Mijn lach van de dag. Wat lijk ik toch op haar!

Ik kreeg net een persoonlijk mailtje van EllenE of ik mee wil doen met de lach van de dag. Aangezien ik de laatste tijd nogal aan het stressen ben, om alles in orde te krijgen voor mijn verkregen contract bij een Zorgkantoor te Schiedam is dit een welkome afleiding. Wanneer heb ik eigenlijk voor het laatst gelachen? En heb ik da...
26
6
Public

Momenteel is ‘’het vreemd gaan’’ een zwaar beladen onderwerp op Plazilla. Hier mijn verhaal

‘’Lieverd, o wat hou ik van jou’’. Eindelijk iemand die mij begrijpt. ‘’En goh, wat is dat erg geweest vroeger en nu, je krijgt maar weinig liefde ook al ben je getrouwd. Kom eens bij mij’’ en zonder dat ik het wist was de eerste kus daar, op haar mond. Een schokkend relaas wat waar gebeurd is, maar wat mij eigen...
45
29
Public

Een gedicht zegt soms meer dan een verhaal ( vier gedichten: Gelatenheid. Ongekende hoogten. Het souvenir en O Plazilla )

Sinds ik op Plazilla schrijf, schrijf ik weinig gedichten. Jammer is dat. Want in die periode dat ik van lang kort maakte, stapte ik over tot het artikelen schrijven. In het begin schreef ik hier de gedichten met een verhaal erom heen. En ik merk dat ik de gedichten die ik nu schrijf steeds langer worden. Dat kan eigenlijk niet ...
8
1
Public

Ik heb je lief.

Ik heb je lief Kinderen, zo puur je kunt ze breken je kunt ze maken jij deed het allebei door angst met angst ik wil het niet meer maar kijk ze is zo puur dat kleine meisje zo moe o wat was je moe maar nu datzelfde kind o zo puur haar woorden laat maar los ik ben je dankbaar en inderdaad je liet los en volgde het pad naar Gods h...
11
4
Public

Een nieuwe baan en nummer 301. Wat wil je nog meer? Duimen dan maar?

Nadat ik vanmiddag mijn 300ste artikel geplaatst heb, staat er wel wat tegenover. Lekker veel en lang op Plazilla zijn deze dag en met duimen en reacties strooien. Ja, het is niet iedere dag een rond getal en dat moet je koesteren. In de toekomst zal ik duidelijk minder op Plazilla te zien zijn, want ik ga voor het zorgkantoor D...
52
19
Public

Een vrouw met weinig woorden

De woorden werden uitgesproken. Er klonk onbegrip door en bereikte mijn hart. Het heeft mij aan het denken gezet. Wie is deze stille vrouw eigenlijk geweest? Ongrijpbaar, niet bereikbaar, maar ik weet zeker dat ze des te meer voelde. Jaren was zij in mijn nabijheid, maar ik voelde haar liefde niet. Niet in de vorm van lieve woor...
0
0
Public

Zomaar drie cadeautjes, in de vorm van diamanten

Het is niet vanzelfsprekend. Niets is vanzelfsprekend. Het zijn geschenken in de vorm van diamanten. Ze glinsteren en telkens wat geslepen tot drie prachtige volwassen mensen. Het is fijn om het met hen te vieren en natuurlijk hoort hier een gedicht bij. In 1984, het is een meisje! In 1986, het is een jongen! In 1990, het is een...
7
1
Public

Ik besef, dat hij nog steeds van mij houdt. Dank je wel lieverd.

Na mijn vorige artikel over het niet krijgen van cadeaus http://bernas-vreugde-en-verdriet.plazilla.com/nog-twee-nachtjes-slapen-en-dan-ben-ik-jarig-helaas moet ik met een wat beschamende blik toegeven dat ik compleet verrast ben.Gisteren op 31 augustus op mijn zoveelste verjaardag stond ik op. Iedereen was weg, een door de week...
55
14
Public