(2) Dagboek van 't verhaal 'Omdat je jarig bent!'

Door Cchristel gepubliceerd op Thursday 08 November 10:32

Minder zijn en sterker voelen (2) 2764.png<3

8 november 2018 Hallo nieuwe -zonnige- dag,

Vannacht was ze rustig, ik kon bijkomen. Ze had me overdag gescrold. Wat een toestand, of ze niks beters te doen had, en ik maar wachten op detailleringen vanaf pagina vijftig. Ik denk dat ze ‘t te zwaar vindt, ze bleef bovenaan. Ik slinger aldoor terug naar het begin. Op een gegeven moment vroeg ze, hardop anders kon ik dit ook niet weten, of ze voor de andere hoofdstukken ook zoveel tijd zou nodig hebben om veranderingen door te voeren. Ze scrolde in megavaart daar doorheen. ‘Dit zijn vooral dialogen,’ merkte ze op. Alsof ik daarop wat kon zeggen. Als ze zo doorgaat, vermoed ik, kent ze straks de eerste pagina’s uit d’r hoofd, als ze dan bij Pauw zit, om mij te promoten, vraagt hij: 'Wilt u het begin voorlezen?' Zegt zij: 'Dat kan ik met mijn ogen dicht.' Eigenwijs mens.

Ze printte me uit, vorige week. Ik was ineens een stapel, over de honderd pagina’s. De meneer van de copyshop vroeg: ‘Schrijf je een boek?’ Ze glimlachte, met mijn warmte onder haar hand, zei: ‘Ik hoop het.’ Ik voelde me wel wat. Boom, dacht zij, zonde eigenlijk.
De stapel om hier te komen, was nog vele malen groter. Het was een berg. Het werden knipsels, plaksels, schilderwerken, aantekeningen en tijdlijnen. Overzicht, dat doet ertoe. En het was niet makkelijk, om overzicht in mij te krijgen. Bovendien, ze legt de lat ook meteen boven huishoogte. Ze wil geen focus op een onderwerp, nee, dat moeten er gelijk drie zijn. (on)Veiligheid, dat is mijn thema, dat ze als een rode draad door mij slingert.

Het kan hard gaan: van een wit, leeg document naar vier hoofdstukken; bijna 43.000 woorden. Nou, toen kreeg ze 't te pakken: het schrappen. Ze had de control/f(ound) toetsen ontdekt, eerder gebruikt om delen in de tekst op te zoeken en om namen te veranderen. (Het had even geduurd, voordat ze er achter was dat ze eenzelfde woord in een keer door kon vervangen. Zo werd tig keer 'ma' in een klap door 'Marja'.) Alle 'noggen' verdwenen, alle 'maren' gingen eruit, de omdatjes, nogalletjes, teveeltjes...
En er was teleurstelling. 
Aan het eind van de dag belde mijn schrijfster met een vriendin: 'Ik ben langer dan twaalf uur bezig geweest, er staat geen woord meer op papier.' Door de luidspreker klonk: 'Less is more, dat weet je toch?' En zo is dat. 
Ik voel me sterker. 
Zij ook, nadat ze van mijn vier hoofdstukken drie delen maakte, ze gaf mijn delen koppen: Beslag versus verslag, Opnames en Uitd®aging. 
En nu mag ik doorstaan, wat ze vandaag voor me in petto heeft. Ik hou je op de hoogte!

Fijne dag!

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.