De betrouwbare persoon zijn die God wil dat ik ben

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Sunday 20 October 17:50

     Ik ben in het verleden knap grillig geweest. Zeg maar gerust dat ik een overloper was die met alle winden meewaaide. Mensen konden van mij nooit hoogte krijgen. Nu had ik het ook wel moeilijk met mezelf, want ik kon nergens het ultieme vinden, waar voor geleefd zou kunnen worden. Het leven was telkens voor mij een tegenvaller. Ook relaties, huwelijken, samenwonend en religies, ik holde van het een in het ander. Ik heb drie echtscheidingen op mijn conto staan. Het was om misselijk van te worden.

     Ik wist niet hoe ik een ander nog vertrouwen in mij kon laten krijgen, laat staan iemand die van mij hield en in haar visie het beste met mij voorhad. Ik moest telkens achteraf constateren dat ik voor haar weer grillig en onbetrouwbaar was en dat er geen peil op mij te trekken was. Het enige positieve wat ik uit mijn onbetrouwbaarheid naar anderen leerde was dat ik mezelf terdege vertrouwde. Het was net alsof ik een diepere vorm van vertrouwen in mezelf had, een vertrouwen dat niet gestaafd werd door feiten, een écht vertrouwen dat er gewoon was, ja in naïeve vorm.  

     Deze situatie heeft standgehouden tot mijn vijfenvijftigste levensjaar. Ik ben toen voor de laatste keer geswitcht, want toen viel bij mij eindelijk mijn levenslegpuzzel in zijn volmaakte vorm.  Ik kwam in contact met een evangelie dat hersteld is, omdat er vele cruciale leringen uit de Bijbel waren verdwenen en veel menselijke filosofieën met de Schriftuur was vermengd. Toen werden de evangeliebeginselen voor mij eindelijk waar, in hun juiste context, ja, de beginselen van geloof in God, van bekering van zonde, van de doop voor de vergeving van zonden door het gezag van God, en de oplegging van handen voor de gave van de Heilige Geest; die beginselen waren voor mij nieuw en voelde als de ultieme waarheid waar ik heel gelukkig van werd. Nu, zeventienjaar later, zijn die beginselen allen waar gebleken en dat zij altijd absoluut noodzakelijk zijn voor het heil van de mensenkinderen, ongeacht wie of waar zij zijn.

     Geen mens kan het koninkrijk van de hemel binnengaan als hij niet uit water en de Geest geboren is.(1) Die beginselen zijn onmisbaar, want Christus heeft ze met zijn eigen stem verklaard, en zijn discipelen vanouds van generatie op generatie, maar in deze laatste dagen hebben zij hetzelfde getuigenis opgepakt en deze dingen aan de wereld verkondigd want ze zijn nu net zo waar als ze destijds waren.

     Wij moeten de wil van de Vader gehoorzamen. Ik hoor vaak mensen zeggen: "Al wat er in deze wereld van een mens verlangd wordt, is dat hij eerlijk en goed is en dat zo iemand heerlijkheid en de verhoging zal bereiken. Maar zij die dit zeggen, denken niet aan deze uitspraak van de Heer: "Tenzij iemand wederom geboren wordt, kan hij het koninkrijk Gods niet zien." (Zie Johannes 3:3.) Hoe goed, hoe eerzaam, hoe eerlijk hij ook is, hij moet door die deur gaan om het koninkrijk Gods binnen te gaan. De Heer eist het. Als hij dus weigert om door de deur de schaapskooi binnen te gaan, kan hij nooit een erfgenaam van God worden en mede-erfgenaam van Jezus Christus. (2)

     Bekering van zonde is een eeuwig beginsel, en is net zo essentieel en net zo’n integraal onderdeel van het evangelie van Jezus Christus als 'gij zult niet doden' of 'gij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben'. Ik kan nu eindelijk mijn grilligheid laten varen en voor mijn lieveling, waar ik een eeuwig huwelijk mee heb, de betrouwbare persoon zijn die God wil dat ik ben in Jezus naam. Amen.  

(1. De doop door onderdompeling en het opleggen der handen voor de gave van de Heilige Geest, uitgevoerd door priesterschapsdragers met het juiste gezag.)

(2. 'The Gospel in Precept and Example', Millennial Star, 15 maart 1906, blz. 162.)

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.