De duurste parfums ter wereld

Tussen een flesje uit de drogisterij en een flacon uit een besloten collectie zit een verschil in prijs dat geen enkele andere categorie in de schoonheidsbranche haalt. Wat rechtvaardigt dat? Een deel is werkelijk grondstof en werk, een deel is presentatie, en een deel is uitsluitend schaarste. Die drie zijn goed te scheiden.

De grondstoffen

Hier zit de echte kostprijs. Een aantal natuurlijke grondstoffen is buitengewoon bewerkelijk of zeldzaam.

Oud, ook wel agarhout, ontstaat alleen wanneer een bepaalde boomsoort door een schimmel wordt aangetast en harsen aanmaakt; dat gebeurt bij een klein deel van de bomen en het duurt jaren. Iris levert zijn geur niet uit de bloem maar uit de wortelstok, die eerst jaren moet groeien en daarna nog jaren moet drogen voordat er iets te winnen is.

Verder: jasmijn en tuberoos, die met de hand voor zonsopgang worden geplukt en waarvan enorme hoeveelheden nodig zijn voor een kleine hoeveelheid extract; sandelhout van oude bomen, waarvan de handel is beperkt om roofkap tegen te gaan; en dierlijke grondstoffen uit de klassieke parfumerie, die inmiddels vrijwel volledig door plantaardige en synthetische varianten zijn vervangen.

Overigens: synthetisch is niet hetzelfde als minderwaardig. Veel gewaardeerde geuren bestaan bij de gratie van moleculen die in de natuur niet voorkomen, en het gebruik ervan heeft soorten beschermd die anders waren leeggeplukt.

Concentratie en samenstelling

Een deel van het prijsverschil is simpel rekenwerk: hoe hoger het aandeel geurstof, hoe duurder. Een eau de toilette bevat daar minder van dan een eau de parfum, en een extract meer dan beide.

Daarnaast telt het aantal bestanddelen en de tijd die eraan is besteed. Een compositie kan uit tientallen tot honderden elementen bestaan, en het uitbalanceren daarvan is werk van een gespecialiseerde parfumeur die soms jaren aan een formule schaaft. In de dure segmenten wordt bovendien vaak gerijpt en met de hand gebotteld en gecontroleerd.

De flacon en de exclusiviteit

Bij de bekendste voorbeelden van extreme prijzen is de inhoud niet meer het onderwerp. Het gaat dan om kristal, om goud, om edelstenen op de dop en om een oplage van enkele exemplaren met een nummer en een certificaat.

Dat is geen parfum meer maar een verzamelobject, en de prijs volgt de logica van kunst en juwelen: zeldzaamheid, herkomst en het verhaal eromheen. Wie die categorie buiten beschouwing laat, ziet dat de prijzen van werkelijk goede parfums veel dichter bij elkaar liggen dan de koppen suggereren.

Zonder topbudget iets bijzonders vinden

Drie routes werken. Zoek bij nichemerken naar een geur met één uitgesproken grondstof — een goede iris, een rokerig hout, een echte tuberoos — in het kleinste formaat; je betaalt dan voor de compositie en niet voor de reclame.

Vraag om proefstaaltjes en draag een geur een hele dag voordat je koopt. Een parfum verandert op de huid in enkele uren en wat op papier mooi is, kan na drie uur iets heel anders zijn. En koop bij voorkeur een hogere concentratie in een klein flesje in plaats van een grote fles van een lichte variant: dat ruikt beter en gaat langer mee.

Tot slot: bewaar het donker en koel en niet in de badkamer. De snelste manier om een dure geur waardeloos te maken, is hem in het licht op de vensterbank zetten.