moest hij iedere avond in die enge kleine kamertje, wat was hij van plan?
Die nacht kreeg ze steeds een sterker gevoel dat ze moest vluchten, terwijl die vriend gewoon normaal deed, maar ze kreeg het gevoel dat ze echt moest vluchten anders was het te laat.
Dus verzon ze een smoesje dat ze eventjes buiten een korte wandeling ging maken en zo weer terug was, die man vroeg of hij mee moest, maar ze zei dat ze zo terug was, gewoon eventjes een frisse neus halen.
Zodra ze buiten was en het pad afliep, voelde ze zijn ogen weer zo sterk op haar rusten, na minuutje lopen, besloot ze te gaan rennen, heel hard te gaan rennen naar oude echtpaar, daar zou ze wel veilig zijn.
Toen ze net 2/3 minuten renden werd ze duizelig, en slap.
Ze kon niet meer rennen, maar ze had een goede conditie, uurtje rennen was geen probleem voor haar.
Ze werd duf en misselijk en realiseerde zich ineens dat haar vriend iets in haar eten of drinken heeft gezet, dat kon niet anders.
Ze viel neer op de grond, alles draaide om haar heen.
Ze hoorde voetstappen vlak bij haar, ze hoopte dat het iemand anders was die haar kwam helpen omdat hij of zij haar zag vallen.
Toen de schim dichterbij kwam raakte ze in paniek.
Het was haar vriend, met die zelfde rare mysterieuze maar mooie glimlach om zijn lippen, net zoals toen hij een lange tijd geleden tegen haar auto aan stond geleund.
Zijn ogen stonden helemaal gesloten en hij zei niets,
Hij tilde haar op en nam haar terug mee naar huis.
Eenmaal thuis bracht hij haar naar zijn kamertje, ze was buiten bewust zijn.
Had ze maar niet zo nieuwsgierig moeten zijn dacht hij, ik wilde met haar echt proberen een serieuze toekomst te delen, maar helaas.

Ze werd wakker en schrok.
Ze probeerde te bewegen maar het lukte niet, ze probeerde uit te vinden waar ze was, toen ze wat beter zag en niet meer zo wazig, zag ze dat ze in dat rare enge kamertje was.
Er stonden 2 karretjes aan de zijkant van waar zij lag met allemaal enge scherpe mesjes en zagen.
Haar vriend kwam binnen, maar hij was niet alleen, ze kon niet zien wie het was, hij bleef in het donker staan.
Ineens voelde ze dat ze een prik kreeg en even daarna voelde ze helemaal niets en kon ze ook niet meer bewegen, zelfs het goed nadenken lukte gewoon niet, ze wilde het liefst slapen.
Ze herinnerde dat die vriend haar een kus gaf, terwijl ze een klein steekje in haar buik voelde, ze keek naar beneden en zag dat hij haar buik aan het open snijden was, toen kwam de andere man erbij staan.
Het was de buurman, de oude echtpaar, en toen ze goed keek, bedacht ze ineens dat het best zou kunnen zijn dat de oudere man, de vader was van die man die haar nu bezig was haar te vermoorden.

Ze kon niet meer bewegen, niet normaal niet meer nadenken, ze viel steeds weer flauw, maar had geen pijn.
De laatste keer dat ze haar ogen open deed vol tranen, want ze hadden het toch zo mooi?
Waarom deed hij zo iets? Ze keek hem aan, naar die mysterieuze ogen, die mysterieuze glimlach.
Ze probeerde dingen te zeggen,te schreeuwen, te gillen, maar niets lukte.
De man kwam naar haar toe en zei dat ze stil moest zijn en dat alles snel voorbij zou zijn en dat ze geen pijn zou voelen.
Ze keek naar haar lichaam, die helemaal toegetakeld was, ze zou dood bloeden.
Ze viel weer flauw.
Ze voelde geen angst meer, geen paniek, ze kon weer helder nadenken, en alles was licht en mooi,
ze kon zich weer bewegen, en haar vriend was nergens meer te vinden.
Ze was zo blij, Zo opgelucht.
Ze was dood.

Hij tilde de vrouw op, en bracht haar naar de begraafplaats iets verder op.
Zijn vader liep mee om hem te helpen.
Hij had zijn vader trots gemaakt, daar was hij blij om.
Maar toch had hij deze vrouw toch speciaal gevonden en had het niet erg gevonden om langer of voor altijd bij haar te blijven.. Vader had toch ook een vrouw? mijn moeder?

Hij legde haar op de grond neer bij haar graf en keek haar aan..
Haar mooie jonge gezichtje, waar niets meer van af te lezen was.
Ze zag er vredig uit.
Hij legde haar neer in haar kist die hij zelf heeft gemaakt en maanden mee bezig is geweest.
en deed de deksel erop.
en gooide aarde over de kist heen en vulde de gat in de grond.
Hij had ook al een steen gemaakt met een naam erop die hem aan haar deed herinneren en een andere datum erop zodat het een zogenaamde oude begraafplaats bleef.

Zo heeft hij het ook gedaan bij zijn vorige, ze staan allemaal op een rijtje, deze was de 6e.
Morgen gaat hij zijn huis opruimen en alles weer voorbereiden voor de volgende.

Die vrijdag ging hij weer naar dat terrasje en had weer een vrouw gevonden die hem overduidelijk wel zag zitten, hoe kon het ook anders? hij was echt een knappe man om te zien.
En zo begon het verhaaltje weer opnieuw.
Hij glimlachte naar haar, zijn mooie mysterieuze glimlach en hij verdween.
 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Spannend geschreven! Duim