Dagboek van een hoer 4

De bekende klant

*                     Hoofdstuk 4                vervolg van: http://www.xead.nl/2-dagboek-van-een-hoer-3

Vanaf het allereerste begin was dit mijn grootste angst. Stel je nou eens voor dat er een bekende binnenkomt………….

Alle meisjes zeggen hierover het zelfde en naar alle waarschijnlijkheid ga ik ooit ook datzelfde tegen een nieuwkomer zeggen, op het moment dat ikzelf uiteindelijk oudgediende zal zijn…….. 

Die ‘bekende’ zal zichzelf dan minstens net zo ongemakkelijk voelen als jij. Hij is immers ook op verboden terrein. Hij verwacht jou niet, dus wordt het een wederzijds geheim,

Het afgelopen weekend was het echt ongekend druk. Het is lente nietwaar. Het zonnetje speelt een belangrijke rol in de rosse buurt. De terrassen zitten weer vol, restaurantjes in de wijk doen goede zaken en we kunnen gerust zeggen dat je niet perse naar een tuincentrum hoeft om de bloemetjes eens lekker buiten te zetten, dat kan bij ons immers ook
En zo gebeurde het dat juist de man die ik wel bij het tuincentrum zou verwachten nu eens een bezoek kwam brengen aan onze club……… De vader van een jeugdvriendinnetje van mij.
Ik schrok me helemaal te pletter. Ik zag hem per ongeluk bij de entree maar gelukkig zag hij mij nog niet. Ik kende niet alleen de man maar ook zijn geschiedenis. Hij was al minstens twee keer getroffen door een hartinfarct……..en dat dan alleen al in de tijd dat ik nog met zijn dochter in dezelfde klas zat.
Als hij zich niet al dood zou schamen, zou hij zich misschien wel dood schrikken………..

Met een noodgang ben ik naar binnen gerend en heb ik gevraagd om een personal time out.
Dat houdt zoveel in als je even terugtrekken in een afgeschermde ruimte waar geen klanten kunnen komen.
Het was te druk, werd mij mede gedeeld. In een rap tempo, met een angstige blik op de ingang, vertelde ik van mijn probleem.
“Je moet me echt geloven”zei ik, ik ken deze man, hij is niet gezond, als hij me ziet dan, dan…. stort ie vast in of zo…….
Er viel niet te praten. Ik moest professioneel blijven etc. etc.
“Nou zet dan de defibrillator maar vast op scherp” schamperde ik, zet de hartwagen maar vast op de stoep want dit gaat deze man niet te boven komen.

Op dat moment werd ik aangesproken door een potentiële klant en die wist even niet wat hem overkwam denk ik…………Ik heb hem bijna weggesleurd van de bar en meegenomen naar een wat stiller gedeelte van de club waar relax fauteuils staan. 

Vanaf een veilige afstand heb ik zo de “bekende” vader in de gaten gehouden en zelfs toen mijn klant vond dat het tijd was ´to take it to the next level” heb ik mij ervan overtuigd niet gezien te worden bij het verplaatsen naar de kamer.

De confrontatie met een bekende is dus gelukkig nog niet aan de orde geweest en wat ze ook zeggen, ik hoop toch zo dat het nooit zal gebeuren want misschien vind ik het wel veel erger voor mezelf dan voor wie dan ook en moeten ze mij wel reanimeren     

vervolg:         http://www.xead.nl/dagboek-van-een-hoer5     

© madamex