Ik heb besef gekregen dat ik eeuwig ben

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Sunday 01 November 15:05

     Als ik zo om mij heen kijk dan leef ik in een onregeerbaar systeem. Onze democratie wordt in het bijzonder getekend door een breuk, door gespletenheid, waarin het volk 'met één stem spreekt' ver te zoeken is. Het is eerder een veelstemmigheid, en die vele stemmen spreken elkaar tegen.

     Bovendien zijn er altijd volksvertegenwoordigers die namens hun aanhang spreken. Zij zijn verkozen, maar hun standpunten en hun keuzes vallen niet altijd samen met die van hun kiezers. Dit wordt dan weer gedaan om een compromis te sluiten want anders zijn er steeds meer zaken onbestuurbaar. 

     Dit werkt op zijn beurt frustratie en vervreemding bij de burger op, getuige de veelgehoorde kwalificatie 'de zakkenvullers in Den Haag'. Te midden van deze splijting en onoverzichtelijkheid wordt het verlangen naar eenheid geboren. De maatschappij verlangt ernaar haar gespletenheid te overstijgen en één te worden, heel te worden. Maar dat verlangen is al jaren een illusie.

     Een politieke gemeenschap kan nooit die eenheid worden, omdat zij altijd uit verschillende belangen bestaat. Zij kan slechts in fictie, in verbeelding, een eenheid worden, doordat de maatschappij zich identificeert met een beeld dat voor de eenheid van allen staat. Door zich in dit beeld te spiegelen kan de maatschappij eindelijk 'zichzelf zien', maar die eenheid is nooit feitelijk, werkelijk, zij is altijd slecht symbolisch, want de meerderheid laat het gelaten over zich heenkomen, net zoals een vlag of een volkslied ook symbolen voor een land zijn.

     Tegenwoordig moet alles in Europees verband gebeuren, waardoor compromissen steeds verder weg komen te liggen want die spelen zich hoofdzakelijk af in gesprekken met andere EU-lidstaten, die hele andere opvattingen er op nahouden. 'Voor Warschau en Boedapest wordt schadebeperking de inzet van de onderhandelingen, om maar wat te noemen.

     Polen, de grootste begunstigde in absolute termen, ontvangt tussen 2014 en 2020 zevenenzeventig miljard euro. Hongarije kreeg naar verhouding nog meer: daar waren EU-fondsen sinds 2014 goed voor 3 procent van het bruto binnenlands product en 43 procent van de publieke investeringen.

     Omdat Nederland het rijkste landje van Europa is, komt de overgrote financiële toestroom naar andere Europese landen voornamelijk uit onze schatkist. Dat wij de rijkste zijn, komt hoofdzakelijk uit onze eigen Nederlandse cultuur, waar geen enkel ander land aan kan tippen. Toch blijkt ons pensioenstelsel en ouderenzorg geen stand te houden, waardoor wij dat geld niet kunnen missen. Geluiden dat wij er beter aan doen om maar uit die Europese Unie te stappen zijn dus zo gek nog niet.

     We zijn dus op weg om in chaos te vervallen, want de meningen liggen steeds verder uit elkaar, terwijl echt helemaal niemand weet waar het nu werkelijk om draait. Ik heb mijn eenheid gevonden in het feit dat ik volledig ben uitgeburgerd. Ik heb deze wereld de rug toegekeerd en hou mij alleen nog bezig met eeuwige aangelegenheden.

     Ik heb besef gekregen dat ik eeuwig ben en dat mijn verblijf op deze aarde erop gericht moet zijn om in het goede zo hoog mogelijk te scoren. Ik doe dit om een erfenis te creëren die ik mee kan nemen de eeuwigheid in. Ik gok namelijk op een eeuwig leven in de tegenwoordigheid van God, om later zoals Hem te kunnen worden en doe er alles aan om dit te bereiken. (1) En dit getuig ik in Jezus naam. Amen.

 

(1. Laat u voorlichten door de priesterschapsdragers van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen ', in de volksmond ook wel de Mormonen genoemd.)

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.