VERLATEN SANATORIUM.

Ik had de sleutel van het sanatorium al gehad van de makelaar en met een snelle duw in mijn rug werd ik de winkel uitgezet. Of ik wilde beslissen als ik alles had gezien. Het stond al zolang leeg. Ja, natuurlijk. Het leek alsof hij een beetje bang voor mij was. Het zweet stond op zijn lippen. De grote bos sleutels in de ene hand...
3
3
Public

Het huis met de rozen.

Eentje uit de oude doos, gewoon voor hen die niet echt weten wat voor soort schrijfster ik ben. Een twister, een draaidoos, een verdraaide verhalenvertelster met een draai naar de verkeerde kant (?) Duister was het pad naar het huis dat wij samen liepen, op weg om toch een schuilplaats voor de nacht te vinden. Nergens op de weg ...
3
4
Public

Sleur in en overal.

Dit is een voorbeeld van een soort huwelijk, waarvan er helaas heel veel zijn. De sleur waait er ongemerkt in, of je nu wilt of niet. Deze vrouw in mijn verhaal wilde dit duidelijk niet en ging een eigen leven leiden. Wat is dan de sleur? Die zal ze later misschien ook hierin tegenkomen. Je bent niet meer de man waar ik ooit van...
3
3
Public

Herfst

De man liep langzaam het bospad af, zijn schaduw aan de linkerkant bleek een spelletje met hem te spelen. Het leek wel alsof hij bij elke stap die hij deed, zijn schaduw een stap naar achteren deed. Ineens viel dat hem op. Hij draaide zich om en keek een lang en kleurrijk herfstachtige bospad af. Stilte om hem heen. De zachte wi...
4
1
Public

Hoofdzaak.

In de duisternis kwam hij aan. Hij parkeerde zijn auto op een hobbelig paadje en liep zacht naar een al openstaande deur. De stilte was om te snijden, de duisternis liet hem struikelen over stenen en stukken hout, geen lantaarn in zijn bezit, alleen het licht van de maan dat hem leidde naar weer een deur die half in de sponninge...
10
2
Public

In de spreekkamer.

De man kwam binnen, je rook al van een afstand dat zijn ontbijt uit een paar glazen bier bestond. Het woord van het merk stond nog net niet op zijn voorhoofd, doch de lucht verziekte de frisse wachtkamer van de huisarts. Enkele mensen keken afkeurend naar de man van middelbare leeftijd, en ik zag alweer dat het hier wat ging wor...
6
2
Public

Angst

Het is de stilte die heerst, de stilte voor een storm die nergens aangekondigd is. Het is de uitgang die ik zoek, maar verdomme waar zit de deur! De angst knijpt mijn keel bijna dicht als ik over en onder mij allemaal draden zie, die spinnen zich om mijn lichaam heen. Ben ik nou gek aan het worden? Er zitten vreemde mensen in mi...
4
6
Public

Strijd

Het enige dat ik mij nog herinner van die middag in het bos is het geluid van de zachte wind die door de bladeren werden verdeeld over en in het bos waar ik gewapend met mijn jachtgeweer de strijd wilde aangaan tegen de wolf die nou al 12 kippen van ons had opgevreten. Ik was het nu wel zat. Niets hielp, geen licht in de nachten...
4
4
Public

HET SPOOKT HIER!!

Ik heb gisteren toch maar iemand laten komen. Waarom? Nou gewoon, wij hebben een lamp in de gang en boven aan de trap, een knop beneden en eentje boven om de een en de ander netjes uit te doen indien nodig. Doch als de knop van de hal uit was begon de lamp toch gezellig als in morse te seinen. Getuigen? Ja gelukkig op de dag toe...
3
2
Public