Acht monsterlijke moeders die hun eigen kinderen hebben vermoord
Acht monster moeders die hun
eigen kinderen hebben vermoord
Susan Dianne Eubanks
Op 26 oktober 1997 schoot deze moeder haar vier kinderen dood in haar huis in Californië. Brandon 14 jaar, Austin 7 jaar, Brigham 6 jaar en Matthew 4 jaar oud. Ze wilde zichzelf ook van het leven beroven maar schoot alleen maar in haar maag. Vijf dagen an de moorden werd zij belast met vier zaken van moord met voorbedachten rade. Tijdens het proces in de rechtbank wer er gesproken over kindermisbruik en wraak aan haar ex man. Zij werd veroordeeld tot de doodstraf. Ze vond dat haar kinderen dood beter af waren dan levend en dat zij de jongens had vermoord om ze een beter levend e geven bij God. Ze beweerde dat haar eigen seksuele misbruik en geestelijke misbruik de oorzaak waren geweest van haar daad.
Frances Newton
Frances newton werd geëxecuteerd door middel van een dodelijke injectie op 40 jarige leeftijd in 1987. Ze was pas 21 jaar oud toen zij haar 21 maanden oude dochtertje vermoorde. Ze heeft nooit een schuldgevoel gehad omtrent haar daad. Frances werd op 14 september 2005 vastgebonden op een brancard met haar ouders achter glas die toekeken toen de dodelijke injectie werd gegeven. Ze weigerde om een definitieve uitzagen te doen en schreeuwde op het laatste nee, ik heb het niet gedaan.
Andrea Yates
Andrea yYtes vermoorde in juni 2001 al har kinderen in de leeftijd van ze s maanden en zeven jaar. Ze heeft ze verdronken in haar eigen badkuip in Houston texas. Mensen geloofden dat zij zelf de advocaat van de duivel was en eerlijk gezegd ik denk dat het zo is. Zij komt rechtstreeks uit de hel, anders kan je zoiets niet doen. Zij beweerd zelf niet schuldig te zijn en gooit het op ontoerekeningsvatbaar.
Ze werd veroordeeld voor het vermoorden van haar kinderen en in 2004 werd zij opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis. Ze was getrouwd met Russell Yates waarvan ze in 2005 is gescheiden, zij ontving toen nog een bedrag van 7.500 dollar. Ze heeft altijd niet schuldig gepleit en in 2006 begint zij een nieuw proces.
Het Hooggerechtshof keert haar op 11 februari 2006 een bedrag uit van 200.000 dollar met de eis dat zij in een psychiatrische kliniek nog even na wordt behandeld. Ze komt vrij uit de gevangenis en eind 2006 en verblijft nu in het Staet Hospital Vernon in Kerville texas. Ze mag wekelijks naar de kerk toe dat is haar enigste uitje.
Lianne Smith
Lianne Smith, een Engelse vrouw verstikte haar 11 maanden oude baby en haar vijfjarige dochter in een hotel in Mirimar Spanje. Ze werd schuldig bevonden door de jury. haar vriend was ook nog een pedofiel die haar kinderen had misbruikt. Lianne was bang dat de kinderen haar werden afgenomen en daarom besloot ze maar ze van het leven te beroven. Tijdens haar proces was er geen schijn van emotie op het gezicht van deze monsterlijke vrouw. Ze had nog een oudere zoon Chris van 21 en die vergeeft zijn moeder nooit voor wat zij heeft gedaan
Dianne Downs
Dianne Downs kreeg levenslang in 1984 voor het doden van haar drie kinderen. Ze schoot haar kinderen neer en daarna schoot ze zichzelf in de arm. getuigen zagen haar met de bebloede kinderen naar het ziekenhuis rijden met drie kilometer per uur. haar kalme manier wekte argwaan in het ziekenhuis en zo kwam dit monsterlijke drama uit. Deze moordenares vond dat haar kinderen haar in de weg stonden vanwege haar relatie
Debra Jean Milke
Debra vermoordde haar zoon met voorbedachte rade. Christopher werd vermoord in 1989. Debra kleedde haar kind in zijn favoriete kleding en cowboy laarzen en vroeg haar kamergenoot hem te vermoorden. James Syers ging met het kind naar een winkelcentrum om de Kerstman te zien. Hij reed met het kind naar de woestijn en joeg hem drie kogels door het hoofd. Debra werd mede schuldig bevonden en mag 22 jaar in de dodencel zitten alhoewel een rechter vind dat zij recht heeft op een nieuw proces.
