De wereld van de mieren

 

Sommige planten leveren nectar aan mieren in ruil voor bescherming tegen planteneters. Hier een Dolichoderus mier die zich voed met nectar. Deze mieren zijn zwaar gebouwd en hun lichaam is vaak versierd met stekels.

Dinoponera australis, de grootste mierensoort van het regenwoud.

Buldog mieren zijn een opvallend onderdeel van de Australische insecten fauna, en met uitzondering van een zeldzame Nieuw-Caledonische soort zijn ze nergens anders te vinden.

Deze grote, elegante mieren hebben veel primitieve kenmerken, met inbegrip van een relatief eenvoudige sociale structuur, weinig morfologische verschil tussen koningin en werksters en een fundamentele foerageer strategie waarbij mieren individueel jagen naar voedsel.
Ze behoren tevens tot de giftigste mieren ter wereld.

Pogonomyrmex californicus. Deze soort staat bekend om hun pijnlijke steken. Ze zijn vaak groot en opvallend en ze spelen een ecologisch belangrijke rol als aaseters.

Een val-kaak mier besluipt een jonge krekel. Deze roofzuchtige insecten staan ​​bekend om hun ongekend snelle kaken. Het dier bijt 2300 keer sneller dan een mens met zijn ogen knippert.

Honingpotmieren hebben een ongebruikelijk voedselopslagsysteem. Sommige leden van elke kolonie fungeren als levende tanks. Deze mieren worden volgepropt met eten en hangen aan de plafonds van de kamers diep onder de grond.

Amblyopone is een oude groep van roofzuchtige mieren die voorkomen over de hele wereld. Deze ondergrondse mieren hebben langwerpige kaken en zijn gespecialiseerde roofdieren van duizendpoten. Hier draagt een werkermier ​​een duizendpoot verlamd naar haar nest.

Parende mieren. Het kleine mannetje is weinig meer dan een vliegend spermapakket wiens leven eindigt kort na de paring.

Vechtende Myrmecia mieren uit naburige nesten. Deze soort is bekend bij Australiërs voor de agressieve verdediging van hun nesten en hun pijnlijke steken.

Weefmieren zijn grote boombewonende mieren van de Afrikaanse, Aziatische en Australische tropen. Deze opvallende insecten creëren nesten door boombladeren aan elkaar te spinnen en af te sluiten met zijde, afkomstig van de mierenlarven. Kolonies kunnen groot worden en territoriaal, over meerdere bomen verdeeld en met tientallen nesten.