De Aarde terugbrengen in de oude staat is onmogelijk

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Sunday 06 January 14:46

     Vuilnis vormt de keerzijde van de spullen op de lopende band voor de kassa van de supermarkt, waaruit blijkt dat afval de schaduwkant van de consumptiemaatschappij is. De aanblik van afval geeft mij alleen maar een gevoel van onbehagen. Ik weet wel dat het resten zijn van iets moois waar ik mij veilig bij gevoeld heb en mijn leven glans heeft gegeven. Maar dat afval wijst mij erop dat dergelijke dingen helemaal geen veiligheid geven, want de glans waar ik zoveel geld voor heb betaald, is volledig verdwenen, er blijft alleen maar rommel over en dat vind ik een verontrustende constatering. Vooral als veel mensen het afval laten vallen waar ze het kwijt willen. Ik begrijp niet dat er zoveel zwerfvuil op straat en in de natuur blijft rond slingeren, dat velen hun afval niet opruimen en de omgeving niet als hun thuis beschouwen. 

     Op 30 november 2015 kreeg oud-politicus en kinder boekenschrijver Jan Terlouw in het tv-programma De Wereld Draait Door de gelegenheid de kijkers toe te spreken over 'de wereld waarin wij leven'. Hij hield een betoog over het verlies aan vertrouwen in de maatschappij en over de nevenverschijnselen van de huidige welvaart. We zijn de aarde aan het verwoesten, zei Terlouw. We hebben oerwouden gekapt, landbouwgronden verschraald en de biodiversiteit verminderd. De CO2-concentratie van de lucht is ongekend hoog. En: "We hebben een ongelooflijke plastic soep in drie oceanen teweeg gebracht. Op vijf plekken in drie oceanen drijft een plastic massa ter grootte van duizenden vierkante kilometers."

      En als dit nu van de laatste dagen zou zijn dan zou ik nog het kaartje per ongeluk eraan kunnen hangen maar niets is minder waar: De Amerikaanse zeezeiler en zelfstandig zeeonderzoeker Charles J. Moore voer in 1997 (ruim twintig jaar geleden) van Hawaï naar Californië - op de motor - door een windstil gedeelte van de Stille Oceaan dat de North Pacific Gyre wordt genoemd. De aarde heeft vijf van zulke reusachtige ‘gyres’ . Het water drijft er onder invloed van gestaag waaiende winden in langzaam cirkelende beweging en voert drijvend materiaal naar het centrum.

     Moore verwachtte, zo ver van de kust, een ongerept zeeoppervlak aan te treffen maar werd getroffen door de enorme hoeveelheden plastic die hij tegen kwam. Plastic, plastic en nog eens plastic. Het gebied kreeg de naam Great Pacific garbage patch, de vuilnisplek van de Stille Oceaan.

     Oké, ik hoor het u al zeggen dat die plasticsoep in de oceanen het werk van de scheepvaart moet zijn geweest maar ik heb inmiddels vernomen dat het verbod op watten staafjes en rietjes, plastic bestek, borden, bekertjes en de ballonstokjes de plastic soep moet doen slinken, terwijl ik denk dat die nog wel even in de schappen zullen blijven liggen. Ik maak mij er ook schuldig aan want op mijn werk neem ik ook een plastic bekertje rooibos thee die ik roer met een plastic roerstaafje.

     Gerard van de Wetering uit Gemert ruimt dagelijks het zwerfvuil in zijn woonplaats op. Per week raapt hij zo'n veertig vuilniszakken vol. De Gemertenaar is dan ook voorstander van het verbod op plastic wegwerpproducten dat de Europese Commissie wil instellen. Gerard treft op straat de meest vreemde dingen aan. We zouden allemaal ons straatje en omgeving schoon moeten houden. Maar,  ondanks alle inspanningen kunnen wij de aarde zoals die door God geschapen is, nooit meer terugkrijgen.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.