Kenisha Berry
Kenisha Berry pleegde een van de wrede misdaden van de afgelopen decennia. Op 29 november 1998 plaatste zij duk tape over het gezicht van haar vier dagen oude zoon, deed hem in een plastik zak en gooide heet lichaampje in een grote vuilnisbak op straat. De baby had de naam Hope. Er werd nog een baby lijk gevondene en wel in een verlaten greppel tijdens de hitte van juni 2003. Het baby´tje was bedekt met beten van mieren wat resulteerde in het feit dat ze het kind levend heft begraven en dat de baby is overleden aan de beten van de mieren. Zij werd in 2004 ter dood veroordeeld wat later werd veranderd in levenslange gevangenisstraf.
Reacties van lezers (4)
Ik ben het eens met Bokita en Vlinder hierboven. Ook België kent deze drama's. Soms zijn de moeders inderdaad psychisch gestoord. Maar heel vaak is het ook zo dat de mama geen uitweg ziet, geen hoop meer heeft op een beter leven. Je zou kunnen zeggen: maak jezelf dan van kant, maar laat de kinderen leven. Nou, als je er zeker van bent dat de kindjes goed terecht komen ('goed' gezien de omstandigheden dan, want welk kind komt er nu echt over het verdriet van de dood van mama heen), dan kan je dat misschien wel. Maar er zijn mama's die uit het leven willen stappen en die hun kinderen niet durven/willen achterlaten. Bij een pedofiele vader bijvoorbeeld? Ach weet je, we weten nooit het hele verhaal. En dat Francis Newton nooit berouw toonde...misschien moest dat ook niet voor iets dat ze niet gedaan heeft? Dat ze met haar laatste adem nog uitschreeuwt dat ze het niet heeft gedaan...ik durf geloven dat dat nog kan kloppen ook. Kijk eens naar het jaartal? Het kwam wel vaker voor dat zwarten letterlijk de zondebokken werden. Voor hetzelfde geld loopt de echte moordenaar nog altijd rond. En hebben ze daar een onschuldige mama van het leven beroofd. Ik zou niet in die rechter zijn schoenen willen staan die het vonnis uitsprak, als hij werkelijk (onschuldig) bloed aan zijn handen zou hebben. Het verhaal van Dianne Downs doet me denken aan een film. Misschien is het wel de verfilming van dat voorval. 'Kleine offers' of zoiets. Oudere film...
Als de moeders hun kinderen niet beschermen, zouden de vaders en andere mensen in hun omgeving dat moeten doen.
Ik ben het met je eens.
Het doden van je kind valt nooit goed te praten, maar ik vind het woord monster niet juist voor een mens als schepsel van de allerhoogste God. Er zijn bij bovenstaande vrouwen inderdaad verschillende waarbij de doodstraf of levenslang terecht is. Dit geldt mijns inziens zeker niet voor alle vrouwen. Als je je kinderen dood om ze een beter leven bij God te geven, valt dat nog steeds niet goed te praten, maar het zijn zeker geen monsterlijke vrouwen. Je moet altijd naar de achtergrond kijken en het is niet aan ons om ze te veroordelen. Daar hebben we rechters en God voor.
Wat een monsters inderdaad moet er niet aan denken dat ik mijn kinderen iets aan zou doen goed artikel
Reageren is niet meer mogelijk; de reacties blijven bewaard zoals ze destijds zijn geplaatst.