Pont du Gard

Door Wendy Kuppens gepubliceerd op Friday 13 November 18:53

De Pont du Gard staat op de Werelderfgoedlijst omdat het één van de bijzonderste plekken op aarde is. Het aquaduct is de vinden bij de Franse plaats Nimes en is bijna tweeduizend jaar oud.

Het aquaduct laat een staaltje technisch en bouwkundig vernuft van de Romeinen zien. Dit is bijna onvoorstelbaar zeker gezien de tijden die volgden op de bouw. Veel oude bouwwerken die nog intact zijn gebleven zijn dan ook vaak toeristische en wetenschappelijke trekpleisters. Vaak krijgen ze als beloning een plaatsje op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Duizenden arbeiders werkten veertien jaar lang, dag in, dag uit aan de bouw van de Pont du Gard. Het bouwwerk werd in het jaar 52 voltooid en vanaf dat moment tot aan de zesde eeuw na Christus bracht het aquaduct water vanuit een bron bij Uzes naar Nemausus (het huidige Nimes).

 

De Pont du Gard voorzag fonteinen en badhuizen van vers water. Hierdoor kon de moderne stad floreren.In de stad was al een soort rioleringsysteem. Doordat er tussen de bron en de stad een klein hoogteverschil zat (twaalf meter, dus 25 centimeter per kilometer) was er automatische stroom die niet te snel liep. Het water deed er ongeveer een dag over om de vijftig kilometer te overbruggen. Er stroomde, in de begin dagen van de Pont du Gard, zo’n 400 liter water per seconde constant door het aquaduct. Honderden jaren later echter was het aquaduct in zeer slechte staat. Boeren stalen water voor hun eigen velden door gaten in het aquaduct te slaan. De waterstroom naar de stad nam op die manier sterk af naar zo’n honderd liter water per seconde.

 

De Pont du Gard is eigenlijk maar een klein onderdeel van een veel groter bouwwerk. Maar wel ongeveer het enige dat nog bestaat. Het aquaduct vormt een overspanning van vijftig meter over de rivier Gardon. Door de bouw met drie verdiepingen die steeds kleinere bogen hadden was het bouwwerk ongelooflijk sterk. De pilaren waren op een dusdanige wijze ontworpen dat de rivier bij hoogwater geen schade kon veroorzaken. Voor de bouw zijn bijna vijftig duizend kilo kalksteen gebruikt welke men uit de directe omgeving haalde.

 

De ontbreken stukken van het aquaduct zijn voornamelijk gesloopt om de stenen te kunnen hergebruiken. Als toerist kun je nog steeds het onderste gedeelte belopen. Het is namelijk een weg. Vroeger kon je ook het bovenste deel belopen maar omdat het te smal is, is het afgesloten. De grote stenen platen die over de hele lengte van het aquaduct lopen beschermen het water tegen vervuiling. De Port du Gard is daarmee een primitief voorbeeld van volksgezondheidsbeleid. Vlakbij de Pont du Gard is voor toeristen een grote tentoonstelling: La Grande Expo. Deze laat allerlei dingen zien over de Pont du Gard en de Romeinse tijd in Nimes.

pdg_groupef-2392.jpg

images9.jpg

images8.jpg

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.