De strijd tussen Maurits en Van Oldenbarnevelt.

Door Stormyweather22 gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

De geschiedenis is wel leuk en interessant en zeker de geschiedenis van ons land! In de tijd dat er geen buitenlandse dreiging was, begon het binnenlandse gezeik. Maurits en Van Oldenbarnevelt hadden tijdens het Twaalfjarig Bestand van 1609-1621 tijd om een strijd aan te gaan wat betreft de macht in het gewest Holland en de geloofskwestie rondom de predestinatie.

Wie was Maurits?


Maurits van Oranje ook wel Prins van Oranje en Graaf van Nassau. Hij was stadhouder, kapitein-generaal van het leger van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden.  Hij had dus een bijzondere positie in de Republiek, hij was een ambtenaar, maar wel van adel dus hij behield zijn privileges (bv. het benoemen van regenten).


 

 

 

 

 

 

 

Wie was Johan van Oldenbarnevelt?


Johan van Oldenbarnevelt was raadspensionaris en landsadvocaat van de Staten van Holland. Ook was Van Oldenbarnevelt een belangrijke man bij de oprichting van de VOC in 1602 en in 1609 stelt hij het verdrag van het Twaalfjarig Bestand op.


 

 

 

 

 

 

Het botst tussen Maurits en Van Oldenbarnevelt.


In 1609 maakt Van Oldenbarnevelt zich dus sterk voor een wapenstilstand met de Spanjaarden. De oorlog tegen Spanje kostte de staat handenvol geld en het was een belemmering voor de handel. Maurits was tegen een wapenstilstand, omdat het Spaanse leger verzwakt was. In de periode van het Twaalfjarig Bestand was er geen oorlog met Spanje meer, Maurits en Van Oldenbarnevelt gingen zich meer bemoeien met dat wat er zich binnen de Republiek afspeelde. Zo begon Maurits zich met politieke zaken bezig te houden en dat was het terrein van Van Oldenbarnevelt. Beide heren voelde zichzelf erg belangrijk, Holland was het belangrijkste gewest in de Republiek (want het betaalde het meeste belasting) en de belangrijkste personen in een gewest waren de stadhouder en de raadspensionaris. Er ontstond politieke verdeeldheid: moeten we vechten of besturen? Maurits wilde vechten (want hij was de legeraanvoerder) en Oldenbarnevelt wou niet vechten maar besturen. Ook ontstond er godsdienstige verdeeldheid: geloof je in de predestinatie of niet? Ze waren beide protestants, maar verschilde van mening wat betreft de predestinatie (god is alwetend en je bent bij je geboorte voorbestemd voor de hel of de hemel en daar heb je zelf geen invloed op).

 

 

 

 

 

 

 

De Gomaristen en de Arminianen.


Maurits gelooft wel in de predestinatie en kiest daarmee  voor de wetenschapper Gomarus (iemand die voor die predestinatie is). Een logische keuze, want Maurits heeft zijn macht verkregen via erving en dus heeft god dit voor hem voorbestemd.
Van Oldenbarnevelt  gelooft niet in de predestinatie en kiest voor de wetenschapper Arminius (iemand die niet gelooft  in de predestinatie, maar dat de keuzes die je maakt in je leven invloed hebben op het in de hemel of de hel komen en niet dat dit bij de geboorte al bepaald is.)

 

 

 

 

 

Synode van Dordt (oftewel de synode van Dordrecht)


De Synode van Dordrecht was de laatste landelijke vergadering van de gereformeerde kerk tijdens de Republiek. De Synode was bijeengeroepen in opdracht van de Staten-Generaal. Het voornaamste doel van de Synode was een uitspraak in het geschil tussen de remonstranten/ Arminianen en contraremonstranten/Gomaristen. In de Scherpe Resolutie kwam uiteindelijk een uitspraak waarin Holland zegt dat de Synode van Dordt in strijd is met de soevereiniteit van de gewesten. Deze resolutie gaf onder andere de steden in Holland de mogelijkheid om zelfstandig huurtroepen aan te nemen om opstanden te voorkomen. Deze huurtroepen werden ook wel waardgelders genoemd, dat zijn soldaten die betaald werden naar wat ze waard waren. Het waren soldaten die door de republiek werden ingehuurd om bij het leger aan te sluiten en tegen de buitenlandse troepen te strijden. In de praktijk werd deze resolutie meestal gebruikt tegen de contraremonstranten, die een opstandige aanhang onder de bevolking van de steden hadden. Met de oprichting van deze waardgelders ondermijnde Van Oldenbarnevelt echter het gezag van de opperbevelhebber van het staatse leger, Maurits. Dit was voor Maurits niet acceptabel.


 

 

 

 

 

1619: de onthoofding van Van Oldenbarnevelt.
 

Uiteindelijk wordt deze strijd tussen Maurits en Oldenbarnevelt opgelost (het is niet een echte oplossing natuurlijk) doordat Maurits van Oldenbarnevelt laat onthoofden voor het Binnenhof in Den Haag, want Prins Maurits pleegde een staatsgreep en kon dit aansturen. 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.