Bijsluiters, je gaat al bijna dood als je ze leest

Door Weltevree gepubliceerd op Wednesday 12 November 23:33

Inmiddels ben ik van de antibiotica af en houd de vingers gekruist opdat de ontstekingen niet opnieuw de kop op steken. Van die pillen kreeg ik een branderig jeukend kruis, kapotte mondhoeken en diarree, maar niet zeuren want wat moet dat moet. Op naar de  volgende behandeling: Tamoxifen Sandoz

 “U kunt door deze pillen kramp krijgen, zoals spierpijn en wellicht ook maag- en darmklachten. Ik geef u deze informatie mee. Dat moet u lezen vóórdat u met deze pillen begint.” De apotheker overhandigt me drie a-viertjes en legt een doosje op de balie waarin voor twee weken anti-hormoon preparaten. (of is het apotheekster, apothekeres, met die emancipatie weet ik niet meer of de vrouwelijke vorm nog wordt gehanteerd)

“En dit is het herhaalrecept voor de drie maanden daarna…” De eerstvolgende vijf jaar zullen die pillen me begeleiden, tenzij ik er eerder mee stop. Door die dingen te slikken heb ik in ieder geval het gevoel er iets aan te doen opdat ik niet nogmaals word geconfronteerd met één of ander kankergezwel dat zich stiekem in mijn lijf vastzet. Van diverse mensen vernam ik dat zij weinig of geen last van die anti-hormoon behandeling hebben (gehad) en ik hoop dat ik bij die groep hoor, niet ook hierin een buitenbeentje ben dat overal wel last van krijgt.

Bijsluiters, lees ze goed! 

Vraag daarna bij voorbaat een dubbele sessie aan bij een goede psycholoog. dacht ik toen alles gelezen was.  Ik denk vaak dat farmaciefabrikanten zich bij voorbaat voor alles indekken opdat niemand een proces aan kan spannen wegens het achterhouden van informatie of omdat de bijverschijnselen erger waren dan de kwaal.

De apotheek van Rijnstate pakt het gedegen aan en geeft een goed leesbare vel mee. Onze informatie, speciaal voor u (kijk eens, dat is attent) 

Medicijnen bij celWOEKERINGEN zie ik als eerste want het is extra vet gedrukt. Ik schrik me een rolberoerte. Er woekert niets meer bij mij, toch? Of heeft men cruciale gegevens voor me verzwegen?

In een lief kadertje: 

91277fb348b57fd250eb495a568d9b9d_medium.

Wordt meestal 2 tot 5 jaar gebruikt bij celwoekeringen (goed- of kwaadaardig). Hoelang is afhankelijk van uw persoonlijke situatie. Het hangt daar ook vanaf of en wanneer u merkt dat het medicijn effect heeft. Bespreek bijwerkingen, zoals overgangsverschijnselen, met uw dokter als u er veel last van heeft.

Wat je volgens de atotheek als patiënt beslist moet weten is ook handig overzichtelijk in categorieën onderverdeeld.

  1. Hoe helpen deze medicijnen
  2. Hoe moet u ze innemen
  3. Hoelang moet u ze nemen
  4. Wanneer merkt u dat de medicijnen werken
  5. Wat kunt u nog meer voelen als u dit medicijn gebruikt (bijwerkingen)
  6. Wat kunt u zelf doen? Houd uw conditie op peil, dat komt de behandeling ten goede en dan heeft u minder last van de bijwerkingen. Bent u misselijk? Eet dan minder vet. ( Zo staan er nog wat algemeen bekende zaken onder)

Ze geeft me twee extra vellen mee, waarschijnlijk de bijsluiters die de fabriek meelevert want deze zijn aan beide zijden bedrukt met veel kleinere lettertjes. Dan ben ik toch wel gewaarschuwd gezien de ervaringen wat betreft contracten en verzekeringsmaatschappijen met hun 'kleine lettertjes' etc. Die zal ik bij EmjE eens op mijn gemak, bij een kopje koffie, uitgebreid bestuderen.

Er wordt uitgebreid besproken wat de bijverschijnselen kunnen zijn voor:

  • Bloed,
  • Zenuwstelsel,
  • Ogen,
  • Ademhaling,
  • Maagdarmstelsel,
  • Huid,
  • Skelet en spieren,
  • Bloedvaten,
  • Lever en Gal,
  • Geslachtsorganen

Ik begrijp eruit dat hiervan je hele lichamelijk huishouding overhoop kan gaan Troep, maar goed, wat moet dat moet… De bijbehorende symptomen worden bij ieder onderdeel afzonderlijk genoemd en ook of ze 1: zeer vaak, 2: vaak, 3: soms, 4: zelden of 5: niet voorkomen

Na het allemaal snel door gelezen te hebben laat het acuut bij EmjE achter want ik wil die epistels niet onverhoopt in mijn eigen huis tegen het lijf lopen. Ze jagen mij de stuipen op het lijf.

