Bij ons staan de kinderen op de eerste plaats

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Monday 11 May 05:57

     Het komt wel eens voor dat op social media scheldwoorden voorbij komen van mensen die hun emoties bijzonder slecht in bedwang kunnen houden. Zij kunnen in dergelijke situaties kennelijk niet hun persoonlijke situatie, woede of angsten buiten beschouwing laten, want als zij dat wel zouden kunnen dan komen zij in een veel rustiger vaarwater terecht. Het is namelijk gevaarlijk wanneer in het publieke debat emoties te hoog oplopen. Een voorbeeld is: toen de lastercampagne tegen de gebroeders De Witt in het jaar 1672 op een lynchpartij uitliep.  

     Nu maakt de Nederlandse Rechtsstaat onderscheid tussen handelen aan de ene kant en denken en spreken aan de andere kant, ja, dat spreken en denken helemaal vrij mag zijn en dat het handelen van mensen aan banden mag worden gelegd, ja, zodra een taaluiting aanzet tot een (verkeerde) handeling is die uitspraak strafbaar.

     Dit werd ook als zodanig in de praktijk gebracht in het proces tegen de Friezen die vorig jaar op de snelweg de bussen met anti Zwarte Piet demonstranten blokkeerden.  Het boegbeeld van de Friezen, Jenny Douwes, kreeg een hogere straf, omdat ze expliciet had opgeroepen tot actie. Dat zij dat had gedaan omdat de antizwartepiet demonstranten van plan waren om tijdens de intocht van Sinterklaas te gaan demonstreren waarbij het kinderfeest in duigen kon vallen, kon bij de rechtbank geen gehoor vinden. Ik daarentegen vind Jenny Douwes een kanjer, want door haar actie konden de kinderen ongestoord van de intocht genieten. Ik vind dat in dit geval de kinderen voor gingen.

     Dat is ook de leerstelling van het kerkgenootschap waar ik lid van ben (1) want daar wordt samengewerkt om te voorzien in het geestelijke, emotionele, intellectuele en stoffelijke welzijn van hun kinderen. Als de demonstratie werkelijk plaats had kunnen vinden, was de kans heel groot geweest dat het geestelijke en emotionele welzijn van de kinderen onder druk was komen te staan.

     Hoe belangrijk God het welzijn van kinderen vindt mag blijken uit de gedeelde verantwoordelijkheid die ouders hebben, want God heeft gewaarschuwd dat wanneer de ouders hun kinderen niet in het herstelde evangelie onderwijzen, ja, hun kinderen geen geloof, bekering, doop en de gave van de Heilige Geest bijbrengen, de zonden van de kinderen op het hoofd van de ouders komt te rusten. Ouders moeten hun kinderen ook leren bidden en de geboden van God leren gehoorzamen. (Zie L&V 68:25, 28.)

     Dat is ook de reden dat in die cultuur de ouders hun kinderen het goede voorbeeld geven en in zowel woord als daad laten zien dat ze elkaar en hun kinderen liefhebben en respecteren. Het is belangrijk om te bedenken dat ieder gezinslid een geestkind van God is. Mormoonse ouders behandelen hun kinderen met liefde en respect, ze laten zich niet van de wijs brengen, maar blijven wel vriendelijk.

     Volgens het goddelijk plan behoort de vader zijn gezin met liefde en in rechtschapenheid te leiden. Hij heeft tot taak te voorzien in de behoeften en de bescherming van zijn gezin. (2) Een vader die een waardig lid van de kerk is, zal het priesterschap dragen, wat van hem de priesterschapsleider van zijn gezin maakt. Hij leidt zijn gezin nederig en vriendelijk in plaats van dwingerig of wreed.

     De Schrift leert ons dat wie het priesterschap dragen slechts kunnen leiden door overreding, mildheid, liefde en vriendelijkheid. (3) En dit getuig ik in Jezus naam. Amen.

 

(1. 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen', in de volksmond ook wel de Mormonen genoemd.)

 

(2. Zie De Ster, januari 1996, blz. 93.)

 

(3. Zie L&V 121:41-44; Efeziërs 6:4.)

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.