+++ PlusMama +++

Door Poepiejj__ gepubliceerd op Monday 19 November 00:45

 

 

Of je nu houdt van andermans kinderen of niet, je leert ervan houden!
​In mijn geval viel dat allemaal best mee... ik was opslag verliefd op die twee deugnieten! Voor mij is het niet de eerste keer dat ik plusmama ben. 

​Plusmama daar kies je nooit bewust voor, je bent het omdat je van hun ouder houdt. En als je ECHT van die persoon houdt, dan doe je dat gewoon, hoe moeilijk die tocht ook worden kan, je doet het. samen.

de eerste keer dat je één van de twee sloebers tegen een schoolvriendinnetje hoort zeggen "dat is mijn plusmama, het is een super lieve!" dat gaat lossendoor je lichaam.. dat ontroerd je tot diep n je hart. 

Samen met je partner moet je je weg vinden, want hij/zij heeft met of zonder de vorige partner (dikwijls de andere ouder van het kind) een gewoonte of opvoeding voor ogen. er zijn zaken waar je het eens mee bent en dat zijn de gemakkelijkste. maar eer zijn ook zaken waar je minder goed mee kan omgaan... die moet je samen aanpakken. alleen dan voelt elk zich goed in zijn vel... en hoeven de dagen dat de kinderen er zijn niet "anders" te zijn dan de rest. 

​Ik heb een relatie waar alles bespreekbaar is. we kunne alles aan elkaar kwijt en hoeven met niets te blijven zitten. Iedere plusmama of pluspapa zal wel al met het idee gelopen hebben van "moet ik daar nu iets over zeggen of gaat dit kweten omdat dit over zijn/haar kinderen gaat?" Neen, je moet alle sbespreekbaar maken. en zelf met ideeën op tafel komen. niet enkel bemerken en verbeteren maar voorak samen naar oplossingen zoeken. 

​Want niets mag tussen de relatie van jou en je parnter komen te staan. geen wrange gevoelens, geen verdriet, geen angsten. 
​Ik ben zeer dankbaar dat ik alles met hem kan delen. Ik heb het nodig af en toe te ventileren. Iedere leeftijd heeft zijn "kuren" en nieuwe uitdagingen waar jij en  je partner komen voor te staan, waar jij en je partner alweer een nieuwe weg moeten in zoeken zonder de kinderen er tussen te laten staan. want ozals elke kind testen ze dit maar al te graag uit.

​en ondanks dat ik er niet voor gekozen heb en het niet mijn kinderen zijn zou ik ze voor geen geld van de wereld nog kunnen missen. het zijn als het ware mijn mini-vriendinnetjes, die naar me kijken op een andere manier dan hoe ze hun ouders benaderen, die toch de vriendschap en liefde vinden maar soms eens iets durven toevertrouwen dat niet tegen papa of mama wordt gezegd. 
​Ze geven je het gevoel dat je belangrijk voor hen bent. en zijn steeds blij je terug te zien. Ik wil er dan ook altijd voor hen zijn, men leven lang.





 

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.