Ik ontsteek het licht van dankbaarheid.

​Opnieuw was ik in mijn oude schrijfsels aan lezen, nu vond ik er één wat ik wel heel apart vind, Naar aanleiding van de oproep van Marco Pothuizen had ik een artikel geschreven over dankbaarheid. En zie daar, daar heb ik al eens eerder wat over geschreven. Ik wil deze graag met jullie delen.

​

29 August 2014 

Denkend aan mijn verleden ontsteek ik het licht. Het licht van dankbaarheid. Hoewel het niet altijd even makkelijk was. En ik geslagen werd door het leven, besef ik het is goed geweest zo. Want alles bij elkaar genomen was het mijn leven. Een leven die ik geleefd heb. Duistere momenten zijn er geweest, enge momenten, pijnlijke momenten. Maar gebeurt dat niet in ieders leven? Alles heeft me gevormd en was een leerschool. Het zou me helpen op het pad die ik nu bewandel. Ook al ervoer ik in de eerste instantie toen mijn schimmen kwamen mijn leven als een illusie, besef ik nu dat het niet zo is geweest, want alles heeft namelijk een reden, en niets gebeurt voor niets. Ik een mens die nooit geaccepteerd is, en eigenlijk al van jongs af aan gepest werd. En strijd moest leveren om te overleven. En toch terug kijkend, besef ik het heeft me sterke gemaakt, het heeft me mededogen geleerd. Het heeft me ook vrijheid gegeven, hoe stom dat misschien ook klinkt. De vrijheid om te beseffen dat het verleden geweest is. En dat in mijn verleden toch eigenlijk mijn eigen weg gegaan ben, door de situatie was ik veel op mezelf aangewezen, ik leerde diep over dingen nadenken. En leerde een mening te vormen ook al sprak ik die vaak niet uit. Leerde om te luisteren en observeren, leerde mijn gevoel te gebruiken, en daarop te vertrouwen.

Ik ontsteek het licht van dankbaarheid over mijn verleden. Ik heb in dit leven inzichten verworven, diepe pijnen gekend, maar de liefde in mij is altijd sterker geweest. Mijn doorzettingsvermogen onbetwist. Want hoe heftig ook de stormen was ik sloeg me erdoor! En hierop ben ik met recht trots. Mijn vermogen om lief te hebben, te kunnen genieten van de kleine dingen, maakt me sterk, mijn positiviteit zal altijd overwinnen. Dat heeft mij, mijn verleden geleerd. Mijn overtuiging, mijn geloof geeft mij de kracht om door te gaan. Ik ben geen meeloper, maar een mens geworden die zelf kan denken. Misschien soms te zwijgzaam, maar mijn stem heb ik mezelf ook terug gegeven. En die zal ik ook laten horen. Want ik heb best veel te vertellen.

Mijn keuze in december 2012 om mezelf te worden, mezelf te ontplooien en ontdekken wat ik wou, heeft me nu op het punt van dankbaarheid gebracht. Het heeft mij mijn zelfvertrouwen terug gegeven die ik ergens verloren had. Het heeft me de liefde voor mezelf gegeven, en in laten zien wat voor mens ik ben. Het heeft mij mijn doel laten zien waarom ik aan dit leven begon. En dit alles bij elkaar geeft me dankbaarheid. Want wat er nog op mijn pad mag komen, ik zal het aan kunnen.

​Nou Marco hier nog ééntje over dankbaarheid. Toch wel belangrijk, want er is genoeg in een leven om dankbaar voor te zijn. Het willen zien hiervan is een ware kunst. 

Shasja

​Kijk ook op mijn site