Iemand als ik, die er de schurft aan heeft pillen te slikken, voor wie een paracetamolletje of ubiprofen al een soort zelfmoordaanslag betekent, zal bij deze behandeling waarschijnlijk dagelijks een weerkerend gevoel van walging moeten onderdrukken. Voor de zoveelste keer in mijn leven zal ik over mijn eigen schaduw moeten springen, deze keer voor mijn eigen welzijn.

Tamoxifen Sandoz

Wanneer mag u dit medicijn niet gebruiken of moet u er extra voorzichtig mee zijn?

  1. Als u zwanger bent.
  2. Als u allergisch bent voor één van de stoffen, te vinden onder punt 6 (dat is de aanvullende informatie)

Zo lees ik nog meer alarmerende dingen, die ik het liefste meteen vergeet, want ik HOEF niet aan alle bijwerkingen te gaan lijden, toch?

  • Mogelijk verminderd gezichtsvermogen (ik heb maar één redelijk goed oog dat de laatste jaren met sprongen achteruit gaat, verdorie)
  • Eventuele darmklachten (hallo ik ben al lichtelijk incontinent, weliswaar niet dramatisch, maar nu ook aan de ander zijde leeglopen?)
  • Verhoogde kans op baarmoederslijmvlieskanker en daarom eventuele vaginale bloedingen meteen laten controleren.
  • Duizeligheid, of sufheid. Kan de rijvaardigheid en/of het omgaan met gevaarlijke machines beïnvloeden.

In een afzonderlijk kadertje staat dat ik deze papieren wel goed moet bewaren: Omdat u ze later wellicht nog nodig heeft. Inderdaad, er staat zoveel op dat het mij al duizelt, zonder dat ik er één pil van heb geslikt.

Enkele dingetjes die me zijn bijgebleven?

Opvliegers, transpireren. Bij allergische reactie: ademnood, gezwollen handen en voeten, opzwellende lippen. Verergering van pijn bij bijvoorbeeld botkanker. Ze hebben het over zoiets als een tumorflow, omdat het gezwel dan even extra groeit waarbij de huid rood wordt. (Welke tumor? Of kan men straks gewoon aan de buitenkant zien waar ik nog meer ben aangevreten doordat het rood wordt?)

Ik heb een schietgebedje gedaan dat bij mij die anti-hormoonpillen niet zoveel op de kop zetten en inmiddels slik ik die dingen al meer dan een week. Nog te vroeg om veel te merken…toch?

 

Reacties (41) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
ik ga voor medicijnloos de stoffen in medicamenten zijn vaak juist zeer schadelijk voor de gezondheid Medicijnen hebben geen enkel doel behalve de farmaceutische industrie spekken
Ja, ik ben ook altijd voor medicijnloos gegaan, zoals je hebt kunnen lezen, en deze bijsluiter moet wel in dit kankerblog, ter info, maar aangezien ik de chemo al heb geweigerd en die tweede borst er nog zit loop ik verhoogd risico dat het daar ook in komt. Totdat die er ook af ( preventief) af kan, wil ik in iedere geval wel dit proberen. Stoppen kan altijd nog.
Voor zover het kan en voor zolang ik kan ga ik medicijn-loos door het leven. Bij sommige medicijnen vraag ik me af of ze meer kwaad dan goed doen: een hele lijst met neveneffecten. Wordt je inderdaad beroerd van.

Ik lees op het einde 'ademnood'.... ook niet echt gezellig om te lezen/weten. Maar inderdaad wat moet dat moet.
Het doel heiligt de middelen. Toch?
Laten we het hopen, ik doe net alsof er niets aan de hand is. Zelfbedrog? Het doel heiligt de middelen
Gelezen, maar niet opgeslagen of onthouden
Ja, dat hoef jij ook niet te onthouden natuurlijk. Bofkont
Is zo waar. medicijnen kunnen wellicht goed zijn om de zieke cellen te vernietigen, maar tasten daarbij ook gezonde cellen aan elders in het lichaam.
Wat is wijsheid? Niemand weet het, en we willen allemaal beter worden dus wat voor keus heb je?
Als je slikt is het zeker beter de bijsluiter pas te lezen als je verschijnselen krijgt. Er zijn legio mensen die bij het lezen van de bijsluiter spontaan alle bijwerkingen tegelijk krijgen. Niet lezen dus, dan valt het misschien nog mee.
Ik trek me er niets van aan, zet de knop om en leef zoals altijd. Verder zien we wel
Weltevree, neem van een ouwe Tamoxifen slikster aan, de volgende punten. Je krijgt bot en spierpijnen, maar na een tijdje gaat dit wennen en je lichaam reageert niet eens meer op de pijn. De vagina blijft jeuken, door die galpil, maar daar kun je zalf voor krijgen. Altijd vragen, want soms sta je te harken als een zwangere vrouw die het niet eens in de gaten heeft. Voor de rest is het de stemmingswisselingen waar je last van kunt krijgen, de overgang is er een van. Ik ben ondertussen nu al drie keer in de overgang gegaan. De eerste keer toen ik gezond verklaard was, de tweede keer met de Tamoxifen, ik heb mezelf aangeleerd om op een bepaalde tijd die pil in te nemen zodat ik het nooit kan vergeten, gewoon in een eierdopje bij je nachtkast en zie het wonder slik je naar binnen en jouw dag kan beginnen.

