Geef mij een teken van leven.

Een geweldige periode mochten we onze gevoelens met elkaar delen. Jij voelde mij ik jou. Ergens zijn we elkaar kwijt geraakt. Nog steeds mis ik jou, ik kijk en hoop tegen beter weten in. Tuurlijk we hadden geen toekomst samen dat wist ik. Maar jouw woorden maakte mijn leven zoveel fleurige. Ik heb je verbannen uit mijn gedachten gevoelens want ik kan immers niemand dwingen om contact te houden. Af en toe ontkom ik er niet aan om aan je te denken. Hoe gaat het met jou? Wat ben je aan het doen? Van die kleine dingen. Dan laat ik los, want ik kan geen ijzer met handen breken. Op mijn vragen weet ik het antwoord niet.

Ik was mijn kast aan het opruimen en daar vond ik een opgevouwen stuk papier. Ik vouwde het open, daar vond ik jouw gedicht, in 2014 voor mij geschreven. Een periode dat ik het zelf heel zwaar had.  Ik ging een weekendje weg. Weet je nog meis?

Eigenlijk moet ik gaan slapen

maar ik wil eerst nog even al mijn woorden bij elkaar rapen

want morgen ben je weg

en er zijn nog wat dingen die ik je graag nog even zeg

 

weet dat ik je zal missen

en je niet uit mijn gedachten zal wissen

ik zal je aanwezigheid blijven voelen

en in gedacht met je kroelen

 

ik zal zelfs voor je zingen

want als ik aan jou denk, kan ik me niet meer bedwingen

ik zal op je wachten

ook al blijf je weg, voor vele nachten

 

want ik weet dat je terug zal komen

ik zal over je dromen

ik zal aan je denken

en je weer nieuwe woorden schenken

 

als je straks weer terug ben

want jij bent een vrouw die ik heel graag ken

geniet van weekend

en weet, dat ik bij je bent elk moment

 

XXX

Een gedicht met liefde geschreven, het gaf me gemengde gevoelens. Het verlangen weer terug naar toen. Je woorden zo heerlijk zo zoet. Ik mis je! Het was jouw keuze. En ik zal het moeten accepteren! Toch mijn hart roept geef mij een teken van leven………….https://youtu.be/bcPX6dLkgR0

Shasja

Kijk ook op mijn site