Het gemis van je kind

Door Miracel gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

Het gemis van je kind en de rouwverwerking.

Augustus, een maand met dubbel gevoel. een maand van verdriet en gemis.

In augustus 1988 was ik zwanger van mijn eerste kind, ik had al aardig wat voor de kiezen gehad dat jaar (mijn vader was overleden) en was blij dat ik bijna uitgeteld was. Eindelijk begonnen de weeën dus we konden naar het ziekenhuis. Het was nacht toen we daar aan kwamen en alles ging best wel snel, dokters die komen en kijken verplegers die je van alles aan komen dragen en ik maar puffen. Maar er ontstond paniek want er was iets niet goed en ik moest naar de operatie kamer om een keizersnee te onder gaan want de baby's  hartslag was niet goed en het vruchtwater was groen. Toen we in de operatiekamer kwamen voelde ik een gevecht in mijn buik en toen..... was het stil.

De baby was overleden, terug naar de verloskamer en daar bevallen, zo dat was moeilijk. Eindelijk was hij er, Tommie, een flinke jongen met alles er op en er aan. Dat was zo mooi maar ik schrok, zijn lippen waren blauw en toen kwamen de tranen. Ik voelde me zo leeg.

Tommie is geboren/overleden op 19 augustus 1988.

 

Dan gaat alles langs je heen, de visite, bloemen, begrafenisondernemer en de crematie want je zit met al die hormonen en de pijn en het verdriet. Je voelt je alleen en je zit vol met vragen.

Augustus de 24e mijn verjaardag, familie en vrienden komen om je te feliciteren, maar ook om je te helpen met je verdriet. 

 

Nu 23 jaar later voel je nog steeds het gemis en het verdriet, heb in de tussentijd twee mooie en lieve kinderen gekregen waar ik zielsveel van houd, maar Tommie mis ik nog steeds. Mijn kinderen en ik gaan elk jaar op de 19e naar het monument wat is opgezet voor ouders die hun kind moesten missen en gaan daarna wat drinken met een stukje gebak want het is toch "zijn" verjaardag.

Een kind verliezen is zo moeilijk alsof er een stukje van jezelf sterft, je gaat verder met je leven en je bent blij met de kinderen die je daarna gezond en wel krijgt. De scherpe kantjes gaan er inderdaad van af maar je wordt ouder en het gemis wordt groter.

Elke jaar in de maand augustus herleef ik die nacht

 

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat aangrijpend en triestig.
ik geloof je best dat het blijft. gelukkig maar het zou heel raar zijn als iets dat uit jezelf komt en je daar op hebt gehoopt niet meer in je gedachten zou zijn. Mijn zus verloor 2 kindjes achter elkaar. Nu kan ze geen meer krijgen of toch heel moeilijk, en ze durft het niet meer. Ik heb haar eerste kindje in mijn handen gehad, het tweede hebben we niet gezien is in het ziekenhuis gebeurd en opgestuurd voor te onderzoeken. Wat niets opleverde en dat heeft ook bij mijn zus heel wat gedaan, toen ze de rekening kreeg was het nog geen 7euro ze voelde zich hierover zo verdrietig, dat ze haar kindje voor 7euro had opgestuurd. Voor haar was het onbetaalbaar. Maar het blijft zo waardevol en zo iets van jezelf. Het is en blijft een mensje waar je al van hield toen het er nog niet was. Ik wens je dus heel veel liefde van je gezin en natuurlijk blijft tommy daarbij horen. knuffels.
Ik word hier zo verdrietig van ! D
Aangrijpend, sterkte de 19e!
Ohh ik herken dit zo goed! Weet dat je niet alleen bent, ik ben ook mijn eerste kindje verloren. En elk jaar komt het terug, vedriet, gemis, de lege plek. Sterkte!
Wat aangrijpend, erg mooi geschreven ook!