Voorbij

Alles met elkaar Toch ineens voorbij Het is zo raar Niks meer op een rij Zoveel gebroken Valt niet meer te lijmen Nu weg gedoken Achter donkere gordijnen Tranen bij elk lied Vooruit gaan bestaat nu niet Kon alleen in die vervlogen toekomst Het is er niet meer Die fijne thuiskomst Die warme sfeer Kapot, diep van binnen Zal nooit ...