Je voelt het, je wordt buitengesloten
Het gaat nooit meer over
Je hebt het voor altijd verpest
Je bent verstoten uit het nest
Nooit zal het weer zo zijn als toen
Niets is te verzoenen met een zoen
Het doet zeer te voelen dat
Je je beste tijd hebt gehad
Dat mensen je veroordelen om niets
Ook al was er wel iets
Het uitleggen kan ik niet
Niemand krijgt van mij een zwarte piet
Maar dat het oneerlijk is gegaan
Daar kun je echt van op aan
De mens zit vol oordelen en vooroordelen
Er zijn mensen die werkelijk met je gevoelens spelen
Ik kijk, ik voel en ik ontwijk maar weer
Dan weet ik, het doet je toch weer zeer
Mensen hebben nu eenmaal een zintuig wat nooit veranderen zal
Het brengt vaak onschuldige mensen ten val
Zo wil ik niet leven, mijn leven is niet vol wrok en strijd
Dat wil ik dan ook maar even kwijt
Als je blijft hangen in het verleden
Wordt het nooit een leuk heden
Dus ik ga voor vrijheid en het leven
En wil je gerust nog een kans geven




Reacties van lezers (5)
Zo mooi deze! XXX
Het leven zoals ieder mens het zou willen leven.
Het leven zoals we het leven. Ons het bezit van andere mensen tot eigendom maken. We dwingen elkaar met verhalen. We weten niet meer hoe of wat.
We dwingen elkaar om het te geloven, maar meestal zijn de verhalen maar van 1 kant en wordt de andere niet gehoord. Een oordeel is dan al snel geveld.
wat mooi, vergevingsgezind zijn hoort bij het leven vind ik. natuurlijk tot op zekere hoogte maar een 2e kans mag je iemand geven. echt een mooi gedicht. dankjewel
mooi en waar
Reageren is niet meer mogelijk; de reacties blijven bewaard zoals ze destijds zijn geplaatst.