Sinds de inbraak ben ik veranderd.

Door Xsane gepubliceerd op Friday 23 October 11:55

Introductie:
Ik had net een ongezonde relatie achter de rug, elke dag poetsen, geen communicatie en geen contact.
Na een tijd was de bom gebarsten omdat de liefde die gepretendeerd werd nooit was opgebloeid.
Na een kortstondige flirt met mijn ex uit frustratie en woede, kwam mijn ex weer thuis waarna ze ermee werd geconfronteerd na tal van gesprekken was dit het korste gesprek van allemaal met een paar korte maar sterke woorden waarna ik per direct de woning had verlaten, omdat het anders niet goed zou gaan. nadat ik mijn eigen woning op had gezegd en 1 maand bij deze vrouw heb ingewoond, heb ik 2 maanden rondgezworven van vriend tot vriend, van familie tot familie. Ondertussen gewoon aan het werk en daarnaast ook op zoek naar een woning. Sommige dagen sliep ik zelfs in de auto. Na lang wachtten had ik uiteindelijk, ondanks de corona een aantal bezichtigingen en aangezien ik al 13 jaar stond ingeschreven kreeg ik de woning die ik wou.
Veel beter dan mijn oude adres. Na een tijdje op Zeswegen te wonen raakte ik bevriend met mensen uit de buurt...

De inbraak
Ik had in die tijd net een vriendin waar het ontzettend goed mee ging samen,
ze was pas 18 en dat vonden mijn vrienden niet goed, als ze gewoon konden zien en horen hoe we met elkaar omgingen...
Ik vertelde een van de jongens dat ik mijn vriendin ten huwelijk ging vragen en vroeg of deze mijn beste man wou worden.
Na 5 - 6 uur rijden , had ik mijn vriendin opgehaald en kwamen we bij mij thuis aan.
De schok was onverwachts maar toch ook niet. Ik had de deur vergeten af te sluiten...
De gameconsole was weg, mijn twee gameschermen op de grond, mijn contant geld weg, een emmer vol kleingeld en heel wat kleine spullen en alle kabels zoals HDMI en display-port allemaal weg.
Gelukkig hadden ze mijn pc en schermen niet meegenomen anders had ik niks meer gehad thuis.
Mijn vriendin keek me lachend aan alsof ze dacht dat het een grapje was, dit zei ze ook maar ik zei dat het echt was...

Sinds die ene dag, had ik woede, verdriet, onbegrip, onmacht en voornamelijk een onveilig gevoel in mijn eigen woning, ik wist wie het had gedaan...

Ik begon in een psychose te raken en iedereen raakte ongerust.

Na een aantal dagen besloot mijn vriendin wat langer te blijven om mij te steunen, we gingen heel veel praten en kregen een hechte band hierdoor.

Maar met mij ging het niet goed en ik raakte al snel overspannen door het trauma en ik gooide mijn emoties alle kanten uit behalve de kant waar deze naartoe hoorde te gaan.

Voor het eerst in mijn leven zag ik mijn vriendin huilen en ik besloot mijn leven te veranderen, iets ervan te maken, samen met haar, haar nooit meer te zien huilen dat was wat ik wou...

Na dat weekend waren een aantal jongens buiten aan een scooter aan het sleutelen (diegene die wat ik vermoedde wat bij me binnen had gezeten)en ik negeerde ze en liep naar binnen met een gestrekte rug, kop omhoog en natuurlijk angstzweet...

Een van de jongens vond het niet kunnen dat ik hen nu negeerde en besloot mijn keukenraam onder handen te nemen, slag en kopstoot tegen het raam, waarbij ik schreeuwde: "Hier heb ik nu geen zin in !"

Herhaalde dit meerdere malen waarna ik merkte dat het geen zin had en ik de keukendeur dicht deed.

Dit soort voorvallen kwam regelmatig voor dat ik me ontzettend onveilig begon te voelen en mezelf in begon te barricaderen.
Overal gordijnen opgehangen zelfs bij de badkamer aangezien deze man hier ook stond te heigen toen ik pas met mijn vriendin thuis was...

Alle plekken ontweek waar ik van wist waar ze kwamen, Action, Aldi...

Ik durfde niet meer naar de auto, mijn vuilnis weg te brengen of mijn post te halen moest alles eerst controleren en weer controleren. Niemand buiten ? Alles afgesloten ? Wat een klootzakken..

Ik durfde niet meer in de keuken te komen zonder boos te worden, de badkamer en de voordeur hetzelfde maar in mindere maten.

Leven in angst is zo vermoeiend en stressig.

Ik besloot te gaan trainen, elke dag weer, elke dag weer trainen.
Mijn lichaam werd sterker en de woede nam af na een tijdje.
Door de keuze om mijn bedrijf te starten en elke dag geld te verdienen begon ook mijn houding te veranderen en ik merkte dat ik veel mensen in mijn leven had verzameld zonder toegevoegde waarde, deze maakte alleen misbruik van mijn gedrag.
Mijn vriendin nam afstand van me intussen dat ik me had gestort op het werk en de keuze gemaakt om mijn eigen bedrijf te starten.

Hierdoor kreeg ik nog minder tijd om mijn relatie te herstellen maar dat gaf al niet meer want mij werd niet te tijd gegund om alles fatsoendelijk te verwerken door alle stress.

Verlossing:
Mede door de wijkagent werd het weer een tijdje rustig in de wijk en durfde ik langzaam weer mijn post te halen en vuilnis weg te brengen.
Zelfs kwam ik weer door de straat en durfde ik weer naar huis te rijden zonder de auto af te sluiten en me voor te bereidden, sleutel in hand alles klaar voor in 1 keer mee na binnen te nemen..

Naar het werk gaan was echt een opgave.. terugkomen ook.

Niemand leek begrip voor de situatie te hebben en ik greep weer naar de drugs om alles te vergeten en niet helemaal in mijn psychose te verdwijnen.
Gelukkig stond het wijkteam klaar met pilletjes en gesprekken die heel even leken te helpen waarna ik ontzettend depressief werd en nergens meer zin in had en ook geen puf meer voor niks had.
Met de tijd nemen de symptomen nog steeds af en hopelijk duurt het niet lang meer voordat ik er helemaal af ben.

Na een tijdje was alles weer kalm en de dader is gevlucht uit de wijk waardoor ik weer mijn veilige gevoel terug heb, ondanks dat ik er nu mijn tikjes aan heb overgehouden van vertrouwen en het constant checken waar mijn dingen zijn ben ik er nog redelijk goed vanaf gekomen.

Dit moest ik even kwijt !
groetjes Marc

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.