Daarnaast ben ik eeuwig ik kan niet dood

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Sunday 31 May 15:07

     Angst is een goedbedoeld trucje van ons brein om ons veilig te houden. Het klinkt stoer als je zegt dat je nergens bang voor bent, maar feitelijk is dat onverstandig.

Sommige situaties kun je maar beter eng vinden en daar voor uit de weg gaan, anders zouden we doodleuk in het donker door ongure buurten gaan lopen, in rammelende vliegtuigen stappen en langs randen van afgronden lopen.

     Angst is dus heel functioneel. Het is een alarmbel, bedoeld om ons gezond en wel te houden. Soms roept iets wat in principe niet gevaarlijk is angst op, omdat ons brein zich de stress herinnert van een eerdere soortgelijke situatie. Bijvoorbeeld die keer dat je onvoorbereid werd gevraagd iets voor een groep te vertellen, en het klamme zweet je uitbrak. Je brein slaat dit op als 'voor een groep spreken is eng'. Ik noem dat plankenkoorts.

     Elke keer als je weer zoiets moet doen, schieten de stresshormonen omhoog en ervaar je angst of zelfs paniek. Zo kun je ook rijangst ontwikkelen als je tijdens het rijden een keer een panieksituatie hebt meegemaakt. Of tandartsangst na een pijnlijke zenuwbehandeling. Angst is vaak niks meer dan een fysieke reactie op iets wat eerder is gebeurd dat je vervolgens projecteert op de toekomst. 

     Maar ook situaties waarmee ik nog helemaal geen ervaring heb, kunnen angst oproepen. Meestal weet ik dan nog niet precies wat er gaat gebeuren of wat ik moet doen en ook daar houdt mijn brein niet van. Mijn brein wil kunnen voorspellen hoe ik moet reageren om fysiek of geestelijk veilig te blijven en ik probeer onverwachte spannende situaties daarom doorgaans te vermijden.

     Piekeren over de risico's van een coronabesmetting, wakker liggen omdat je je zorgen maakt, denken aan welke erge dingen er mogelijk kunnen gebeuren. Ook als je fysiek niet ziek bent, kun je mentaal behoorlijk veel last hebben van de coronacrisis. Alleen al zorgen dat je niet bekeurd wordt kan al stres veroorzaken, want je niet houden aan de ander-halve-meter ligt altijd aan de ander en nooit aan jezelf. Zeg maar dag tegen je vrijheid.

     Er is tegenwoordig veel angst in de wereld - angst om te trouwen, kinderen te nemen, toezeggingen te doen, voor het goede op te komen, groepsdwang te weerstaan. Er is angst over de economische situatie betreffende het corona virus en laten we niet de angst voor natuurrampen vergeten. Maar de raad van de Heer aan ons is dezelfde die aan Maria en Jozef is gegeven: "Houdt moed en vrees niet, want Ik, de Heer, ben met u en zal u bijstaan." (1)

     Ik hoef er niet aan te twijfelen dat de verzoening bij machte is oplossingen voor mijn problemen aan te dragen. De Schrift is heel helder op dit punt. Waar het echter om gaat is dit: omhels ik die oplossingen? Kies ik voor het antwoord van de wereld of Gods antwoord? Bekeer ik mij of rationaliseer ik, streef ik naar Gods genade om mijn gebreken te overwinnen of doe ik het 'op eigen houtje', erken ik Gods liefde in tragische tijden of keer ik mij van Hem af telkens als het mij tegenzit?

     Daarnaast ben ik eeuwig. Ik kan niet dood. Tijdens mijn overlijden betreed ik de volgende fase in de eeuwigheid. Het enige waar ik alert over ben is de relatie die ik met de Vader van mijn geest onderhoud. Omdat Hij mijn Vader is, draag ik een goddelijk potentieel in mij die ik maar wat graag tot ontwikkeling wil brengen. Daarom draag ik sinds 14 september 2003 het Melchizedekse priesterschap. (2)

     En dit getuig ik in Jezus Christus naam. Amen.

 

(1. Zie Leer en Verbonden 68:6.)

 

(2. Laat u voorlichten door de priesterschapsdragers van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen', in de volksmond ook wel de Mormonen genoemd.) 

 

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.