Cryonisme, een onzeker experiment

Door Wendy Kuppens gepubliceerd op Friday 13 November 19:28

Cryonisme is een wetenschappelijk experiment waarbij klinisch dode mensen zich laten invriezen. Klinisch dood ben je wanneer er geen waarneembare tekenen van leven meer worden waargenomen. Er is dus geen hartslag, ademhaling en bewustzijn meer.

Doordat het lichaam van de overledene in vloeibare stikstof wordt gelegd (min 196graden Celsius) blijft het in principe onbeperkt houdbaar. Mensen die hun lichaam in laten vriezen hopen dat de wetenschap in de toekomst zo ver zal ontwikkelen dat zij, na ontdooit te zijn, weer tot leven kunnen worden gewekt. Verder hopen ze dat ook hun ziektes waaraan ze nu lijden dan wel genezen kunnen worden. Het gaat hier om een experiment en er bestaat dus geen enkele zekerheid van slagen. De reden waarom mensen tevens voor het invriezen van hun dode lichaam kiezen is nieuwsgierigheid naar de wereld over een aantal honderd jaar.

 

Cryonisten en Cryonauten

Mensen die na hun overlijden ingevroren willen worden noem je Cryonisten. Personen die al ingevroren zijn worden Cryonauten genoemd. Bedrijven die mensen na hun dood invriezen gebruiken liever deze termen niet maar spreken over patiënten. Cryonisme is in Europa, en Nederland, nog niet erg populair. In ons land zijn het aantal Cryonisten op de vingers van twee handen te tellen. In de Verenigde Staten echter is het Cryonisme wel bekend. Hier zijn dan ook de meeste bedrijven gevestigd die mensen ook daadwerkelijk invriezen.

 

Identiteit

Personen die zich in willen laten vriezen zijn klinisch dood. Hun hart klopt niet meer maar de hersenen mogen niet zijn afgestorven. Cryonisten gaan er van uit dat de persoonlijkheid, het karakter en de kennis zich namelijk in de hersenen bevinden. Wanneer de hersenen zijn afgestorven dan heeft het invriezen weinig zin meer. Er moet daarom zo snel mogelijk na iemands overlijden gestart worden met de invriesprocedure. Naast de hersenen die onbeschadigd moeten blijven moet ook het lichaam zelf intact blijven. Als iemand omkomt door bijvoorbeeld een brand of ongeluk en zijn lichaam is zwaar gehavend dan heeft het invriezen eveneens weinig nut. De patiënt later na eerst te ontdooien weer verder leven denken de Cryonisten. Momenteel is het niet mogelijk om zonder weefselschade een lichaam in te vriezen en weer te ontdooien. Cryonisten gaan er van uit dat de wetenschap zich zover zal ontwikkelen dat deze schade ongedaan kan worden gemaakt.

 

Procedure

Nadat een arts de dood heeft vastgesteld wordt de patiënt op een hart-longmachine aangesloten om de bloed- en zuurstofcirculatie weer opgang te brengen. Hiermee voorkomt men dat de hersencellen af zullen sterven. Is de circulatie weer op gang gekomen dan wordt er een anti-stollingsmiddel (Heparine) toegediend. Ondertussen begint men de patiënt te koelen door deze met ijs in te pakken. Het bloed in het lichaam wordt verder vervangen door een middel dat het lichaam en de organen zo goed mogelijk conserveert. Wanneer de patiënt is afgekoeld tot 0 graden Celsius wordt dit tijdelijke middel vervangen door een soort antivriesmiddel. Nu kan de patiënt verder worden afgekoeld tot de temperatuur van vloeibare stikstof (min 196 graden Celsius). Dit bevriezen moet heel langzaam gebeuren om schade aan het lichaam zoveel mogelijk te beperken. Als de patiënt is ingevroren dan wordt het lichaam in een zogenaamde “dewar” bewaard. Dit is een soort thermosfles gevuld met vloeibare stikstof. De stikstof moet voordurend worden bijgevuld omdat de stof verdampt. Meestal worden mensen in hun geheel ingevroren maar er zijn ook mensen die ervoor kiezen om alleen hun hoofd in te laten vriezen. Deze mensen gaan er van uit dat de wetenschap in de toekomst zo ver is ontwikkeld dat een lichaam weer kan aangroeien.

 

Risico’s en kosten

Om een lichaam in te laten vriezen moet je al gauw een bedrag tussen 80.000 en 200.000 dollar op tafel leggen. Vrijwel altijd wordt er door Cryonisten een levensverzekering afgesloten die de kosten moet dekken. Het is niet zeker of een lichaam zonder schade ontdooid kan worden. Bovendien worden bij het invriezen vrijwel alle cellen beschadigd. Beschadiging van de cellen vindt vrijwel zeker ook plaats tijdens het ontdooien. Na ontdooiing van de Cryonaut is het nog steeds onzeker of deze weer tot leven kan worden gewekt. Daarbij komt nog dat een lichaam door tussentijdse fouten kan ontdooien. Het hele proces is in dat geval voor niets geweest. Cryonisten weten dat deze risico’s bestaan maar zij geloven liever in een kleine kans van slagen dan in helemaal geen kans.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.