Kabouter wijdbeens

Een verhaal over een kabouter met hele eigenwijze tenen Kabouter Wijdbeens In een Bos hier heel erg dichtbij, wonen een groep kaboutertjes, nu zul je denken, ja hoor kabouters bestaan toch helemaal niet? Jawel, je ziet ze alleen nooit, want ze zijn zo verlegen dat ze je niet eens aan durft te kijken . Het enige wat je ooit van z...
3
1
Public

De hond uitlaten in rotterdam

Een stuk wat ik ooit schreef over mijn lieve hond Ed ( r.i.p.) en onze avonturen in Rotterdam De hond uitlaten in Rotterdam. Ik heb eenhond, een hele leuke vriendelijke hond die, net als ik, is opgegroeid in Drenthe, waar we nu gelukkig weer wonen. Maar ooit verbleven wij korte tijd in Rotterdam. De hond in kwestie heet Ed, Ed i...
7
2
Public

De hersenbloeding van mijn moeder deel 3

de tweede dag van mijn moeders opname, de dag dat ze wakker werd. Hoofdstuk 3 “word nou wakker, mama” “als we smorgens om elf uur weer bij je mogen kijken zie je er niet goed uit. Je gezicht is dik en je beweegt nu helemaal niet meer. Alles aan je is grauw en je ziet eruit alsof er alleen nog maar een lijf is. Na overleg m...
8
4
Public

De hersenbloeding van mijn moeder deel 4

twee dagen van spanning en de operatie, de delen die volgen gaan over de revalidatie Hoofdstuk 4 “communiceren” Voor we naar het ziekenhuis gaan bellen we de familie. Omdat mama morgen geopereerd wordt moet ze nu rustig blijven en niet teveel bezoek krijgen, alleen wij en jurgen. Weer wordt er verwijtend gereageerd. Ze zijn ...
11
5
Public

De hersenbloeding van mijn moeder

Dit is het eerste hoofdstuk van mijn dagboek over de hersenbloeding van mijn moeder Hoofdstuk 1 “het einde van mijn normale leven” Het is 19 november, na een helse nacht waarin Melody om de haverklap wakker was, ik in het pikkedonker vol tegen een deur oploop en me sta te verwonderen in de badkamer over de gigantische blauwe...
12
6
Public

De hersenbloeding van mijn moeder deel 2

deel 2 uit mijn dagboek over de hersenbloeding van mijn moeder Hoofdstuk 2 “hoi mama” We mogen dan eindelijk naar onze moeder, door een wirwar van gangen en trappen komen we bij de neuro IC. Grote sluisdeuren en een telefoon om ons aan te melden. Op het moment dat we daarin mogen valt me op dat het een hele grote ruimte is. ...
15
3
Public