Altijd leuk, een Verjaardag...

Maar ik dwaal af. Verjaardagen zijn echt kut. Alle andere feestdagen overigens ook. Ik weet niet wat dat met mensen is, maar dat 'met zijn allen bij elkaar in een kringetje in een huiskamer, rond een bakje chips en wat toastjes, iets vieren' is niet echt aan mij besteed. Het heeft me nooit kunnen bekoren.

Kom je zelf op zo'n feestje (ik mijd ze liever) en dan zegt iemand Ga hier maar zitten, en dan zit je 3 uur lang te verpieteren tussen 'de aambeien van tante Truus en de spataderen van tante Trees'. Of er staat iemand op en die stoel komt dan 'vrij'. En dan mag jij daar gaan zitten op dat lekkere warme plekje.

Walg. Alsof je in een ander zijn aura gaat zitten, het voelt voor mij gewoon niet goed. Maar als zo'n oom met zo'n klopje op die stoel zegt Hé wijffie, ik heb nog een plekje voor je vrijgehouden, ja wat doe je dan hè. Weigeren is ook zo bot. Dus ik ga gewoon maar niet meer.
Ik werd er ook zo zenuwachtig van. Dat begon al vantevoren. Heb ik wel het goede kadootje uitgezocht? Is het niet te duur, goedkoop, lelijk, apart en ga maar door. Dan de volgende vraag; Feliciteer je iemand meteen bij de deur of wacht je tot je in de kamer bent? Is dat niet raar. En wanneer geef je je kadootje?

En als iemand je wil bedanken en je hebt al gefeliciteerd, waarom krijg je dan nog eens 3 kussen. Ik krijg dan de onbedwingbare neiging uitgebreid mijn wangen af te gaan staan vegen. En dan bij het weggaan nog eens kussen. Ho maar, ik heb mijn overdosis gehad voor vandaag.

Vroeger al zo erg als kind, moest je al die tantes en ooms een handje of kus geven. Zo'n rondje maken. Ik heb er gewoon een trauma van en volgens mij is dat ook de reden dat ik verjaardagen en andere happenings mijd als de pest.
Maar het wordt nog erger hoor, want heb je het binnenkomen gehad, krijg je nog het Wil je wat drinken? vraagstuk.

Wil je wat drinken?
Eh ja lekker, wat heb je?
Alles.
Ok, doe dan maar cassis.
Oh die heb ik niet.
Dan wil ik wel dubbeldrank.
Oh die heb ik ook niet, stom hè, helemaal vergeten.
Nou doe dan maar Rivella.
Heb ik ook niet.
Je had toch alles? Nou doe dan maar water.
Hè, doe niet zo ongezellig.

Zucht... 

En dan die koetjes en kalfjes gesprekken. Ik kan er kort over zijn, ik ben er bijzonder slecht in. Ik praat overal over, maar over niks kan ik niet praten. Wat doe je nu?, dat soort vragen. dat vind ik wel de stomste vraag die bestaat. Je ziet toch wat ik doe... Ik zit hier met jou te praten!! 

Maar niks gaat boven de horror van je eigen verjaardag. Ik zie me als kind nog op een stoel staan en dan toegezongen worden door de klas. Ik wilde alleen maar doodgaan en verdwijnen. Accuut. Maar dat gebeurde nooit en ik stond daar dat valse gejengel aan te horen en te bidden dat ik snel weer van die stoel kon.
Ik had ook nooit de goede traktatie. Mijn moeder maakte namelijk 'gezonde' traktaties. Heel leuk hoor, zo'n stekelvarken met komkommer en kaas stokjes, maar niet iets om populair mee te raken in je klas. Snoep willen ze en dan krijgen ze groenvoer en zuivel.. Nee, dat was niet goed. Helemaal niet...

Ik vier de verjaardagen van mijn meiden uitgebreid. Die genieten ervan en ik dan ook. Voor de rest kunnen verjaardagen me gestolen worden en word ik het liefst alleen gelaten. Mijn eigen verjaardag, sla maar over mensen. Zelf doe ik dan net of ik het ben vergeten, ik word tenslotte al oud...