Leven in een droom........

Door Anna Elisabeth gepubliceerd op Sunday 16 June 10:21

Leven in een droom…

 

Ik moest een keuze maken, maar welke moest ik nou kiezen dan?
Er waren zeven deuren, elk met hun eigen belofte.
De eerste zei: "Kom bij mij, kom bij mij. Ik zal je rijkdom bieden."
De tweede deur zei: "volg mijn weg, volg mij. Ik geef je jouw droomwereld. "
De derde deur bood me vrijheid, de vierde bood me eeuwig geluk.
De vijfde zei niks maar leek te slapen. Dat zou lui lekker land wel zijn, vertelde ik mezelf met een glimlach. De zesde deur bood me aan om geliefd te zijn.
Uiteindelijk kwam ik bij de zevende deur. Even was hij stil, alsof hij nadacht.. maar zei toen. "Ik wijs je de weg naar huis, naar je familie en alles wat je daar achtergelaten hebt. "

deb799086e7bf87399d43118f058c70aZHJlYW0t

Zeven deuren, allemaal beloftes. Welke zou het beste voor me zijn. Rijkdom had voor mij niet zoveel betekenis en ook de anderen hadden niet zoveel speciaals te bieden. Ik koos voor de vijfde deur, de deur die niets te bieden had. Ik klopte aan, maar er kwam geen antwoord. Weer klopte ik aan en ik begon onzeker te worden. Misschien moet ik een andere kiezen dacht ik bij mijzelf. Bij de derde keer klapte de deur open en stond ik aan de rand van een afgrond. Ik probeerde me om te draaien om door de deur heen terug te gaan maar de deur was verdwenen. Er was helemaal niks meer. Ik zweef rond op een klein stukje dode aarde.
Ik kreeg meteen spijt van mijn keuze. Misschien had ik toch voor mijn droomwereld moeten kiezen, of voor rijkdom of... alles liever dan dit. Ik keek om me heen in de hoop een uitweg te vinden maar er was alleen een duistere stilte om me heen.

1d6f645d99c5b0f55b7c24e99a80a8acZGFya25l

 Het leek alsof ik een eeuwigheid rond zweefde voordat ik eindelijk een lichtpuntje leek te zien.  Misschien is dat een uitweg. Misschien is dat een deur. Probeerde ik mezelf hoop in te praten.

Het licht bleek een bloem te zijn, zo'n mooie bloem midden in deze duisternis? Hoe kan er hier nou een bloem groeien vroeg ik mezelf af. Ik reikte naar deze prachtige bloem, maar hoe dichter ik bij de bloem kwam hoe verder hij van me af ging. Bij elke poging nader tot de bloem te komen verdween hij steeds verder uit het zicht. Uiteindelijk was er niks anders meer te doen dan de hoop opgeven hier ooit nog vandaan te komen. Ik liet mezelf vallen en voelde me alleen maar kouder en eenzamer worden. Het licht van de mooie bloem leek te verdwijnen. Ik hoorde geluiden uit de duisternis komen..gedaantes. Het gejammer van de bleke gedaantes weerkaatsten door de ruimte. Eindeloos jammerden ze om hulp, naar iemand die naar ze kon luisteren, iemand… wie dan ook..

"Ik kan jullie niet helpen," fluisterde ik zacht, "ik kan mezelf niet eens helpen. Ik kan het niet!" Weer werd het stil, weer bleef ik alleen achter. Het licht was verdwenen. Ik voelde de tranen over mijn wangen lopen, ik kon niet meer ophouden. Wees flink vertelde ik mezelf. Wees dapper, het komt wel weer goed. Je red het wel. Ik kon deze woorden amper geloven, hoe kon er hier nou dan een uitweg zijn. Mijn angst werd met de minuut groter en mijn hoop werd alsmaar kleiner. Nog steeds rolden de tranen over mijn wangen, totdat ze zachtjes de dode aarde raakten.

b272f2ac891c31ecc86aa9000121f92eMTIzNjM0

Een klein straaltje licht kwam uit de aarde, ik zag kleine groene blaadjes uit de grond groeien. Een bloem, kleiner dan de vorige klom op uit de duisternis. Het kleine beetje hoop dat ik verloren had. Ik raakte de bloem aan en de grond onder mij brak in stukken uiteen. Ik viel naar beneden, dieper en dieper. Het gejammer omringde me aan alle kanten, door het gejammer heen hoorde ik mensen lachen, zingen en dansen. Ik hoorde de stemmen, de angstige, verdrietige en vrolijke. Toen werd het stil… 

Ik schrok wakker, gelukkig het is maar een droom, herinnerde ik mezelf. Het was vroeg, buiten was het zelfs nog donker. Ik sloot mijn ogen, maar telkens zag ik weer de beelden. De beelden van al de mensen. De duistere gedaantes. Waarom word ik nou nooit eens wakker… 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Subliem en talentvol
Een mooi verhaal...heel goed geschreven!
Dank jullie wel. Ja, ik heb uiteindelijk de zevende deur gekozen en wakker te worden. Zat meer in het verhaal dan ik op die leeftijd doorhad ;)
Mooi geschreven