Over mijn weegschaal en mijn balans

Door Kirsti gepubliceerd op Friday 28 September 12:08

Mijn weegschaal ik kan hem niet meer zien. Mijn balans ik kan het woord niet meer horen.

Mijn hele leven lang voer ik al een strijd met mijn weegschaal. Soms denk ik, hoop ik, het ligt aan de batterijen. Maar als dan ook mijn broek aangeeft dat mijn gewicht wel klopt. Tja dan is mijn dag weer goed begonnen. Vorig jaar was ik het zat.  De knop ging weer eens om. Dit keer een geslaagde poging. De knopen konden weer dicht. Dit keer geen zware strijd die zal ooit wel weer eens komen. Wie kent het niet het jojo-effect. Een term niet meer is weg te denken in mijn leven. Maar tot die tijd geniet ik van mijn nieuwe kleren, mijn nieuwe looks.  

Sinds mijn scheiding was ik even de weg kwijt. Een nieuw woord kwam in mijn leven. Dit keer geen weegschaal maar een balans. Ook een balans kent een jojo-effect. Ik ben de tel kwijt, maar afgelopen jaar vertelde iedereen mij dat ik op zoek moest naar mijn balans. Ik snapte wat ze bedoelde en probeerde mijn evenwicht te houden.

Sinds kort ben ik eigenwijs. Ik kan het woord balans niet meer horen. Ik wil pieken en wil dalen. In het midden vind ik het maar saai. Ook ben ik anders tegen de balans aan gaan kijken. 

Iedereen die mij verteld over mijn balans heeft het over jou als persoon. Jij moet op zoek naar de gulden middenweg.

Maar

Maar, een woord inmiddels door mij in meerdere artikelen gebruikt. Maar ik stel me graag vragen. Ik zoek naar de mits en de maars en kom zo soms tot leuke verhalen en of conclusie.

Bekijk de balans.

 Ik zie 1 lichaam met  twee armen,  maar ik zie het liever zo.

Ik ben aardig stabiel op dit moment, ben aardig in evenwicht. Maar soms dan flip ik naar boven en soms dan flip ik naar beneden. Een mens is niet gemaakt om alleen te zijn. Waarom dan geen balans bestaande uit twee personen. Waarom hoor ik steeds dat je eerst zelf in balans moet zijn om een goede relatie aan te kunnen gaan. Waarom kan je elkaar niet in balans houden.

Houden de noord en zuidpool de aarde niet in hun baan

waarom kunnen tegenpolen elkaar dan ook niet in balans houden of zorgen voor een balans in een persoon. Balans bedoelen ze daar namenlijk soms ook niet rust mee. Innerlijke rust?

in je eentje kan het moeilijk zijn de balans te bewaren.

Als ik flip naar beneden zijn er mensen om me heen. Ze geven me een zetje, een zetje naar boven. Als ik flip naar boven zijn er mensen om me heen, ze trekken de vlieger weer aan, een stuk naar beneden.

Of betekend dit hele vraagstuk, want tot een antwoord kom ik niet, gewoon dat ik nog niet in balans ben. Mijn eigen balans nog niet heb gevonden? Nog steeds afhankelijk van mensen om me heen? Maar is dit dan zo erg? Ik heb graag mensen om me heen. Ben zelfstandig genoeg om  me een stukje afhankelijk op te kunnen stellen. Ik vind het niet erg. Ik ben een prima balans, een balans die niet altijd recht staat en daarvoor zoek ik een tegengewicht.

 

Mijn weegschaal mijn rode draad

 

Mijn weegschaal sloeg weer eens door

Had de top van de berg bereikt

Kon letterlijk niet verder

Niet meer in beweging te krijgen

Ik besloot weer naar beneden te gaan

De berg af

Het dalen ging dit keer makkelijker dan verwacht

Was goed gemotiveerd

Halverwege de berg

Was een bergmeer

Ik zag mijn reflectie in het water

Vond het wel een mooi beeld

Bleef er even bij stil staan

En genoot

Het is prima zo

Het was een mooi plaatje

Goed in mijn vel

 

Er kwam een nieuw woord in mijn leven

Geen gewicht maar balans

Balans, balans, balans,

Ik balanceer soms op een dun koord

Ik ben me dat bewust

Maar strek mijn armen uit

En blijf wiebelend op mijn koord

Het eindpunt hou ik voor ogen

 

Balans,

Soms piek ik naar boven

Soms zak ik naar beneden

Soms heb ik zo’n behoefte aan wat tegengewicht

Zou het niet makkelijker zijn

Als er iets of iemand mij in balans houd

 

Soms zoek ik tijdelijk een gewicht

Voor op de andere kant

Als de balans weer recht staat

Loop ik naar het midden

Zorg weer zelf voor de balans

 

Zoek een tegengewicht

Die bij pieken naar me toe klimt

En zorgt voor balans

Die bij dalen naar me afdaalt

En zorgt voor balans

We zouden elkaar zo mooi in balans kunnen houden

Uiteindelijk samen in het midden.

Laat mij maar balanceren op mijn dunne koord

ik heb een groot vangnet

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
leuk artikel! Vlotte tekst
Lily je slaat de spijker op zijn kop. Daarom begon ik al met, ik kan het woord balans niet meer horen. Ik wil het niet meer horen en ga er ook niet meer over nadenken (haha). Dank voor juliie fijne reacties, het werkt therapeutisch dit schrijven van mij en jullie reacties!
Ik heb het vermoeden dat je wel in balans bent misschien zelfs meer dan je denkt, maar dat je juist te veel nadenkt over het in balans zijn, of dat het wel rustig is of goed gaat.
En in balans met je zelf, nee ik geloof dat je op alle momenten van je leven een juiste partner tegen kan komen, je moet je zelf er alleen voor openen..
De goede persoon, de goede plek ;) Juist met een goede partner zal de balans die ontbreekt komen, of zoals Xira ook al zegt, je vult elkaar aan.
Hoe herkenbaar! Ik vind er in mijn uppie ook niets aan en heb het gevoel dat het met een partner een stuk fijner zou zijn in het leven. ook denk ik dat je elkaar dan inderdaad kunt inspireren en kunt aanmoedigen om je doelen te halen. Zo houd je elkaar in evenwicht. goed verhaal!
Goed verhaal...en een schitterend gedicht.
Mooi... balans met jezelf is belangrijk, tevreden gelukkig, zelfverzekerd in je eigen doel en verlangens, onafhankelijk van een anders mening je eigen hart volgen.. maar deze fase hoeft echt niet compleet te zijn om een partner te vinden/hebben/ houden. Want dan vul je elkaar toch ook wel weer aan.. samen verder groeien, samen in balans. Of niet.. altijd in balans is een leuk streven maar om te groeien moeten we misschien weleens wankel staan, of even kopje onder gaan. :)
mooi geschreven, enne de weegschaal gewoon de deur uitgooien....