Dag 173: door het oog van de naald...
Vandaag zijn we door het oog van de naald gekropen. Een ongeluk zit écht in een klein hoekje. "Kleine boedha" had bijna kokend water over zich heen gekregen. Gelukkig is het goed afgelopen, maar ik heb zelfs nu nog een beetje de bibbers ervan.... Het had namelijk ook heel anders af kunnen lopen.
Thee drinken met visite
Vanmorgen kwam een vriendin op visite. We dronken gezellig een kopje thee, terwijl "kleine boedha" aan het rondkruipen was.
Nadat we een poosje hadden bijgekletst schonk ik nieuwe thee in. Omdat "kleine boedha¨ tegen de tafel aan stond zette ik het op het midden van de tafel en zelfs nog bovenop de theedoos, zodat het ver uit zijn bereik zou zijn (dacht ik).
Vervolgens besloten we om naar de winkels te gaan, dus ik pakte het jasje van "kleine boedha" en trok dat bij hem aan. Hierna worstelde hij zich los en ging linea recta naar de tafel toe, klom ertegenaan en reikte naar het theekopje. Hoe het kan snap ik nog steeds niet, maar hij kreeg het oortje van het theekopje te pakken...
Toen stond ik dus in een dilemma. Ik zat achter hem en kon dus twee dingen doen: hem wegtrekken of opstaan en het kopje pakken. Beide mogelijkheden schoten vliegensvlug door mijn hoofd heen, maar beide mogelijkheden waren niet optimaal. Als ik hem weg zou trekken zou hij het kopje niet zomaar loslaten en dus hete thee over zich heen krijgen. Maar als ik eerst zou opstaan dan zou hij meer tijd hebben om het kopje zelfstandig om te trekken. Wat doe je dan op zo'n moment?!
Gelukkig was mijn vriendin erbij en die kon er wél snel bij en trok het kopje weg. Maar er was wel wat hete thee op zijn jasje terecht gekomen. Achteraf gezien is dat eigenlijk zijn redding geweest, want als hij niet zijn dikke jasje aan had gehad was hij zeker weten verbrand.
Jeetje, wat schrik je dan. Ik zit nu een half uur later nog steeds te shaken. Voortaan ga ik echt alleen nog maar thee drinken aan de grote tafel. Dan kunnen dit soort dingen niet meer gebeuren!
