Ik pluk daar nu de vruchten van

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Thursday 17 September 13:21

     Ik heb nu even de tijd om over mezelf te schrijven en hoe ik dagelijks steeds meer zekerheid krijg in mijn relatie met de Godheid. Het feit dat ik regelmatig de sfeer mag proeven die naar mijn gevoel op mij ligt te wachten in het celestiale koninkrijk geeft mij die zekerheid.

     In die sfeer snelt de tijd op vleugels, hem (bij)houden kan ik niet. Hij komt en vlied snel henen en brengt vreugde en verdriet. In die sfeer loop ik over van emotie, van warmte die meer is dan alleen fysiek en met andere kenmerken die ver boven en buiten mijn vermogen liggen om te beschrijven.

     Maar ik kan je dit vertellen: ik was er klaar voor. Hoewel ik verstelt sta hoe verbluffend nieuw en fris dat is, was het ook vertrouwd, alsof ik een herkenning had met mijn voorbestaan.

     Ik weet dat ik woorden gebruik die tekort schieten, maar die er zo dicht mogelijk bij komen. Het is een sfeer die dicht bij de bron ligt. Om een beeld te schetsen vergelijk ik het met de mooiste watervergezichten die ik ooit op aarde heb gezien. Ik krijg van microsoft prachtige afbeeldingen van begroeide met sneeuw bedekte bergen die in de stralende zon in rimpelloos water staan, maar dat kan nog niet de sfeer met het bijpassende gevoel omschrijven wat ik dan ervaar.

     Het is alsof mijn hart wordt geheeld, omdat ik mij herinner waar ik vandaan gekomen ben, wat en wie ik ben en waar ik op een dag weer naartoe ga. Als ik mij hou aan de geboden die God heeft gesteld en die alleen maar voor mijn bestwil zijn uitgevaardigd en mij tevens hou aan alle verordeningen en verbonden die ik met Hem sluit, heb ik de belofte zoals Hem te worden.

     Het ontroerd mij dat Hij zo veel liefde voor mij koestert. Ik ben zo blij dat ik zijn zoon mag zijn en dat ik alles kan erven wat Hij allemaal heeft.

     Ik zoek nu mensen die met de zelfde ervaringen gezegend zijn, niet om met hen daarover te discussiëren, want woorden zijn zo beperkt in onze communicatie over zulke niet aardse sferen, dat, gezien de beperkingen van onze op aarde gebaseerde taal, dit onwenselijk is.

     Ik ben stomverbaasd door mijn ontdekking dat die sfeer veel werkelijker is dan aardse sferen. Daarom vind ik het lastig om hier de juiste woorden aan te verbinden, want op Aarde is niets wat daarmee te vergelijken is. Een merkwaardige eigenschap van deze intense transcendentale sfeer, behalve dat ze opvallend en ultra echt is, is, dat ze doordringend is en mijn leven echt veranderd. Deze herinnering vervaagt niet, wat wel het geval is bij de meeste herinneringen die uit mijn hersenen voortkomen.

     Ik ben nog niemand tegengekomen die dezelfde geweldige, oneindige, liefdevolle sfeer in de kern van het bestaan hebben beschreven. Sommige sceptici zien door de bomen het bos niet meer, want zij raken verdwaald in de details, zo druk zijn ze bezig met het zoeken naar verschillen in hun poging om die sfeer te weerleggen, dat ze de diepere waarheid van de gemeenschappelijkheden die door menig cultuur wordt geloofd, over het hoofd zien.

     Die wereld is voor mij veel werkelijker dan deze sombere, onwerkelijke materiële wereld. De sluier die volgens mij er tussenin hangt, is knap geconstrueerd door een intelligentie die oneindig veel groter is dan die van ons en hij hangt er niet voor niets.

     In mijn ogen is deze aanwezigheid in dit aardse rijk bedoeld om de lessen te leren van onvoorwaardelijke liefde, compassie, vergiffenis en acceptatie. Ik ben daartoe overgegaan en daar pluk ik nu de vruchten van. Nu u nog! (1) En dit getuig ik in Jezus Christus naam. Amen.

 

(1. Laat u voorlichten door de priesterschapsdragers van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen', in de volksmond ook wel de Mormonen genoemd.)  

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.