Al die informatie kreeg ik van de regieverpleegkundige, omdat ik eerst 3 jaar aan de Tamoxifen ging en daarna zou ik aan de Anastrasol gaan, waar ik nu dus aan zit. Zelfde bijwerkingen, maar ben er inmiddels zo aan gewend en deze pillen zijn er om ter preventie de kankercel die misschien tijdens de operatie aan de wandel is gegaan even halt toe te stoppen. Dat alles duurt bij elkaar zo een zeven jaar. Deze kuur heet ook wel de comforttherapie. Kijk, comfort heb ik er geen dag van, alleen de zekerheid dat die ene cel die misschien de kuierlatten heeft genomen nu een halt toegestopT kan worden. Moet er wel bij vertellen dat door de Tamoxifen mijn eierstokken ook verwijderd zijn. Was aan mijn laatste doosje bezig toen die doos beneden riep dat nou zij eens aan de beurt was. Staat in de bijsluiter trouwens, als je bloed verlies, gelijk naar je oncoloog en laat die drumstokken er maar lekker uithalen, je zit dan toch al in de overgang. Op de mijne zat nog een gezwel van 7 centimeter. Dikke lip voor de witjassen, maar eruit met die troep. Een dag ziekenhuis, weekje spanning of het wel weer zo was, maar gelukkig was ik er bijtijds bij (7 centimeter, bijtijds?) In ieder geval. Toen ik mijn oncoloog vroeg: "Luister eens ouwe, niet om het een of ander, maar als de kanker weg is, waarom moet ik dan die kolerepil nog slikken. Mijn hele seksleven ligt op de kop, letterlijk en figuurlijk."Dat was ter preventie. Omdat ik allerlei nare berichten had gelezen, vandaar. Maar eind mei 2016 mag ik mijn laatste pil slikken, heb ik er zeven jaar opzitten en af en toe nog een knobbel tussendoor weg laten halen, geen nood. De pil, doet alles wat jij wil...(T)
En bijsluiters?? Gewoon weggooien die pokkezooi. Mijn dokter zegt altijd--er zijn dames die stoppen met die pil. zijn bang voor de overgang, bang dat ze geen seksdrive meer hebben, bang dat ze geen lenzen maar brillen moeten dragen, helaas zit hij ze nimmer meer terug. Ja sommige waar het al te laat bij is. Zijn garantie gaat tot aan de deur, de rest geeft hij over aan God. Ik heb een schat van een oncoloog, eerlijk en oprecht. Kan hem dag en nacht bellen, weet ondertussen van de hoed en de rand, laat je niet gek maken door die bijsluiters, want je bent al mesjogge van jezelf..
Knuf van die andere kneussxxx
Sjonge Leny...
Een artikel op zich en zeker, ik laat me door die bijsluiter echt niet gek maken. Niks daarvan.
Ik vind wel dat het hier in het kankerblog MOET!
Ik zit hier te gieren van het lachen om jouw beschrijving en humor. hahahah:: Die vaginale jeuk...en die zalf

Altijd vragen, want soms sta je te harken als een zwangere vrouw die het niet eens in de gaten heeft, hahahaha.

Mijn seksleven ligt al jaren STIL!!! Dus als ik nu ineens zin krijg, zal dat met die zalf vast wel lekker gaan?
En die baarmoederslijmvlieskanker noem ik ook niet voor niets hier, want ik zit nu natuurlijk wel op het vinkentouw te koekeloeren of er bloed in mijn inlegkruis komt... Lekker hè?
Krijg kanker en je bent de rest van je leven zoet met allemaal randverschijnselen (maar zolang er iets aan te doen is, moge we nie klage en doenne we wat we motte doen gewoon.
Bij mijn vorige reactie schreef ik (over pillen tegen cholesterol) .. ik ben gestopt.
Ik bedoelde 'met gestopt met LEZEN van de bijsluiter!
Ja, haha, ik weet dat jij pillen wel slikken zult en de artikelen wel gewoon uitleest, hihi...