En iedereen gelukkig maken die het maar aan wil nemen

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Sunday 31 January 07:26

     "Een gezonde geest behoeft een gezond lichaam." Menig wereldse filosoof blijft deze eeuwenoude wijsheid graag herhalen, al is ze door de geschiedenis al vele keren ontkracht. Talloos zijn de knappe koppen die opgezadeld zaten met een lichaam dat hen voortdurend in de steek liet. 

       De Poolse filosoof Leszek Kołakowski was een dergelijk man. Hij is een van de invloedrijkste naoorlogse denkers. In de jaren zestig werd hij tot ballingschap veroordeeld omwille van zijn kritiek op het communisme. Zijn 'Geschiedenis van het marxisme' sloeg in westerse kringen, waar nog gretig gedweept werd met het communisme, in als een bom.

     Kołakowski was gericht op het leven van de geest. Hij had voor het lichamelijke weinig tijd. Dat hij nog 81 is geworden, is een wonder. Lichaamsbeweging, voeding, zorg voor het lichaam: dat was volgens hem slechts tijdverlies voor wie zich echt in filosofische kwesties wilde verdiepen.

     Hij had voortdurend last van lichamelijke kwalen en op zijn dertigste zag hij er al uit als een oude man: voorovergebogen en met een wandelstok als eeuwige metgezel sleepte hij zich door het bestaan. Toch tastte dit op geen enkel moment de vitaliteit van zijn verstand aan: hij kon als weinig andere denkers geestig scherp zijn. Met een kwinkslag en knipoog onthulde hij meer dan eens een dieper inzicht in de menselijke natuur dan uit doorwrochte, droge filosofische traktaten te puren valt. 

      Hierdoor zijn er weer anderen die vinden dat slecht zijn voor je lichaam soms goed voor je geest kan zijn. Dit is volgens hen geen pleidooi voor het laten vieren van de lichamelijke teugels, maar lichamelijk gebrek is soms de motor van geestelijke groei. Niet zelden tref je een diepere waardering voor het leven, en een dieper begrip van wat echt van waarde is, aan bij mensen die door dat leven getekend zijn. Wie nooit fysieke tegenslag heeft gekend, geen ziekte of lijden heeft meegemaakt, ziet zijn lichaam misschien gespaard, maar is zijn geest daarom niet verrijkt.

     Ik denk dat dit klopt. Als je ziet hoe mijn geest nog alert is en bezig is met mijmeren en analyseren. Ik denk namelijk dat mijn drie echtscheidingen, mijn geswitcht naar telkens een andere levens/geloofsovertuiging, het verlies van het contact met mijn drie zonen en familie en telkens in de stoel van de psychiater vertoeven om maar te peinzen over hoe mijn nieuwe start er dit keer uit moet gaan zien, daar debet aan is.

     Nu ben ik er niet de man naar die willens en wetens zijn gezondheid verkwanselt, maar geestelijk gezien heb ik een zwaar leven achter de rug en daar pluk ik nu de vruchten van. Ik ben namelijk achttienjaar geleden voor het laatst geswitcht naar een cultuur (1) die eeuwige waarheden hoog op de agenda hebben staan.

     Het ootmoedige gebed dat de jonge Joseph Smith in het bos bij zijn vaders boerderij uitsprak was het begin van deze cultuur. Uit die bijzondere ervaring, die we het eerste visioen noemen, is het werk, wat in die cultuur verricht wordt, voortgekomen. Het is de vervulling van Daniëls visioen over een steen die zonder handen uit de berg is gehouwen en voortrolt om de hele aarde te vervullen. (2)

     Toen de kerk in 1830 werd gesticht, waren er maar zes leden en een handje vol gelovigen. Nu bloeien de ringen van Zion over de gehele wereld en dit is nog maar het begin. Dit werk zal blijven groeien, zich verder over de aarde verspreiden en iedereen gelukkig maken die het maar aan wil nemen. (3) En dit getuig ik in Jezus Christus naam. Amen.

 

(1. 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen', in de volksmond ook wel laatdunkend de Mormonen genoemd.)

 

(2. Zie Daniël 2:44-45.)

 

(3. Laat u voorlichten door de priesterschapsdragers van genoemde kerk in 1.)

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.