Angst
Met tranen in mijn ogen kijk ik toe
Ik luister, hoor en lees de verhalen
Machteloos zit ik op een berg haat
Ik kijk toe hoe de mensheid valt
Zichzelf vermoordt in haat en afgunst
Hoe woorden mensen meelokken
Hoe mensen zich omdraaien, niets zien
Zich belangrijk maken met vraag spelletjes
Vooraan staan om gezien te worden
Onbelangrijke dingen belangrijk maken
Waar geluk de boventoon voert
Ik moet, ik wil, ik zal, maar hoe?
Waar waarheid niet meer geloofd kan worden
Waar nieuws gemanipuleerd wordt
Waar mooie woorden jou schuilplaats is
Ik voel mijn ziel schreeuwen
Uit wanhoop kijk ik weg, maar ik voel
De haat, de dwang van de angst
De roep in naam van…., ja van wie
Van God, die oproept tot haat
God die ons geschapen heeft
Die haat zaait als je niet luistert
Of is het de menselijke angst
Voor het onbekende, na dit leven
Niemand weet, niemand kan het vertellen
We roepen om liefde, maar zaaien twijfel
Doler, de reiziger
10-10-2015
Reacties van lezers (4)
Een heel mooi gedicht,waardevol om te bewaren en te herlezen bedankt
Mooi gedicht
Ik vind dit een bijzonder enge tijd , waar mensen de ogen sluiten en niet meer zien waar het om gaat . Medemenselijkheid
Denk dat de angst overheerst
Bij mij bracht jou gedicht dit gevoel meteen naar boven
mooi filosofisch gedicht
Reageren is niet meer mogelijk; de reacties blijven bewaard zoals ze destijds zijn geplaatst.