Leven met asperger

Door Hika gepubliceerd op Saturday 21 December 18:45

Wanneer bij een patiënt de diagnose Asperger wordt gesteld, is dit vaak een grote schok, zowel voor de patiënt als zijn omgeving. Dat iemand aan een ongeneeslijke autistische stoornis lijdt is een zware klap. Iedereen wil graag gezond en “normaal” zijn, want dan is het immers het gemakkelijkst om in de maatschappij mee te draaien. En als dan blijkt dat dat niet het geval is en er dus aanpassingen moeten komen om dat functioneren ondanks de aandoening toch zo goed mogelijk te laten verlopen.

Een kind met Asperger
Wordt al tijdens de kindertijd vastgesteld dat je kind de ziekte van asperger heeft, dan ligt er een belangrijke taak voor de ouders, maar ook voor de leraren op school. Zij hebben immers het meeste te maken met het kind. De ouders worden dan ook intensief betrokken bij de therapie, die er op is gericht om het kind vaardigheden aan te leren en denkwijzen die ervoor zorgen dat hij zich staande kan houden op school. Een kind met Asperger zal niet meteen hordes vriendjes krijgen, maar hij zal misschien wel wat beter worden geaccepteerd doordat hij zijn gedrag enigszins kan aanpassen naar wat van hem verwacht wordt. Hier ligt ook een belangrijke taak voor de leraar van het kind. Deze kan er op toezien dat het kind met Asperger niet wordt gepest. Anderzijds kan hij ervoor zorgen dat dit kind probeert om bijvoorbeeld zijn interesses niet op maar één schoolvak te focussen. Hij zal later in zijn leven een diploma moeten halen en dat lukt niet als je alleen interesse hebt in rekenen, en niet in taal en aardrijkskunde.

Een partner met Asperger
Soms wordt de diagnose Asperger pas op latere leeftijd gesteld. Dit kan komen doordat de stoornis zich pas op latere leeftijd manifesteert. Maar het kan ook dat het niet eerder is onderkend, veel mensen met een lichte autistische stoornis weten dit voor hun omgeving soms nog lang verborgen te houden. Zo kan een patiënt met Asperger dus wel een relatie aangaan en een gezin stichten. Maar naarmate de tijd vordert wordt de stoornis vaak erger, omdat er geen behandeling plaatsvindt. De partner gaat zich ergeren aan het gedrag van de patiënt. Er ontstaan spanningen in de relatie en ruzies die voortvloeien uit onbegrip. Een psycholoog kan hulp bieden aan zowel de patiënt als de partner bij het omgaan met de kenmerken van Asperger. Als beiden de bereidheid hebben om hun gedrag en houding naar elkaar kritisch te bekijken en aan te passen kan de relatie in sommige gevallen in stand blijven.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.