Therapeutisch schrijven
Je hebt een groot verdriet waarover je, om wat voor redenen dan ook, met niemand kunt praten. Omdat je jouw gevoelens niet kwijt kunt, kun je ze ook niet verwerken, wat resulteert in spanningen die, als er niets verandert, je leven negatief gaan beheersen. Eén oplossing is: je verdriet van je af schrijven.
Er zijn verschillende manieren denkbaar om je verdriet van je af te schrijven. Hieronder volgen er enkele.
Een dagboek bijhouden
Je schrijft regelmatig (dagelijks of wekelijks bijvoorbeeld) op wat er in je omgegaan is en waaraan je hebt gedacht. Doe dit zo precies en eerlijk mogelijk. Bedenk dat niemand deze woorden zal lezen; leef je uit.
Writing a letter, geschilderd door George Goodwin Kilburn, 1875
In het publieke domein
Brieven schrijven
Rouw jij om het verlies van een dierbare? Probeer eens een brief naar deze overleden persoon te schrijven en vertel hem of haar wat je voelt en hoe je hem of haar mist. Krijg je tijdens het schrijven tranen in je ogen, hou ze dan niet tegen. Misschien barst je in huilen uit - laat de tranen lopen en ga dan verder met de brief. Als hij af is, kun je hem verscheuren, of bewaren.
Een ‘mooi’ dagboek
Het is ook een idee om een ander soort dagboek bij te houden dan bovenbedoelde. Voor dit mooie dagboek kun je een plakboek gebruiken of een map met losse bladen. Je kunt hierin, net als in het gewone dagboek, jouw gevoelens en gedachten opschrijven, maar er tevens tekeningen bij maken, of, als je niet kunt tekenen, er gepaste plaatjes of foto’s bij plakken. Eventueel kun je er zelfs de bovengenoemde brieven in plakken.
Zomaar gedachten
In plaats van een echt dagboek bij te houden, kun je in een schrift of boekje je dagelijkse gedachten opschrijven, die over jouw verdriet gaan, maar ook over andere zaken die je bezig houden.
Hoe vaker hoe beter
Welke manier je ook kiest, je zult merken dat in het begin het opschrijven veel moeite zal kosten. Je durft misschien nog niet zo goed alles onder woorden te brengen. Maar als je doorzet, zal het steeds beter gaan en zul je steeds meer en vlotter je gedachten en gevoelens aan het papier kwijt kunnen. Probeer daarom elke dag wat te schrijven, al is het in het begin maar één regeltje. Hoe vaker je het doet, hoe beter het zal gaan. En door alles op te schrijven zul je je verdriet langzaam maar zeker verwerken, waardoor de spanningen verdwijnen en je je beter gaat voelen.
Strekte en succes!
***
Meer taal, tips en inspiratie
Voor meer artikelen over taal, tips en inspiratie, zie: schrijven, taal, tips en inspiratie.
_______________
© Vazzie - augustus 2013
Laatste update: 20 maart 2014
Reacties van lezers (11)
Dat zou ik kunnen proberen. Bedankt voor het advies.
Als ik een pbtje stuur, waar moet ik dat dan heen sturen?
Als je naar iemands profiel gaat, door op zijn/haar naam te klikken, dan zie je rechts staan: "stuur een prive bericht". Als je daarop klikt, dan krijgt je een venster waar je het bericht kunt typen. Als je dat verstuurt, komt het automatisch bij de betreffende persoon terecht.
Nee, dat heb ik niet geprobeerd. En ik heb geen therapeut. Het is raar dat er niemand meer over mijn dochter praat, alleen soms mijn oudste zus. En dan alleen op mijn dochters verjaardag en haar sterfdag. Als ik bloemen op haar graf heb gebracht, met een gedicht, dan zet ik een cd op van Ramses Shaffy, in de auto op de terugreis naar huis, met het nummer: We zullen doorgaan. Vooral het laatste gedeelte, instrumentaal vind ik erg mooi en ik kan mijn emoties niet onder controle houden. Ik huil terwijl ik auto rijdt, niet zo handig misschien. Dank je voor je sterktewens.
Soms (vaak?) durven mensen er niet over te beginnen, omdat ze denken dat ze je dan verdriet zullen doen. Misschien kun je zelf af en toe over je dochter beginnen en zeggen dat je het juist prettig vindt om over haar te praten. Dat kan helpen.
Een pb is een persoonlijk bericht, Sanita.
Ik zal daar t.z.t. op reageren als je het goed vind en even geduld hebt.
Goede tips Vazzie.
Het papier is heel geduldig en je kunt er alles op kwijt.
Zo is het precies, Berna.
Maar het is moeilijk om over de dood van mijn dochter, nu drie jaar geleden, te schrijven. Het zou therapeutisch werken maar het ook echt doen...Het blijft een probleem, terwijl ik over van alles schrijf.
Ik merk zelf dat het meeste wat ik schrijf hier het onbewuste in verwerkt is. Dus o.a. het gemis enz.
Als ik je kan helpen, stuur dan een pbtje. Het is o.a. mijn werk om naasten te begeleiden.
Heel veel sterkte.
Wat is een pbtje?
Reageren is niet meer mogelijk; de reacties blijven bewaard zoals ze destijds zijn geplaatst.