De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 184, het licht schijnt in het Oosten..

Toen ik de tickets betaald had, was ik voorbij het punt van de twijfel gekomen. Het meisje was aardig geweest en jong en uitdagend pril aantrekkelijk, maar toen mijn ticket in het hoesje zat met een plaatje er op, van een Duits straatje met vakwerk muurtjes, sloot ik een onderdeel van mijn leven definitief af. Ik groette haar en...

De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 183, stoere Bill Haybe.

Het was druk geweest en eerlijk is eerlijk ik had weinig nachtrust gehad. Het ontbijt liep teneinde en ik was blij dat ik niet écht de busboy meer was. Toen de laatste tafels afgeruimd waren en ik mijn schort af deed, kwam Bill binnen. 'Nee hé,' zei hij, 'ben ik weer te laat voor het ontbijt'? 'Wat heet,' zei ik, terwijl ik bi...
11
7
Public

De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 182, het branden van de nachtkaars

Ik reed terug in een diep aangeslagen gemoedstoestand. Dit was de eerste dag terug in de grote stad, in de beschaving en de waanzin sprong je van alle kanten op je rug. Mijn rechterhand zocht naar de verchroomde knop en draaide die met een kleine klik naar rechts, het speakertje kraakte even en toen kwam helder en duidelijk CKXL...
11
9
Public

De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 181, boze mannen

Zij zouden niet stoppen en ik zou er 6 weken loon voor opgegeven hebben als Bill nu naast me gestaan had. Ik ademde rustig en haalde mijn ogen niet van de mannen af. Er waren maar vier mannen die elkaar gebiologeerd aankeken terwijl de afstand tussen hen per stap veminderde. De betovering werd verbroken door een schot, dat zo on...
7
10
Public

De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 180, de aftelsom

De man was aardig, hij plaatste me voor een wit reflecterend scherm. Ik moest naar links kijken en hoorde een klik en ik moest naar rechts kijken en het toestel klikte weer. 'Nu nog het aangezicht,' zei hij. Het omgekeerde parapluutje met daarin een spotje verborgen bulkte licht over mij uit dat weer terug kaatste van het scherm...
8
10
Public

De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 179, de weg terug

Ik voelde me sterk, ik had controle genomen van mijn leven, een controle die ik nooit meer uit handen zou geven. Ik keek naar de Pontiac die als het ware alle gebeurtenissen met elkaar verbond. Alle ellende in mijn leven in de afgelopen vier jaren. Het was mijn ontvluchtings voertuig worden. Hij was aanwezig geweest toen mijn mo...

De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 178, het slaa(p)(f)je

Het ontbijt was afgelopen. De zaal zag er uit alsof er een tornado had gewoed. Bill keek eens om zich heen. 'Ik kom hier schijnbaar altijd te laat,' mompelde hij. 'Ik ga wel even in de keuken kijken,' bood ik aan. Met een paar passen was bij ik de klapdeuren naar het vette hol waar Jim de gore kok aan het werk zou zijn. Ik stapt...
10
12
Public

De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 177, de 'four seasons'.

De stad was het zelfde, alles was het zelfde net als de krant die Bill in de ochtend gelezen had. Het leven was hier voor uit gekropen en omdat alles met elkaar verbonden was en iedereen daar deel van uit maakte was er nauwelijks iets veranderd. Bill draaide aan een knopje en CKXl kwam uit het kleine speakertje. De opgefokt vrol...
7
11
Public

De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 176, plastic mensen

In de ochtend kwam ik mijn baas tegen in de salon met een krant in zijn handen. Hij keek op en zag er weer als een gewoon burger uit. 'Je kunt net zo goed de krant niet lezen,' glimlachte hij, ' na zes weken wildernis is er niets veranderd.' Hij zag er jonger uit, alsof er een last van hem afgevallen was en dat was natuurlijk oo...