Een elfensprookje

Door Sannes-atelier gepubliceerd op Friday 28 September 12:08

Niet zozeer een artikel dat informeert en waarvan je leert maar nu één die iets herkenbaars deelt Zomaar een kort elfensprookje ... met een knipoog naar wat velen eens is overkomen.... De algehele staat van emotionele ellende genaamd: Liefdesverdriet

Dans van het dovende vreugdevuur

Het elfje danste van plezier
hier wilde zij zijn
een feest haar liefde was daar
het was zo fijn zo samen zo vreugdevol

 

tot langzaamaan
het vreugdevuur doofde en weg was het geluk
tranen kwamen en gingen niet meer weg
wat had zij verkeerd gedaan ze wist het niet

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

op een dag kwam opnieuw haar lief
en vreugdevol was het leven opnieuw
ja hier wilde zij zijn
maar opnieuw ging het vreugdevuur weg
hij verdween om redenen van niets

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

tranen kwamen en gingen niet meer weg
wat had zij verkeerd gedaan ze wist het niet
zo is het nog een aantal malen gegaan
maar vreugde was steeds snel gedaan

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

toen kwamen de tijden dat haar lief haar voorgoed verliet
verdriet verdriet verdriet
tranen kwamen lange tijd en gingen niet meer weg
maar lange tijd werd erg lange tijd
het elfje keek om zich heen en wilde weer dansen van plezier

zij stond op en lachte de nieuwe wereld tegemoet
ja hier wilde zij zijn
met berusting voor nooit verdwijnende pijn in het hoekje van haar hart
maar met verse nieuwe vreugde ...

verdriet is verleden tijd


 

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed: laten we met zijn allen hopen dat voor velen sprookjes werkelijkheid worden :)
Ik sluit me daarbij aan Sanne!
dat idee had ik al, vandaar dat ik ook aangaf dat ik hoop dat je sprookje werkelijkheid wordt
dank voor jullie complimenten

het gaat mij niet om mijn sprookje, maar om lezers die zich hiermee identificeren hoop en goede moed te geven...
Mooi sprookje.